Asset 14

Culinair barbarisme en literaire souplesse

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Port met ijs: Een lekkere getuige van weinig smaak
✩✩✩✩✩
Tim Fraanje

'Koningsdag was erg leuk gisteren. Ik heb heel lang uitgeslapen en me daarna laten trakteren op een driegangendiner (twee toetjes!) door mijn geliefde en twee van haar vriendinnen. Na het eten kwam één van deze twee vriendinnen uit de keuken gelopen met port en ijsklontjes. Niets bijzonders, zou je zeggen. Port. IJsklontjes. Maar ze wilde die ijsklontjes ook daadwerkelijk in de port gooien, dat had ze van een stel Fransen geleerd. Ze vond het wel ludiek en het was erg lekker, schijnbaar.

"Port met ijs, dat dóe je niet", zei mijn geliefde, oprecht geschokt. "...dat is ordinair". Ik vind het woest aantrekkelijk als ze haar verfijnde smaak etaleert. Dit soort principes zijn de enige principes die ik kan waarderen. Toch durfde ik het wel aan, mijn vriendin zat met een afkeurend gezicht aan de andere kant van de tafel en dronk haar port zonder ijs. De grote verrassing: het was inderdaad goed te zuipen. Chique zal het nooit worden, maar soms moet je jezelf een guilty pleasure gunnen. Even lekker gek doen. Zeker op vreemde dagen als Koningsdag. Vergeleken met een oranje plastic hoed en bijpassende zonnebril is port met ijs een kleine zonde.'

Chrome Sparks en John Maus: Muziek als een troostend dekentje
✩✩✩✩✩
Tommy de Bruijn

'Mother fuck, the fear is back: ik fietste naar huis en John Maus kweelde in m’n oor. Ik had net een wanhopige ruzie gevoerd op straat en wist zeker dat het nu echt klaar was, met haar, en wilde even wentelen in zelfmedelijden. Maus is een cynische troubadour met gevoel voor humor en een ijzige synthesizer in plaats van de voorspelbare akoestische gitaar. Zijn muziek was de perfecte keus voor het moment. ‘No place to hide my shamefulness/no place to hide my discontent…

Een paar dagen later was de fear pas echt back, toen de adrenaline van dat moment had plaatsgemaakt voor doffe bedroefdheid. Gelukkig was er toen de (zelfs in 2011 vast al ongelukkig genaamde) EP My <3 van Chrome Sparks. Deze staat vol elektronische muziek die fonkelt en glimt, die ondanks (of misschien vanwege) de nostalgische gevoelens die het oproept als een troostend dekentje werkt. Op electronica mag je fijn je eigen mores projecteren, en Chrome Sparks biedt een perfect doek daarvoor. Dansmuziek is het niet, maar wel staar-in-de-verte-en-vergeet-ook-de-mooie-momenten-niet-muziek. De ideale tegenhanger van John Maus z’n alles-is-kut anthems. Allebei boden een welkome soundtrack om het moment compleet te maken.'

Zadie Smith: Zwieren van decor naar decor
✩✩✩✩✩
Lisanne van Aert

'De afgelopen week was ik met mijn vriendje op vakantie. Hij had Vader van Knausgard meegenomen, ik Swing Time van Zadie Smith. Beide boeken hebben precies 445 bladzijdes. Er ontstond een strijd: wie heeft zijn boek als eerst uit? Het werd al snel duidelijk dat ik ging winnen. Mijn vriendje werd steeds nukkiger ("Hier, een hele passage over het verschil tussen koffie drinken uit een wegwerpbeker of een kopje! Dan denk ik: drink gewoon!"), terwijl ik met steeds groter wordend enthousiasme doorlas.

Swing Time start als een verhaal over twee vriendinnen uit een arme wijk in Noord-Londen, die samen op dansles zitten: eentje heeft duidelijk talent, de andere platvoeten. In de rest van het verhaal volg je de laatste. Na een universitaire studie wordt ze de persoonlijke assistente van een wereldberoemde popster, die de noodzaak voelt iets terug te doen. Dit klinkt bijna als een nieuw deel in de Shopaholic-reeks (die ik als klein meisje verslond), maar het is veel meer dan dat. Zadie Smith kaart met de bijna argeloze souplesse van een geoefende danseres, grote thema’s aan als afkomst en identiteit. Ze schrijft scherp, maar nooit cynisch. Ze zwiert van decor naar decor; van een grauw wooncomplex Noord-Londen, naar een meisjesschool in West-Afrika, naar het huis van de popster.

Aan het einde van de vakantie had ik de wedstrijd jammergenoeg gewonnen. Jaloers keek ik naar de pagina waar mijn vriendje in zijn boek op was blijven steken, 144. "Had ik maar langzamer gelezen', dacht ik, 'dan had het hele boek nog voor me gelegen".'

Beeld: still uit de video Heart and Soul van Chrome Sparks

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer