Illustratie: Floris Solleveld Het slotakkoord van de felle discussie tussen Kasper en Philip." /> Illustratie: Floris Solleveld Het slotakkoord van de felle discussie tussen Kasper en Philip." />
Asset 14

RE: RE: Brief aan een collega

-Dit is een reactie van Philip op Kasper's brief van eerder deze week, waarmee hun lopende discussie (hier op de site) ten einde komt.-

Beste Kasper,

Dank voor je laatste brief. Al betwijfel ik of die wel aan mij is gericht, ondanks de aanhef. Dat komt zo: ik herken mijzelf niet in de citaten die jij geeft, en je gaat in op stellingen die niet ik poneer, maar jijzelf. Jij schrijft dus meer een brief aan jezelf dan aan mij.

Voorbeeld: 'Ik schrik er eigenlijk een beetje van,' schrijf jij, 'dat jij stelt dat jongeren nodig zijn om "Wilders of Roemer te interrumperen als het over de studiefinanciering of de AOW-leeftijd gaat," mij zogenaamd citerend uit mijn column over de schrikbarende afwezigheid van twintigers in de Tweede Kamer.
Maar ik schrijf in dat stuk niet dat jongeren nodig zijn om Wilders of Roemer te interrumperen. Ik schrijf dat de twintiger afwezig is in de Tweede Kamer, en Wilders of Roemer hierdoor dus helemaal niet kan interrumperen: 'Er is er niet één [twintiger] die Geert Wilders of Emile Roemer straks kan interrumperen als het over studiefinanciering, de AOW-leeftijd of noem-maar-een-dwarrsstraat gaat', schrijf ik.
En daar lijkt me geen woord aan gelogen.

Ik spreek in mijn stuk dus over veel meer dan de stufi of de AOW alleen: ik spreek over alle zaken die langskomen in de Tweede Kamer en waar geen enkele twintiger op kan reageren vanuit onze generatie.
Dat ik de twintiger als noodzakelijk voor de besluitvorming beschouw, omdat er anders beslissingen worden gemaakt die betrekking hebben op onze generatie zonder dat wij in dat proces worden vertegenwoordigd, klopt.


Illustratie: Floris Solleveld

Jij stelt dat twintigers zelf moeten kunnen kiezen door wie zij zich laten vertegenwoordigen.
Akkoord.
Maar ik stel dat twintigers als ze dat zouden willen niet eens een generatiegenoot kunnen aanwijzen bij de eerste dertig namen op de lijsten van de drie grote "volks"partijen (één uitzondering van 29 jaar bij de VVD daargelaten) en zichzelf zo dus als uitgesloten kunnen bestempelen. Dat vind ik - vanuit de gelijke vertegenwoordiging - een kwalijke situatie.

Kasper, ik ga hier niet weer in op jouw autoriteit-door-leeftijd-argument (nu verkapt als "ervaring") wat dit zou moeten weerleggen. Natuurlijk geloof ik ook in de waarde van ervaring, maar ik geloof ook in de Kamer als een goede afspiegeling van de maatschappij. Bovendien: je hoeft de televisie deze dagen maar aan te zetten om te zien dat ervaring het beste met talent kan worden gemengd om tot een goed resultaat te komen.

Kijk maar naar die Mannschaft. Of Oranje, zo je wilt. Kijk dus naar voetbal en andere monotheïsmen. En als je het dichter bij huis wilt zoeken: zondagochtend zaten bij Buitenhof twee twintigers en die zeiden best wel zinnige dingen over parlementaire zaken. Kijk daar eens naar. Nogmaals, Kasper, het gaat mij er niet om dat je op een twintiger moet stemmen of afstemmen: het gaat er om dat dit moet kunnen. En dat kan nu veel te weinig.

Echt.

Dan nu, nog even op de vierkante millimeter: toen ik sprak over de leeftijd van Geert Wilders toen de Muur die viel, doelde ik natuurlijk niet op de feestvreugde van die nacht. Ik doelde op de zesentwintig jaar daarvoor, zijn vormende jaren, toen de wereld in tweeën was gedeeld, in "wij" en "zij." Ik doelde op de angst voor de onbekende ander. Als je goed leest, lees je dat ook. Maar volgens mij wil jij niet goed lezen, want dat zou betekenen dat je je standpunt eventueel zou moeten aanpassen. En daar heb je geen zin in, je standpunt aanpassen. Dus citeer je verkeerd, en schrijf je een brief die vooral aan jezelf is gericht, met stellingen die je onderuit haalt om jezelf recht aan te doen.

Het is een interessante informatiecocon hoor, die je daarmee hebt gecreëerd. En in zekere zin al erg volwassen.

Hartelijke groet, fijne zomer,

Philip.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 3

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel twee. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer