Kasper gaat Balkenende missen." /> Kasper gaat Balkenende missen." />
Asset 14

Ode aan Jan-Peter

‘U kijkt zo lief’ waren Balkenende’s gedurfde woorden tegen RTL-presentatrice Mariëlle Tweebeeke. Mevrouw Halsema zou hem op een knietje getrakteerd hebben als hij dat tegen haar had gezegd, zo liet zij na het debat weten. Maar goed, geen man haalt het natuurlijk in z’n hoofd zoiets tegen Femke te zeggen. Femke versieren vereist een subtielere aanpak, met linksdraaiende kookkunsten boven spaarzame verlichting. Mevrouw Tweebeeke leek echter niet geheel ongevoelig te zijn voor dit staaltje verleidingskunst van de demissionair minister-president.

En Balkenende had ook gewoon gelijk, zij keek inderdaad om op te vreten. Maar laten we niet vergeten dat zij begon met deze amoureuze instigatie, door dat stoute vraagje van haar maar te blijven herhalen. Zoiets maakt een man gek natuurlijk. Men zegt dat Balkenende haar vraag wilde ontwijken, maar volgens mij wilde hij gewoon ter zake komen. Jan-Peter is niet het type van ‘hard to get’, hij heeft dat ook helemaal niet nodig en staat er daarom boven. Vanaf het moment dat hij tegenover de schalkse Mariëlle moest komen te staan, verdronk hij in haar grote donkere irissen en zij waarschijnlijk op haar beurt in zijn door pikant glaswerk omfloerste priemende spiegels van de christen-democratische ziel. En misschien wilde Jan-Peter wel een kabinet vormen met die twee pupillen voor zich, was dat de ambitie die hij het volk duidelijk probeerde te maken. Het zal niet de eerste keer zijn dat een wijs man verkeerd geïnterpreteerd wordt, denk maar aan Jezus en Socrates.

Balkenende is eigenlijk altijd een soort rolmodel voor mij geweest. Dankzij hem ben ik immers voor het eerst serieus na gaan denken over normen en waarden en ben zo verdiept geraakt in de wijsgerige ethiek. Dankzij hem is het autoracen mijn grote passie geworden. Dankzij hem sta ik elke dag even stil bij de successen van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie, evenals de slachtoffers van voetinfecties. Ik weet al met al niet hoe mijn leven eruit zou hebben gezien zonder Jan-Peter. Vaak als ik het even moeilijk heb, denk ik bij mezelf ‘wat zou J-P doen in deze situatie?’ en dat helpt altijd. Nu ik dan hoor dat het CDA de handdoek in de ring zou gooien en de kans dus bestaat dat Balkenende het land niet meer regeren zal, weet ik niet zo goed meer wat ik met mezelf aan moet. ’s Nachts word ik achtervolgd door een grommende Maurice de Hond, die statistiekbalkjes naar m’n hoofd gooit. Woensdagavond zal ik hoe dan ook biddend voor de tv doorbrengen.

Ik hoop maar dat het allemaal toch nog goed af zal lopen. Natuurlijk is het ook lastig zonder die goedlachse Jack de Vries, de steun en toeverlaat van onze grote held. Maar ook zonder deze Casanova van de Lage Landen moet mijn Jan-Peter het kunnen redden. Van de debatende vrijgezel, het hakkelende rekenwonder, prins carnaval, adolf mozart, mevrouw knietje en ventje vuilniszak kan deze staatsman in hart en nieren de strijd toch onmogelijk verliezen? Kijk dan toch hoe recht hij zijn rug houdt, breekpunten formuleert en vrouwen het hoofd op hol brengt! De hypotheekrenteaftrek is bij hem in goede handen en daarmee dus ook voorspoed, geluk en zaligheid. Want inmiddels weten wij allemaal dat hypotheekrenteaftrek het antwoord is op alle existentiële levensvragen.

Ach, wat zou ik toch graag Mariëlle Tweebeeke willen zijn. De laatste grote woorden van de laatste grote man op aarde zouden als een mantra mijn verdere levenpad plaveien. Ik zou mijn ogen koesteren als gulden zweetdruppels die uit een handdoek klateren, een handdoek die in de ring wordt gegooid met de zwierigheid van een stervende eland.

Misschien is God wel dood. Hij kan Zijn bestaan alleen nog bewijzen met een wonder, een openbaring. Alleen in Balkenende V kan Zijn koninkrijk zegevieren, al het andere is de hel op aarde. Maar misschien stelt God ons alleen maar op de proef en zwaait Jan-Peter binnenkort weer in het torentje met zijn scepter. Het zijn spannende tijden voor Nederland.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer