‘U kijkt zo lief’ waren Balkenende’s gedurfde woorden tegen RTL-presentatrice Mariëlle Tweebeeke. Mevrouw Halsema zou hem op een knietje getrakteerd hebben als hij dat tegen haar had gezegd, zo liet zij na het debat weten. Maar goed, geen man haalt het natuurlijk in z’n hoofd zoiets tegen Femke te zeggen. Femke versieren vereist een subtielere aanpak, met linksdraaiende kookkunsten boven spaarzame verlichting. Mevrouw Tweebeeke leek echter niet geheel ongevoelig te zijn voor dit staaltje verleidingskunst van de demissionair minister-president.
En Balkenende had ook gewoon gelijk, zij keek inderdaad om op te vreten. Maar laten we niet vergeten dat zij begon met deze amoureuze instigatie, door dat stoute vraagje van haar maar te blijven herhalen. Zoiets maakt een man gek natuurlijk. Men zegt dat Balkenende haar vraag wilde ontwijken, maar volgens mij wilde hij gewoon ter zake komen. Jan-Peter is niet het type van ‘hard to get’, hij heeft dat ook helemaal niet nodig en staat er daarom boven. Vanaf het moment dat hij tegenover de schalkse Mariëlle moest komen te staan, verdronk hij in haar grote donkere irissen en zij waarschijnlijk op haar beurt in zijn door pikant glaswerk omfloerste priemende spiegels van de christen-democratische ziel. En misschien wilde Jan-Peter wel een kabinet vormen met die twee pupillen voor zich, was dat de ambitie die hij het volk duidelijk probeerde te maken. Het zal niet de eerste keer zijn dat een wijs man verkeerd geïnterpreteerd wordt, denk maar aan Jezus en Socrates.
Balkenende is eigenlijk altijd een soort rolmodel voor mij geweest. Dankzij hem ben ik immers voor het eerst serieus na gaan denken over normen en waarden en ben zo verdiept geraakt in de wijsgerige ethiek. Dankzij hem is het autoracen mijn grote passie geworden. Dankzij hem sta ik elke dag even stil bij de successen van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie, evenals de slachtoffers van voetinfecties. Ik weet al met al niet hoe mijn leven eruit zou hebben gezien zonder Jan-Peter. Vaak als ik het even moeilijk heb, denk ik bij mezelf ‘wat zou J-P doen in deze situatie?’ en dat helpt altijd. Nu ik dan hoor dat het CDA de handdoek in de ring zou gooien en de kans dus bestaat dat Balkenende het land niet meer regeren zal, weet ik niet zo goed meer wat ik met mezelf aan moet. ’s Nachts word ik achtervolgd door een grommende Maurice de Hond, die statistiekbalkjes naar m’n hoofd gooit. Woensdagavond zal ik hoe dan ook biddend voor de tv doorbrengen.
Ik hoop maar dat het allemaal toch nog goed af zal lopen. Natuurlijk is het ook lastig zonder die goedlachse Jack de Vries, de steun en toeverlaat van onze grote held. Maar ook zonder deze Casanova van de Lage Landen moet mijn Jan-Peter het kunnen redden. Van de debatende vrijgezel, het hakkelende rekenwonder, prins carnaval, adolf mozart, mevrouw knietje en ventje vuilniszak kan deze staatsman in hart en nieren de strijd toch onmogelijk verliezen? Kijk dan toch hoe recht hij zijn rug houdt, breekpunten formuleert en vrouwen het hoofd op hol brengt! De hypotheekrenteaftrek is bij hem in goede handen en daarmee dus ook voorspoed, geluk en zaligheid. Want inmiddels weten wij allemaal dat hypotheekrenteaftrek het antwoord is op alle existentiële levensvragen.
Ach, wat zou ik toch graag Mariëlle Tweebeeke willen zijn. De laatste grote woorden van de laatste grote man op aarde zouden als een mantra mijn verdere levenpad plaveien. Ik zou mijn ogen koesteren als gulden zweetdruppels die uit een handdoek klateren, een handdoek die in de ring wordt gegooid met de zwierigheid van een stervende eland.
Misschien is God wel dood. Hij kan Zijn bestaan alleen nog bewijzen met een wonder, een openbaring. Alleen in Balkenende V kan Zijn koninkrijk zegevieren, al het andere is de hel op aarde. Maar misschien stelt God ons alleen maar op de proef en zwaait Jan-Peter binnenkort weer in het torentje met zijn scepter. Het zijn spannende tijden voor Nederland.
