Illustratie: Floris Solleveld Het slotakkoord van de felle discussie tussen Kasper en Philip." /> Illustratie: Floris Solleveld Het slotakkoord van de felle discussie tussen Kasper en Philip." />
Asset 14

RE: RE: Brief aan een collega

-Dit is een reactie van Philip op Kasper's brief van eerder deze week, waarmee hun lopende discussie (hier op de site) ten einde komt.-

Beste Kasper,

Dank voor je laatste brief. Al betwijfel ik of die wel aan mij is gericht, ondanks de aanhef. Dat komt zo: ik herken mijzelf niet in de citaten die jij geeft, en je gaat in op stellingen die niet ik poneer, maar jijzelf. Jij schrijft dus meer een brief aan jezelf dan aan mij.

Voorbeeld: 'Ik schrik er eigenlijk een beetje van,' schrijf jij, 'dat jij stelt dat jongeren nodig zijn om "Wilders of Roemer te interrumperen als het over de studiefinanciering of de AOW-leeftijd gaat," mij zogenaamd citerend uit mijn column over de schrikbarende afwezigheid van twintigers in de Tweede Kamer.
Maar ik schrijf in dat stuk niet dat jongeren nodig zijn om Wilders of Roemer te interrumperen. Ik schrijf dat de twintiger afwezig is in de Tweede Kamer, en Wilders of Roemer hierdoor dus helemaal niet kan interrumperen: 'Er is er niet één [twintiger] die Geert Wilders of Emile Roemer straks kan interrumperen als het over studiefinanciering, de AOW-leeftijd of noem-maar-een-dwarrsstraat gaat', schrijf ik.
En daar lijkt me geen woord aan gelogen.

Ik spreek in mijn stuk dus over veel meer dan de stufi of de AOW alleen: ik spreek over alle zaken die langskomen in de Tweede Kamer en waar geen enkele twintiger op kan reageren vanuit onze generatie.
Dat ik de twintiger als noodzakelijk voor de besluitvorming beschouw, omdat er anders beslissingen worden gemaakt die betrekking hebben op onze generatie zonder dat wij in dat proces worden vertegenwoordigd, klopt.


Illustratie: Floris Solleveld

Jij stelt dat twintigers zelf moeten kunnen kiezen door wie zij zich laten vertegenwoordigen.
Akkoord.
Maar ik stel dat twintigers als ze dat zouden willen niet eens een generatiegenoot kunnen aanwijzen bij de eerste dertig namen op de lijsten van de drie grote "volks"partijen (één uitzondering van 29 jaar bij de VVD daargelaten) en zichzelf zo dus als uitgesloten kunnen bestempelen. Dat vind ik - vanuit de gelijke vertegenwoordiging - een kwalijke situatie.

Kasper, ik ga hier niet weer in op jouw autoriteit-door-leeftijd-argument (nu verkapt als "ervaring") wat dit zou moeten weerleggen. Natuurlijk geloof ik ook in de waarde van ervaring, maar ik geloof ook in de Kamer als een goede afspiegeling van de maatschappij. Bovendien: je hoeft de televisie deze dagen maar aan te zetten om te zien dat ervaring het beste met talent kan worden gemengd om tot een goed resultaat te komen.

Kijk maar naar die Mannschaft. Of Oranje, zo je wilt. Kijk dus naar voetbal en andere monotheïsmen. En als je het dichter bij huis wilt zoeken: zondagochtend zaten bij Buitenhof twee twintigers en die zeiden best wel zinnige dingen over parlementaire zaken. Kijk daar eens naar. Nogmaals, Kasper, het gaat mij er niet om dat je op een twintiger moet stemmen of afstemmen: het gaat er om dat dit moet kunnen. En dat kan nu veel te weinig.

Echt.

Dan nu, nog even op de vierkante millimeter: toen ik sprak over de leeftijd van Geert Wilders toen de Muur die viel, doelde ik natuurlijk niet op de feestvreugde van die nacht. Ik doelde op de zesentwintig jaar daarvoor, zijn vormende jaren, toen de wereld in tweeën was gedeeld, in "wij" en "zij." Ik doelde op de angst voor de onbekende ander. Als je goed leest, lees je dat ook. Maar volgens mij wil jij niet goed lezen, want dat zou betekenen dat je je standpunt eventueel zou moeten aanpassen. En daar heb je geen zin in, je standpunt aanpassen. Dus citeer je verkeerd, en schrijf je een brief die vooral aan jezelf is gericht, met stellingen die je onderuit haalt om jezelf recht aan te doen.

Het is een interessante informatiecocon hoor, die je daarmee hebt gecreëerd. En in zekere zin al erg volwassen.

Hartelijke groet, fijne zomer,

Philip.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers