Asset 14

Een god in de machine, nihilistische animatie en vormenleer

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Hoofd sociale media Matthijs Valent is eindelijk gezwicht voor Apple
Tot afgelopen maandag kon ik het onvermijdelijke afhouden, maar nu ben ik toch echt gezwicht en heb ik de totale waarde van mijn inboedel verdubbeld door er een Macbook Pro aan te voegen. Nu ben ik lang niet de eerste die zwicht voor decadentie en dat probeert te rechtvaardigen met een religieuze ervaring. Maar: ik begrijp nu eindelijk wat de techprofeten van Apple ons al die jaren met strak design en ongegeneerde prijskaartjes probeerden te vertellen:

De Macbook Pro is een superieure machine, die geen enkel geluid maakt en nooit vertraagt, ongeacht wat voor vreemde verzoeken ik ook aan het apparaat doe. Zodoende heb ik het Retinalicht gezien. In plaats van dit apparaat met stickers te personaliseren, wil ik mijzelf spiegelen aan het apparaat. Elk menselijk equivalent van alles wat ik veracht in computers zal ik voortaan loslaten. Frustratie is niets meer dan een mens die vastloopt, en volgen de meeste ruzies niet gewoon uit een cryptische foutmelding van de hersenen?

De ware bionische mens heeft geen elektronische implantaten maar verbindt zich op spiritueel niveau met zijn elektronica. Dat klinkt misschien eng of vreemd, maar het zit in onze natuur om onszelf by proxy te verheffen. Millennia geleden al noteerden en aanbaden mensen de tien geboden van goden die ze zelf hadden verzonnen. Door onze kinderen leren we onszelf beter kennen dan met een leven lang therapie. De toekomst is nu.

Eindredacteur Tommy de Bruijn weet dat tekenfilms niet altijd goed aflopen
Rick and Morty
is een Amerikaanse animatieserie met een premisse die bijna één op één is overgenomen van Back To The Future: een malle uitvinder beleeft allerhande avonturen met zijn jonge sidekick. Maar waar die van Marty en Doc Brown voor het hele gezin verteerbaar waren, zijn die van Rick en Morty dat allerminst.

De serie is het kindje van Dan Harmon, een zelfhatende zuiplap met een ongelooflijk duister gevoel voor humor, karaktereigenschappen die zich vertaald zien hoofdpersonage Rick Sanchez. Hij is de slimste man in het universum en de verknipte moraliteit die deze wetenschap met zich meebrengt maakt hem tot zo'n boeiend karakter.

Het nieuwe seizoen begon deze week en hoewel ik niemand aanraad om daar in te stappen (zoveel in-jokes!) is dit een goed moment om de serie in z’n geheel aan te raden. In de wereld van Rick and Morty is (bijna) geen ruimte voor hartverwarmende ontknopingen, maar wel voor smerig geweld, existentiële vraagstukken en bovenal een anarchistisch, gitzwart gevoel voor humor.

Beeldredacteur Isabelle van Hemert las een boek over vormen die elkaar betasten. Het is minder raar dan het klinkt
Stel je voor dat je plat, tweedimensionaal bent. Een moeilijk voor te stellen scenario, maar niet wanneer je door de Britse schrijver Edwin A. Abbott, onder de schuilnaam A. Square, aan de hand wordt genomen. In zijn wiskundige satire Flatland, A Romance of Many Dimensions laat A. Square je kennis maken met het leven in de tweedimensionale wereld.

Op een dag krijgt A. Square bezoek van een vreemdeling. Na de vreemde flink betast te hebben (zo introduceren de bewoners van Flatland zich aan elkaar), stelt A. Square vast dat de vreemdeling een cirkel moet zijn. De vreemde legt uit dat hij geen cirkel is maar een bewoner van de driedimensionale wereld, in de vorm van een bol. In de dialoog die volgt blijkt dat Flatland niet alleen een wiskundige satire is, maar ook in meer algemene zin invoelbaar maakt hoe moeilijk het kan zijn om iemand deel te maken van een wereld die voor hem of haar geheel onbekend is. Een verhaal over de complexiteit van vertaling en het nut van verbeeldingsvermogen; in 1884 geschreven, maar nog steeds razend actueel.

Beeld: Flatland, Edwin A. Abbott

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer