-Dit is een reactie van Philip op Kasper's brief van eerder deze week, waarmee hun lopende discussie (hier op de site) ten einde komt.-
Beste Kasper,
Dank voor je laatste brief. Al betwijfel ik of die wel aan mij is gericht, ondanks de aanhef. Dat komt zo: ik herken mijzelf niet in de citaten die jij geeft, en je gaat in op stellingen die niet ik poneer, maar jijzelf. Jij schrijft dus meer een brief aan jezelf dan aan mij.
Voorbeeld: 'Ik schrik er eigenlijk een beetje van,' schrijf jij, 'dat jij stelt dat jongeren nodig zijn om "Wilders of Roemer te interrumperen als het over de studiefinanciering of de AOW-leeftijd gaat," mij zogenaamd citerend uit mijn column over de schrikbarende afwezigheid van twintigers in de Tweede Kamer.
Maar ik schrijf in dat stuk niet dat jongeren nodig zijn om Wilders of Roemer te interrumperen. Ik schrijf dat de twintiger afwezig is in de Tweede Kamer, en Wilders of Roemer hierdoor dus helemaal niet kan interrumperen: 'Er is er niet één [twintiger] die Geert Wilders of Emile Roemer straks kan interrumperen als het over studiefinanciering, de AOW-leeftijd of noem-maar-een-dwarrsstraat gaat', schrijf ik.
En daar lijkt me geen woord aan gelogen.
Ik spreek in mijn stuk dus over veel meer dan de stufi of de AOW alleen: ik spreek over alle zaken die langskomen in de Tweede Kamer en waar geen enkele twintiger op kan reageren vanuit onze generatie.
Dat ik de twintiger als noodzakelijk voor de besluitvorming beschouw, omdat er anders beslissingen worden gemaakt die betrekking hebben op onze generatie zonder dat wij in dat proces worden vertegenwoordigd, klopt.
Illustratie: Floris Solleveld
Jij stelt dat twintigers zelf moeten kunnen kiezen door wie zij zich laten vertegenwoordigen.
Akkoord.
Maar ik stel dat twintigers als ze dat zouden willen niet eens een generatiegenoot kunnen aanwijzen bij de eerste dertig namen op de lijsten van de drie grote "volks"partijen (één uitzondering van 29 jaar bij de VVD daargelaten) en zichzelf zo dus als uitgesloten kunnen bestempelen. Dat vind ik - vanuit de gelijke vertegenwoordiging - een kwalijke situatie.
Kasper, ik ga hier niet weer in op jouw autoriteit-door-leeftijd-argument (nu verkapt als "ervaring") wat dit zou moeten weerleggen. Natuurlijk geloof ik ook in de waarde van ervaring, maar ik geloof ook in de Kamer als een goede afspiegeling van de maatschappij. Bovendien: je hoeft de televisie deze dagen maar aan te zetten om te zien dat ervaring het beste met talent kan worden gemengd om tot een goed resultaat te komen.
Kijk maar naar die Mannschaft. Of Oranje, zo je wilt. Kijk dus naar voetbal en andere monotheïsmen. En als je het dichter bij huis wilt zoeken: zondagochtend zaten bij Buitenhof twee twintigers en die zeiden best wel zinnige dingen over parlementaire zaken. Kijk daar eens naar. Nogmaals, Kasper, het gaat mij er niet om dat je op een twintiger moet stemmen of afstemmen: het gaat er om dat dit moet kunnen. En dat kan nu veel te weinig.
Echt.
Dan nu, nog even op de vierkante millimeter: toen ik sprak over de leeftijd van Geert Wilders toen de Muur die viel, doelde ik natuurlijk niet op de feestvreugde van die nacht. Ik doelde op de zesentwintig jaar daarvoor, zijn vormende jaren, toen de wereld in tweeën was gedeeld, in "wij" en "zij." Ik doelde op de angst voor de onbekende ander. Als je goed leest, lees je dat ook. Maar volgens mij wil jij niet goed lezen, want dat zou betekenen dat je je standpunt eventueel zou moeten aanpassen. En daar heb je geen zin in, je standpunt aanpassen. Dus citeer je verkeerd, en schrijf je een brief die vooral aan jezelf is gericht, met stellingen die je onderuit haalt om jezelf recht aan te doen.
Het is een interessante informatiecocon hoor, die je daarmee hebt gecreëerd. En in zekere zin al erg volwassen.
Hartelijke groet, fijne zomer,
Philip.
