Drie redacteuren over de nieuwe slasher-sensatie. Of... hé, waar is de derde redacteur gebleven?" /> Drie redacteuren over de nieuwe slasher-sensatie. Of... hé, waar is de derde redacteur gebleven?" />
Asset 14

The Cabin in the Woods

Toen Zara, Annabel en Rob de opdracht kregen om 'The Cabin in the Woods' te gaan zien besloten ze dat het verstandiger was als ze zich zouden opsplitsen om de film apart van elkaar te bekijken. Waarom? Als je het antwoord op die vraag niet weet kan je deze spannende slasher maar beter overslaan.

Chat 22-04-2012 :: 0:56

Rob: Eerste reactie: Jezus...
Zara: Ik had nadat de film afgelopen was echt zoiets van ‘Dafuq did I just see?!?’
Rob: Precies ik ook.
Zara: Wel stom trouwens, in de trailer doen ze alsof je er pas heel laat achterkomt dat er mensen meekijken met alles wat onze fab five meemaken, terwijl in de film begint het juist met die twee technici en weet je dus vanaf het eerste moment dat er meer aan de hand is.
Rob: ... suf
Zara: En in de trailer zit ook GEEN humor, terwijl de film echt grappig is. Een komische slasher.
Rob: Ik ben overigens geen liefhebber van het genre moet ik toegeven.
Zara: Nee ik ook niet zozeer. Maar wat ik een beetje apart vond aan deze film is dat ie voor horrorliefhebbers niet eng genoeg was, maar voor cinefielen weer niet goed genoeg. Terwijl het volgens mij wel het horror/slasher genre wilde overstijgen door er die dubbele laag aan toe te voegen.
Rob: Precies, het enige leuke aan die dubbele laag is de vette knipoog die er in zit, maar dat maakte de hele film tegelijkertijd nogal vrijblijvend. Zo van: we maken een horrorfilm, met een dubbele laag, maar niet echt een goeie, maar boeiend want we geven zelf toe dat het best wel kut is allemaal.
Zara: Ja precies. En de filosofie achter die dubbele laag vond ik ook een beeetje vergezocht. Want het impliceerde dus dat het publiek van horrorfims nou eenmaal bepaalde domme stereotypes en dingen als seks en geweld eisen van de filmmakers en dat deze daar daarom aan moeten voldoen. Maar ik bedoel, het gaat hier slechts over een nogal onrealistisch filmgenre. De kritiek die ze geven, slaat een beetje de plank mis. Het is niet alsof wij als kijkers ook echt bloed van echte mensen willen zien vloeien. Behalve dan misschien in zekere zin een beetje bij realitytelevisie. Maar daar slaat dit dan ook weer niet helemaal op. Soort Trumanshow was het, maar dan slasher en slechter.
Rob: Bloed in een reality tv serie? Misschien een idee...
Zara: Zag ik Britt niet laatst nog bloeden?
Rob: Hahaha. Ik ben wel verrast door de film. Dat wel. En dat is vaak lastig omdat ik altijd probeer te voorspellen wat er gaat gebeuren voordat het gebeurt. En meestal lukt me dat. Nu niet.
Zara: Ja dat is waar. Hij was wel origineel.
Rob: Origineel op een heel vergezochte wijze.
Zara: Haha ja nogal. Oh, nog een minpuntje: beetje jammer van de neppe CGI. Daar baal ik altijd zo van. Doe dan gewoon lelijke poppen. Is toch gezelliger.
Rob: Ja Dick Maas stijl.
Zara: Echt.
Rob: Ik denk dat iedereen die wel een beetje van het genre houdt er opzich een leuke avond aan zal beleven. Maar zeker geen aanrader voor niet-liefhebbers die denken dat ze naar een 'alternatieve' horrorfilm gaan.
Zara: Nee. Ookal is het wel een aanrader in de tijden van prachtige maar vaak ietwat deprimerende films. Ik heb wel echt gegild en gelachen.
Rob: Precies maar je moet dus een beetje tegen schrikeffecten en bloed kunnen. Anders is het een lange, pijnlijke zit.
Zara: Ja en je moet er tegen kunnen dat de waarschijnlijk geniaal bedoelde dubbele laag niet zo ontzettend geniaal is.
Rob: Dat ook. Samenvattend. De dubbele laag is eerder absurd dan geniaal, daardoor wel verrassend, maar schiet uiteindelijk zo ver door dat het moeilijk te verteren is.
Zara: Sigourney Weaver die alles uitlegt aan het eind ook. Dat was sowieso super geniaal en mindfuckend bedoeld. Maar dat was het niet. Behalve dan dat naar Sigourney Weaver kijken altijd een beetje mindfuckend is.
Rob: Ja, waar de fok kwam zij vandaan? Beetje flauw.
Zara: Nogal. Dat was echt bedoeld als knaller.
Rob: ... Ja helaas
wtf...
Mijn beeldscherm doet raar..
Zara: Ik vond het wel heel politiek correct dat de black guy niet als eerste dood ging
Rob Wacht even hoor... WTF, stroom is uitgevallen hier. Mijn laptop heeft heel weinig batterij. Ik ga het even fixen.
Zara: Ik wacht.
Rob: Oh nee, wacht het werkt alweer. De killvolgorde was heel ok vond ik inderdaad. Maareh, waar blijft Annabel?
Zara: Ja ze was 'even' naar de WC toch?
Rob: ja zoiets... vaag.... kut.. weer stroomuitval. GVD
Zara: Ze is al best lang weg...
Rob: wat de fok is er hier aan de hand. momentje.
Zara: je maakt me bang rob.
...
rob?
Rob: QRTYRzdumi7d7er33w$#Q
zARSA NIET GA [OP! IEW B
nee677
Zara: ROB?!?!
Rob: https://lh5.googleusercontent.com/-zq3kc-di0EE/TeY7n9jL65I/AAAAAAAADPs/i6O_ka23Rw0/baby-head-mask-2.jpg
Zara: ROB DIT IS NIET GRAPPIG MEER
Rob: HAH@HAh@HAH@HAh@HAH@HAh@HAH@!
Zara: AAAAAAAAAAH
ROB
ROB
ROOOOB
NEE DIT KAN NIET ECHT GEBEUREN
DIT
AAAAAAAARGHH
AAHRGHHGSDJHAGFLAS39U847PY5
!!.................!!

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme? 1

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme?

Loïs Blank ziet een verschuiving in wat er wordt geroepen in columns, aan talkshowtafels en op sociale media. In haar column onderzoekt ze de opvallende drang om het huwelijk, heteroseksualiteit en zelfs het willen hebben kinderen te verdedigen. Wordt de norm daadwerkelijk bedreigd, of is ze gewoon snel geïntimideerd? Lees meer

Auto Draft 17

Gemarginaliseerde Heiligdommen

Hoe bouw je een heiligdom voor mensen die in de fysieke wereld zelden een monument krijgen? Ida Hondelink bespreekt de indie videogame Plum Road Tea Dream die iets heel bijzonders biedt; een plek van herinnering, herdenking en vruchtbare grond voor intieme gesprekken over queer en van kleur zijn. Lees meer