Asset 14

Ontvankelijke flanken

Deze week op Hard//hoofd het laatste van drie korte verhalen door Elfie Tromp.

Twee weken geleden is Elfie gedumpt. Op dinsdagmiddag bekende haar ex dat hij op zielsniveau een relatie met hun yogalerares had opgebouwd.
“Ik zeg het maar gewoon,” zei hij.
“Je zult zien, het is beter zo.”
Elfie zat roerloos op bed, staarde hem aan. Hij vond het zo goed van haar, dat ze niet huilde of boos werd. Dat waren tenslotte maar ‘lage emoties’. Dit is een grap, dacht ze. Straks zegt hij dat het een grap is.“Ik waardeer je onvoorwaardelijk,” zei hij, gaf haar een kus op haar voorhoofd en was haar studentenkamer uitgelopen.
Door het raam zag ze hem wegfietsen. Op het spatbord van het achterwiel de verbleekte Save Tibet-sticker die ze er vorig jaar op had geplakt.

Avond aan avond zit ze alleen op de bank, chagrijnig en verkrampt, tv te kijken. Vrienden raden haar aan om naar de kroeg te gaan, mannen op te pikken of een online datingprofiel aan te maken. Maar dat wil Elfie niet. Ze mist haar happy baby pose, maar kan niet meer naar haar vaste stek. Een vriendin raadt haar yogi Berend van Pelzen aan.
“Hij neemt echt de tijd voor je,” zei ze.

De woensdagavond erna staat Elfie op de derde verdieping van een flat in Rotterdam-Noord. Ze twijfelt of ze wel het juiste adres heeft. Zodra ze de bel indrukt, wordt de deur open gedaan. Berend van Pelzen is gigantisch: zijn armen glooiende landschappen van vel en spier, doorkruist met dikke rivieraders. Hij is biljartbal-kaal met een indrukwekkend gewelfde frons.

De woonkamer is vol. De bank staat op zijn kant tegen de muur en vijf vrouwen zitten al klaar in lotuspositie. Elfie rolt haar matje uit tussen de tikkende verwarming en Berends cd-rek. Ze telt drie cd’s van Céline Dion.
“Dames, we hebben een nieuwe vandaag,” zegt Berend met de stem van een zoetgevooisde radiopresentator. Hij geeft haar een knipoog.
Alle oefeningen moeten van Berend met gesloten ogen gedaan worden. Hij loopt blootvoets om de vrouwen heen, corrigeert een overstrekte arm, duwt een rug hol of bol.

Bij een van Elfies favoriete poses, the warrior pose, legt hij zijn grote hand op haar middel. De toppen van zijn vingers komen tot haar navel. Ze probeert rustig door te ademen. Moeilijk. Met één haal kan hij haar lever, nier en maag uitrukken. Ze beeft.
Berend fluistert in haar oor: “Je hebt ontvankelijke flanken. Heel goed.”
De rest van de les vraagt Elfie zich af wat dat zijn, ontvankelijke flanken.

Na de laatste oefening deelt Berend kopjes thee uit en gaat op een schapenvelletje in het midden van de kamer zitten. “Zo, meisjes. Hoe ging het?”
“Mijn lies trilt zo bij de hip openers,” zegt een vrouw met een grote bos krullen maar een iel, doorgroefd gezicht.
Berend nipt van zijn thee. “Zit je wel stevig in je seksuele energie?”
“Nu je het zegt”, mompelt ze en ze staart in haar theewater.
“Berend, ik heb zo’n droge huid,” zegt de vrouw naast Elfie. Denk je dat dat ook iets emotioneels is?”
Berend glimlacht beminnelijk. “Probeer eens wat uierzalf of een tinctuur van groene thee.”
Berend krabt aan zijn grote teen. Zijn voeten zijn bonkig en breed, de tenen knoestige wortels. Elfie schat ze maat 46. Rustig trekt Berend lange eeltvellen van zijn voetzool en legt die naast zich op de mat.

Illustratie: Liesbeth de Feyter

Als Elfie opstaat om weg te gaan, pakt Berend haar mouw vast. “Ik wil jou wat tips geven voor de volgende les. Blijf nog maar even.”
Ze twijfelt of ze wel een volgende les wil volgen, maar wil niet onbeleefd zijn.
“Geen zorgen,” zegt Berend. “Dat doe ik met alle nieuwkomers.” Hij klapt in zijn handen. “Meisjes, het is weer voorbij. Vergeet mijn motto niet: begin in balans en blijf in balans.”
De vrouwen drinken haastig hun kopjes leeg en kussen Berend gedag. De vrouw met de droge huid pakt zijn gezicht met beide handen vast. “Tot volgende week. Dan zie ik jou weer.” Daarna tekent ze met haar duim een kruisje op zijn voorhoofd.

Als iedereen is vertrokken, gaat Berend op zijn schapenvel liggen. Zijn dikke worteltenen woelen door het lange, witte haar. Hij kijkt Elfie aan en klopt naast zich op het kleed. Ze twijfelt. Is dat niet te dichtbij? Het is vast een soort esoterische gastvriendelijkheid, denkt ze en ze gaat zitten.
“Even over je ademhaling,” begint Berend. Hij zet zijn klauw als een zachte klem op haar knie.
“Je verstijft. Je zet je adem vast. Voel je dat?”
Hij legt zijn hand op haar buik. “Adem hier maar naartoe.”
Ze ruikt Berends kruidige aftershave en realiseert zich dat het dezelfde is die haar ex had. Haar ogen prikken. Ze ademt diep in.
“Heel goed,” kreunademt Berend met haar mee. Zijn hand glijdt verder naar beneden. “En nu dieper.”

Elfie sluit haar ogen en ademt dieper. Het prikken in haar ogen verdwijnt. Ze ontspant, ziet een wit zandstrand voor zich. In de verte ziet ze haar ex en hun yogalerares. Ze doen een dubbele brug. Elfie zwaait. Lachend zwaaien ze terug, hun brug valt om. In een drafje rent ze naar hun toe. Naast haar jogt Berend mee.
Met zijn vieren doen ze een sun salutation. Berend en de yogalerares leren hun allemaal nieuwe standjes. ‘s Avonds eten ze fetasalade met watermeloen. Ze maken, zoals haar ex altijd zegt, ‘zielscontact op diep niveau.’

Elfie glimlacht en voelt hoe Berend zich naar haar toe buigt.
“Laat alle harde emoties los,” murmelt hij en hij drukt zijn lippen op de hare.
Even doorzetten, denkt Elfie. Voordat ik het doorheb, zitten we in de Griekse zon. Ze opent haar mond verder en ziet haar ex al in de branding staan. Hij heeft zijn blauwe Spido aan. Hij gooit een strandbal en wil weer met haar praten.
Berend drukt haar neer op het schapenvel. Hij pakt haar hand en legt die op zijn pik. Plots gilt haar ex. Er zit iets in het water. Elfie schrikt en trekt haar hand terug.

In Griekenland gaat de zon onder. Het wordt koud op het strand. Ze rent het water in om haar ex te redden. Het is een zeeslang, die zich vastbijt in zijn been. Ze probeert het wurgende lijf los te trekken, maar hij is te glad. Ze heeft geen grip.
Elfie worstelt zich onder Berend vandaan en ziet de purperen kop van zijn erectie boven de band van zijn stretchbroek uit komen.
Ze snoekduikt naar de deur.

Haar vlugge stappen weerkaatsten in het trappenhuis. Als ze bijna beneden is, kijkt ze omhoog. Berend hangt als een eenzame beer in de herfst tegen de deurpost geleund. Slap en hongerig.
“Bedankt voor de les,” roept ze. Haar stem galmt hol na.

Elfie Tromp (27) schrijft, presenteert en maakt theater. Haar debuutroman Goeroe, over een meisje dat de wereld wil healen, maar niet eens haar eigen leven op orde krijgt, verscheen 25 april bij uitgeverij Lebowski/ Top Notch.

 

Mail

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer