Vladimir Poetin bezoekt Amsterdam in het kader van het vriendschapsjaar van Nederland en Rusland. Vanavond heeft hij een anderhalf uur durend besloten overleg met premier Mark Rutte en de ministers Ploumen, Kamp en Timmermans. "Handelsbelangen staan in het gesprek voorop", schrijft het AD. De handelsrelatie tussen beide landen is al uitstekend, maar het kan natuurlijk altijd beter.
De Tweede Kamer wil echter dat de bewindslieden in hun ontmoeting met Poetin "ruimschoots aandacht besteden aan de voortdurende schending van mensenrechten in Rusland". Timmermans zegde dat toe: “Het beste werkt: hoffelijk in vorm, hard op de inhoud.”
Maar ruimschoots en hoffelijk met Poetin over mensenrechten praten draait alleen uit op het uitwisselen van wederzijdse onzin. Hoe moeten we zo'n gesprek voor ons zien? Nederland is voor de levering van olie en gas steeds afhankelijker van Rusland. Moet Timmermans, die vloeiend Russisch spreekt, dan gaan polderen over de positie van homo's en NGO's? Wel graag de handel stimuleren, maar een vermanend vingertje opsteken over morele onderwerpen, onderstreept alleen maar de onbeduidendheid van Nederland. Poetin zal hoogstens gedwongen worden tot een glimlach.
Dat Poetin niet terugdeinst voor loze bewoordingen, bleek al uit zijn brief in De Telegraaf aan "de bewoners van dit prachtige tulpenland". In die brief had hij het over "gelijkluidende posities" met betrekking tot internationale kwesties, wat in het geval van Syrië nergens op slaat. Ook schreef hij over de bevordering van "de economische stabiliteit" wat in het geval van Cyprus weer pertinent onwaar is. Die gekke bewoners van het tulpenland zullen vanavond tegenover het Scheepvaartmuseum demonstreren, maar dan dineert Poetin met Rutte en wordt er hoogstens iets hoffelijks over gezegd.
Wil het tulpenland echt indruk maken met zijn eis voor meer mensenrechten, dan zal het Rusland eens moeten aanspreken als blok met de zevenentwintig Europese lidstaten.