Drie redacteuren over de nieuwe slasher-sensatie. Of... hé, waar is de derde redacteur gebleven?" /> Drie redacteuren over de nieuwe slasher-sensatie. Of... hé, waar is de derde redacteur gebleven?" />
Asset 14

The Cabin in the Woods

Toen Zara, Annabel en Rob de opdracht kregen om 'The Cabin in the Woods' te gaan zien besloten ze dat het verstandiger was als ze zich zouden opsplitsen om de film apart van elkaar te bekijken. Waarom? Als je het antwoord op die vraag niet weet kan je deze spannende slasher maar beter overslaan.

Chat 22-04-2012 :: 0:56

Rob: Eerste reactie: Jezus...
Zara: Ik had nadat de film afgelopen was echt zoiets van ‘Dafuq did I just see?!?’
Rob: Precies ik ook.
Zara: Wel stom trouwens, in de trailer doen ze alsof je er pas heel laat achterkomt dat er mensen meekijken met alles wat onze fab five meemaken, terwijl in de film begint het juist met die twee technici en weet je dus vanaf het eerste moment dat er meer aan de hand is.
Rob: ... suf
Zara: En in de trailer zit ook GEEN humor, terwijl de film echt grappig is. Een komische slasher.
Rob: Ik ben overigens geen liefhebber van het genre moet ik toegeven.
Zara: Nee ik ook niet zozeer. Maar wat ik een beetje apart vond aan deze film is dat ie voor horrorliefhebbers niet eng genoeg was, maar voor cinefielen weer niet goed genoeg. Terwijl het volgens mij wel het horror/slasher genre wilde overstijgen door er die dubbele laag aan toe te voegen.
Rob: Precies, het enige leuke aan die dubbele laag is de vette knipoog die er in zit, maar dat maakte de hele film tegelijkertijd nogal vrijblijvend. Zo van: we maken een horrorfilm, met een dubbele laag, maar niet echt een goeie, maar boeiend want we geven zelf toe dat het best wel kut is allemaal.
Zara: Ja precies. En de filosofie achter die dubbele laag vond ik ook een beeetje vergezocht. Want het impliceerde dus dat het publiek van horrorfims nou eenmaal bepaalde domme stereotypes en dingen als seks en geweld eisen van de filmmakers en dat deze daar daarom aan moeten voldoen. Maar ik bedoel, het gaat hier slechts over een nogal onrealistisch filmgenre. De kritiek die ze geven, slaat een beetje de plank mis. Het is niet alsof wij als kijkers ook echt bloed van echte mensen willen zien vloeien. Behalve dan misschien in zekere zin een beetje bij realitytelevisie. Maar daar slaat dit dan ook weer niet helemaal op. Soort Trumanshow was het, maar dan slasher en slechter.
Rob: Bloed in een reality tv serie? Misschien een idee...
Zara: Zag ik Britt niet laatst nog bloeden?
Rob: Hahaha. Ik ben wel verrast door de film. Dat wel. En dat is vaak lastig omdat ik altijd probeer te voorspellen wat er gaat gebeuren voordat het gebeurt. En meestal lukt me dat. Nu niet.
Zara: Ja dat is waar. Hij was wel origineel.
Rob: Origineel op een heel vergezochte wijze.
Zara: Haha ja nogal. Oh, nog een minpuntje: beetje jammer van de neppe CGI. Daar baal ik altijd zo van. Doe dan gewoon lelijke poppen. Is toch gezelliger.
Rob: Ja Dick Maas stijl.
Zara: Echt.
Rob: Ik denk dat iedereen die wel een beetje van het genre houdt er opzich een leuke avond aan zal beleven. Maar zeker geen aanrader voor niet-liefhebbers die denken dat ze naar een 'alternatieve' horrorfilm gaan.
Zara: Nee. Ookal is het wel een aanrader in de tijden van prachtige maar vaak ietwat deprimerende films. Ik heb wel echt gegild en gelachen.
Rob: Precies maar je moet dus een beetje tegen schrikeffecten en bloed kunnen. Anders is het een lange, pijnlijke zit.
Zara: Ja en je moet er tegen kunnen dat de waarschijnlijk geniaal bedoelde dubbele laag niet zo ontzettend geniaal is.
Rob: Dat ook. Samenvattend. De dubbele laag is eerder absurd dan geniaal, daardoor wel verrassend, maar schiet uiteindelijk zo ver door dat het moeilijk te verteren is.
Zara: Sigourney Weaver die alles uitlegt aan het eind ook. Dat was sowieso super geniaal en mindfuckend bedoeld. Maar dat was het niet. Behalve dan dat naar Sigourney Weaver kijken altijd een beetje mindfuckend is.
Rob: Ja, waar de fok kwam zij vandaan? Beetje flauw.
Zara: Nogal. Dat was echt bedoeld als knaller.
Rob: ... Ja helaas
wtf...
Mijn beeldscherm doet raar..
Zara: Ik vond het wel heel politiek correct dat de black guy niet als eerste dood ging
Rob Wacht even hoor... WTF, stroom is uitgevallen hier. Mijn laptop heeft heel weinig batterij. Ik ga het even fixen.
Zara: Ik wacht.
Rob: Oh nee, wacht het werkt alweer. De killvolgorde was heel ok vond ik inderdaad. Maareh, waar blijft Annabel?
Zara: Ja ze was 'even' naar de WC toch?
Rob: ja zoiets... vaag.... kut.. weer stroomuitval. GVD
Zara: Ze is al best lang weg...
Rob: wat de fok is er hier aan de hand. momentje.
Zara: je maakt me bang rob.
...
rob?
Rob: QRTYRzdumi7d7er33w$#Q
zARSA NIET GA [OP! IEW B
nee677
Zara: ROB?!?!
Rob: https://lh5.googleusercontent.com/-zq3kc-di0EE/TeY7n9jL65I/AAAAAAAADPs/i6O_ka23Rw0/baby-head-mask-2.jpg
Zara: ROB DIT IS NIET GRAPPIG MEER
Rob: HAH@HAh@HAH@HAh@HAH@HAh@HAH@!
Zara: AAAAAAAAAAH
ROB
ROB
ROOOOB
NEE DIT KAN NIET ECHT GEBEUREN
DIT
AAAAAAAARGHH
AAHRGHHGSDJHAGFLAS39U847PY5
!!.................!!

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer