Asset 14

Ontvankelijke flanken

Deze week op Hard//hoofd het laatste van drie korte verhalen door Elfie Tromp.

Twee weken geleden is Elfie gedumpt. Op dinsdagmiddag bekende haar ex dat hij op zielsniveau een relatie met hun yogalerares had opgebouwd.
“Ik zeg het maar gewoon,” zei hij.
“Je zult zien, het is beter zo.”
Elfie zat roerloos op bed, staarde hem aan. Hij vond het zo goed van haar, dat ze niet huilde of boos werd. Dat waren tenslotte maar ‘lage emoties’. Dit is een grap, dacht ze. Straks zegt hij dat het een grap is.“Ik waardeer je onvoorwaardelijk,” zei hij, gaf haar een kus op haar voorhoofd en was haar studentenkamer uitgelopen.
Door het raam zag ze hem wegfietsen. Op het spatbord van het achterwiel de verbleekte Save Tibet-sticker die ze er vorig jaar op had geplakt.

Avond aan avond zit ze alleen op de bank, chagrijnig en verkrampt, tv te kijken. Vrienden raden haar aan om naar de kroeg te gaan, mannen op te pikken of een online datingprofiel aan te maken. Maar dat wil Elfie niet. Ze mist haar happy baby pose, maar kan niet meer naar haar vaste stek. Een vriendin raadt haar yogi Berend van Pelzen aan.
“Hij neemt echt de tijd voor je,” zei ze.

De woensdagavond erna staat Elfie op de derde verdieping van een flat in Rotterdam-Noord. Ze twijfelt of ze wel het juiste adres heeft. Zodra ze de bel indrukt, wordt de deur open gedaan. Berend van Pelzen is gigantisch: zijn armen glooiende landschappen van vel en spier, doorkruist met dikke rivieraders. Hij is biljartbal-kaal met een indrukwekkend gewelfde frons.

De woonkamer is vol. De bank staat op zijn kant tegen de muur en vijf vrouwen zitten al klaar in lotuspositie. Elfie rolt haar matje uit tussen de tikkende verwarming en Berends cd-rek. Ze telt drie cd’s van Céline Dion.
“Dames, we hebben een nieuwe vandaag,” zegt Berend met de stem van een zoetgevooisde radiopresentator. Hij geeft haar een knipoog.
Alle oefeningen moeten van Berend met gesloten ogen gedaan worden. Hij loopt blootvoets om de vrouwen heen, corrigeert een overstrekte arm, duwt een rug hol of bol.

Bij een van Elfies favoriete poses, the warrior pose, legt hij zijn grote hand op haar middel. De toppen van zijn vingers komen tot haar navel. Ze probeert rustig door te ademen. Moeilijk. Met één haal kan hij haar lever, nier en maag uitrukken. Ze beeft.
Berend fluistert in haar oor: “Je hebt ontvankelijke flanken. Heel goed.”
De rest van de les vraagt Elfie zich af wat dat zijn, ontvankelijke flanken.

Na de laatste oefening deelt Berend kopjes thee uit en gaat op een schapenvelletje in het midden van de kamer zitten. “Zo, meisjes. Hoe ging het?”
“Mijn lies trilt zo bij de hip openers,” zegt een vrouw met een grote bos krullen maar een iel, doorgroefd gezicht.
Berend nipt van zijn thee. “Zit je wel stevig in je seksuele energie?”
“Nu je het zegt”, mompelt ze en ze staart in haar theewater.
“Berend, ik heb zo’n droge huid,” zegt de vrouw naast Elfie. Denk je dat dat ook iets emotioneels is?”
Berend glimlacht beminnelijk. “Probeer eens wat uierzalf of een tinctuur van groene thee.”
Berend krabt aan zijn grote teen. Zijn voeten zijn bonkig en breed, de tenen knoestige wortels. Elfie schat ze maat 46. Rustig trekt Berend lange eeltvellen van zijn voetzool en legt die naast zich op de mat.

Illustratie: Liesbeth de Feyter

Als Elfie opstaat om weg te gaan, pakt Berend haar mouw vast. “Ik wil jou wat tips geven voor de volgende les. Blijf nog maar even.”
Ze twijfelt of ze wel een volgende les wil volgen, maar wil niet onbeleefd zijn.
“Geen zorgen,” zegt Berend. “Dat doe ik met alle nieuwkomers.” Hij klapt in zijn handen. “Meisjes, het is weer voorbij. Vergeet mijn motto niet: begin in balans en blijf in balans.”
De vrouwen drinken haastig hun kopjes leeg en kussen Berend gedag. De vrouw met de droge huid pakt zijn gezicht met beide handen vast. “Tot volgende week. Dan zie ik jou weer.” Daarna tekent ze met haar duim een kruisje op zijn voorhoofd.

Als iedereen is vertrokken, gaat Berend op zijn schapenvel liggen. Zijn dikke worteltenen woelen door het lange, witte haar. Hij kijkt Elfie aan en klopt naast zich op het kleed. Ze twijfelt. Is dat niet te dichtbij? Het is vast een soort esoterische gastvriendelijkheid, denkt ze en ze gaat zitten.
“Even over je ademhaling,” begint Berend. Hij zet zijn klauw als een zachte klem op haar knie.
“Je verstijft. Je zet je adem vast. Voel je dat?”
Hij legt zijn hand op haar buik. “Adem hier maar naartoe.”
Ze ruikt Berends kruidige aftershave en realiseert zich dat het dezelfde is die haar ex had. Haar ogen prikken. Ze ademt diep in.
“Heel goed,” kreunademt Berend met haar mee. Zijn hand glijdt verder naar beneden. “En nu dieper.”

Elfie sluit haar ogen en ademt dieper. Het prikken in haar ogen verdwijnt. Ze ontspant, ziet een wit zandstrand voor zich. In de verte ziet ze haar ex en hun yogalerares. Ze doen een dubbele brug. Elfie zwaait. Lachend zwaaien ze terug, hun brug valt om. In een drafje rent ze naar hun toe. Naast haar jogt Berend mee.
Met zijn vieren doen ze een sun salutation. Berend en de yogalerares leren hun allemaal nieuwe standjes. ‘s Avonds eten ze fetasalade met watermeloen. Ze maken, zoals haar ex altijd zegt, ‘zielscontact op diep niveau.’

Elfie glimlacht en voelt hoe Berend zich naar haar toe buigt.
“Laat alle harde emoties los,” murmelt hij en hij drukt zijn lippen op de hare.
Even doorzetten, denkt Elfie. Voordat ik het doorheb, zitten we in de Griekse zon. Ze opent haar mond verder en ziet haar ex al in de branding staan. Hij heeft zijn blauwe Spido aan. Hij gooit een strandbal en wil weer met haar praten.
Berend drukt haar neer op het schapenvel. Hij pakt haar hand en legt die op zijn pik. Plots gilt haar ex. Er zit iets in het water. Elfie schrikt en trekt haar hand terug.

In Griekenland gaat de zon onder. Het wordt koud op het strand. Ze rent het water in om haar ex te redden. Het is een zeeslang, die zich vastbijt in zijn been. Ze probeert het wurgende lijf los te trekken, maar hij is te glad. Ze heeft geen grip.
Elfie worstelt zich onder Berend vandaan en ziet de purperen kop van zijn erectie boven de band van zijn stretchbroek uit komen.
Ze snoekduikt naar de deur.

Haar vlugge stappen weerkaatsten in het trappenhuis. Als ze bijna beneden is, kijkt ze omhoog. Berend hangt als een eenzame beer in de herfst tegen de deurpost geleund. Slap en hongerig.
“Bedankt voor de les,” roept ze. Haar stem galmt hol na.

Elfie Tromp (27) schrijft, presenteert en maakt theater. Haar debuutroman Goeroe, over een meisje dat de wereld wil healen, maar niet eens haar eigen leven op orde krijgt, verscheen 25 april bij uitgeverij Lebowski/ Top Notch.

 

Mail

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer