Drie redacteuren over de nieuwe slasher-sensatie. Of... hé, waar is de derde redacteur gebleven?" /> Drie redacteuren over de nieuwe slasher-sensatie. Of... hé, waar is de derde redacteur gebleven?" />
Asset 14

The Cabin in the Woods

Toen Zara, Annabel en Rob de opdracht kregen om 'The Cabin in the Woods' te gaan zien besloten ze dat het verstandiger was als ze zich zouden opsplitsen om de film apart van elkaar te bekijken. Waarom? Als je het antwoord op die vraag niet weet kan je deze spannende slasher maar beter overslaan.

Chat 22-04-2012 :: 0:56

Rob: Eerste reactie: Jezus...
Zara: Ik had nadat de film afgelopen was echt zoiets van ‘Dafuq did I just see?!?’
Rob: Precies ik ook.
Zara: Wel stom trouwens, in de trailer doen ze alsof je er pas heel laat achterkomt dat er mensen meekijken met alles wat onze fab five meemaken, terwijl in de film begint het juist met die twee technici en weet je dus vanaf het eerste moment dat er meer aan de hand is.
Rob: ... suf
Zara: En in de trailer zit ook GEEN humor, terwijl de film echt grappig is. Een komische slasher.
Rob: Ik ben overigens geen liefhebber van het genre moet ik toegeven.
Zara: Nee ik ook niet zozeer. Maar wat ik een beetje apart vond aan deze film is dat ie voor horrorliefhebbers niet eng genoeg was, maar voor cinefielen weer niet goed genoeg. Terwijl het volgens mij wel het horror/slasher genre wilde overstijgen door er die dubbele laag aan toe te voegen.
Rob: Precies, het enige leuke aan die dubbele laag is de vette knipoog die er in zit, maar dat maakte de hele film tegelijkertijd nogal vrijblijvend. Zo van: we maken een horrorfilm, met een dubbele laag, maar niet echt een goeie, maar boeiend want we geven zelf toe dat het best wel kut is allemaal.
Zara: Ja precies. En de filosofie achter die dubbele laag vond ik ook een beeetje vergezocht. Want het impliceerde dus dat het publiek van horrorfims nou eenmaal bepaalde domme stereotypes en dingen als seks en geweld eisen van de filmmakers en dat deze daar daarom aan moeten voldoen. Maar ik bedoel, het gaat hier slechts over een nogal onrealistisch filmgenre. De kritiek die ze geven, slaat een beetje de plank mis. Het is niet alsof wij als kijkers ook echt bloed van echte mensen willen zien vloeien. Behalve dan misschien in zekere zin een beetje bij realitytelevisie. Maar daar slaat dit dan ook weer niet helemaal op. Soort Trumanshow was het, maar dan slasher en slechter.
Rob: Bloed in een reality tv serie? Misschien een idee...
Zara: Zag ik Britt niet laatst nog bloeden?
Rob: Hahaha. Ik ben wel verrast door de film. Dat wel. En dat is vaak lastig omdat ik altijd probeer te voorspellen wat er gaat gebeuren voordat het gebeurt. En meestal lukt me dat. Nu niet.
Zara: Ja dat is waar. Hij was wel origineel.
Rob: Origineel op een heel vergezochte wijze.
Zara: Haha ja nogal. Oh, nog een minpuntje: beetje jammer van de neppe CGI. Daar baal ik altijd zo van. Doe dan gewoon lelijke poppen. Is toch gezelliger.
Rob: Ja Dick Maas stijl.
Zara: Echt.
Rob: Ik denk dat iedereen die wel een beetje van het genre houdt er opzich een leuke avond aan zal beleven. Maar zeker geen aanrader voor niet-liefhebbers die denken dat ze naar een 'alternatieve' horrorfilm gaan.
Zara: Nee. Ookal is het wel een aanrader in de tijden van prachtige maar vaak ietwat deprimerende films. Ik heb wel echt gegild en gelachen.
Rob: Precies maar je moet dus een beetje tegen schrikeffecten en bloed kunnen. Anders is het een lange, pijnlijke zit.
Zara: Ja en je moet er tegen kunnen dat de waarschijnlijk geniaal bedoelde dubbele laag niet zo ontzettend geniaal is.
Rob: Dat ook. Samenvattend. De dubbele laag is eerder absurd dan geniaal, daardoor wel verrassend, maar schiet uiteindelijk zo ver door dat het moeilijk te verteren is.
Zara: Sigourney Weaver die alles uitlegt aan het eind ook. Dat was sowieso super geniaal en mindfuckend bedoeld. Maar dat was het niet. Behalve dan dat naar Sigourney Weaver kijken altijd een beetje mindfuckend is.
Rob: Ja, waar de fok kwam zij vandaan? Beetje flauw.
Zara: Nogal. Dat was echt bedoeld als knaller.
Rob: ... Ja helaas
wtf...
Mijn beeldscherm doet raar..
Zara: Ik vond het wel heel politiek correct dat de black guy niet als eerste dood ging
Rob Wacht even hoor... WTF, stroom is uitgevallen hier. Mijn laptop heeft heel weinig batterij. Ik ga het even fixen.
Zara: Ik wacht.
Rob: Oh nee, wacht het werkt alweer. De killvolgorde was heel ok vond ik inderdaad. Maareh, waar blijft Annabel?
Zara: Ja ze was 'even' naar de WC toch?
Rob: ja zoiets... vaag.... kut.. weer stroomuitval. GVD
Zara: Ze is al best lang weg...
Rob: wat de fok is er hier aan de hand. momentje.
Zara: je maakt me bang rob.
...
rob?
Rob: QRTYRzdumi7d7er33w$#Q
zARSA NIET GA [OP! IEW B
nee677
Zara: ROB?!?!
Rob: https://lh5.googleusercontent.com/-zq3kc-di0EE/TeY7n9jL65I/AAAAAAAADPs/i6O_ka23Rw0/baby-head-mask-2.jpg
Zara: ROB DIT IS NIET GRAPPIG MEER
Rob: HAH@HAh@HAH@HAh@HAH@HAh@HAH@!
Zara: AAAAAAAAAAH
ROB
ROB
ROOOOB
NEE DIT KAN NIET ECHT GEBEUREN
DIT
AAAAAAAARGHH
AAHRGHHGSDJHAGFLAS39U847PY5
!!.................!!

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Baka bana

Baka bana

‘Papa haatte ik omdat hij meer tijd met mama had gekregen dan ik. Mama haatte ik omdat ze me in de steek had gelaten én zwart had gemaakt.’ In dit verhaal van Sophia Blyden komt de hoofdpersoon na een lange tijd zonder contact voor het eerst haar vader weer tegen. Ze besluiten om op een vader-dochterweekend te gaan, op zoek naar verzoening, herinneringen, wie ze geworden zijn zonder elkaar, en de juiste bereidingswijze van baka bana. Lees meer

:Podcast: Maandagavond – Het wachten

Podcast: Maandagavond – Het wachten

Wachten is het thema van de 51ste Maandagavond van De Nwe Tijd. Al tien jaar lang komen een paar theatermakers op doodgewone maandagavonden bij elkaar om een nieuwe tekst voor te lezen over wat hen op dat moment bezighoudt. Tien jaar is een mijlpaal en mijlpalen hoor je te vieren. Dat gaan ze ook doen. Maar dat is pas in de volgende podcast. In deze podcast wachten ze nog. Lees meer

CAPTCHA

CAPTCHA: Can Anyone Prove They’re Clearly Human Anyway?

De relatie tussen mens, dier en internet staat centraal in dit verhaal van Leonie Moreels. De hoofdpersoon balanceert een zieke teckel en een afstandelijke partner die diens identiteit via het internet probeert te achterhalen. Dit alles leidt tot een reflectie over wat echt is en wat niet, en vooral over wat ‘leven’ in verhouding tot het internet betekent. Lees meer

Kom naar ‘Cultuur op de barricade’ op de Reinwardt Academie in Amsterdam! 1

Kom naar ‘Cultuur op de barricade’ op de Reinwardt Academie in Amsterdam!

Kom naar het evenement ‘Cultuur op de barricade – hoe helpen we elkaar?’ op de Reinwardt Academie in Amsterdam! Tijdens deze avond slaan Hard//hoofd, The Collectors Circle en de Reinwardt Academie de handen ineen om te onderzoeken hoe solidariteit de kunstwereld kan veranderen. Reserveer hier je kaartje! De cultuursector voelt vaak als een ‘winner takes... Lees meer

Hoe de genocide overal doorwerkt, zelfs in de spreekkamer van de psycholoog

Hoe de genocide overal doorwerkt, zelfs in de spreekkamer van de psycholoog

Marthe van Bronkhorst ziet: psychische zorg tijdens een genocide is niet neutraal. Lees meer

:Athene: Ergens tussen Grindr, Griekse oudheid en cruisegebieden

Athene: Ergens tussen Grindr, Griekse oudheid en cruisegebieden

Datingapps: een vloek en een zegen. Enerzijds laten ze je toe zonder grenzen gelijkgestemden te ontmoeten, anderzijds monetariseren ze je seks- en relatiebehoeftes. Bestaat er een best of both worlds? Onder de Griekse zon overdenkt Sharvin Ramjan de liefde in al haar vormen. Lees meer

Reuzenalken

De laatste reuzenalk en wat hij ons leert over de klimaatcrisis

In een Brusselse opslagkast staat een vogel die we nooit meer levend zullen zien. We weten al eeuwen hoe soorten verdwijnen en toch lijken we opnieuw weer toe te kijken. Wanneer wordt weten eindelijk handelen? Lees meer

:Kraamtranen: hoe de postpartum depressie de roze wolk van het moederschap doorprikt

Kraamtranen: hoe de postpartum depressie de roze wolk van het moederschap doorprikt

In ons collectieve geheugen lijkt er weinig plaats voor moeders* die na de bevalling lijden aan depressieve gevoelens: deze verhalen ondermijnen het klassieke beeld van het moederschap als een roze wolk. Gelukkig brengen steeds meer vertellingen nuance aan, waarbij de vraag rijst in hoeverre we als maatschappij verantwoordelijkheid dragen voor de eenzaamheid die kersverse moeders kan overvallen. Een essay door Anne Louïse van den Dool. Lees meer

:Over taboedoorbrekende literatuur en langharige auteurs: I Hate Henry

Over taboedoorbrekende literatuur en langharige auteurs: I Hate Henry

Is literatuur links of rechts? Sarah Neutkens duikt in twee klassiekers en gaat na of ze wel zo links zijn als vaak wordt beweerd. Lees meer

:Een lesje kapitalisme: door Shein betalen we straks dubbel bij Zara

Een lesje kapitalisme: door Shein betalen we straks dubbel bij Zara

Wanneer goedkoop steeds goedkoper wordt en luxe verder naar de sterren rijkt, rekt het middensegment zich onverstoorbaar op. In haar column toont Loïs Blank hoe ooit betaalbare merken via een facelift hun high-end ambities najagen. Wanneer zijn we uitgespeeld in dit kapitalistische spel? Lees meer

:Terugblik op de lancering van 'Harnas' in Museum Arnhem 13

Terugblik op de lancering van ‘Harnas’ magazine in Museum Arnhem

Afgelopen maand werd ons nieuwste nummer feestelijk gelanceerd in Museum Arnhem, want Hard//hoofd en Museum Arnhem bundelden de krachten! De tentoonstelling Naakt dat raakt vindt literaire en poëtische verdieping in een speciaal katern in Hard//hoofd magazine Harnas. We blikken terug op het evenement. Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

over samen niet weten

Anne Louïse van den Dool won met het essay 'Een middenwereld: over samen niet weten' de derde plaats van Hooray for the Essay 2026. Lees meer

Het sanatorium

Het sanatorium

Elin ligt roerloos op de ligstoel van een sanatorium, hoog in de bergen. Stil en uitgespreid op het terras wordt ze geconfronteerd met een doordringende geur, die ze niet kan identificeren. In dit surreële, filosofische verhaal zoekt Stefanie Gordin naar de betekenis en de verstikkende werking van rust. Lees meer

Introverte mensen zijn awesome

Introverte mensen zijn awesome

In een wereld van schreeuwende extraversie, eert Marthe van Bronkhorst de introverten. 'Doe mij maar ‘raven’-energy. ' Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Tweede plaats Hooray for the Essay 2026 - Dat is dan jouw waarheid

Saar Lermytte won de tweede plek van Hooray for the Essay 2026 met het essay Dat is dan jouw waarheid Lees meer

Dogs that cannot touch each other

Dogs that cannot touch each other

Een theatrale vertelling van Louky van Eijkelenburg over warmte, wrangheid en het controversiële kunstwerk 'Dogs That Cannot Touch Each Other'. Lees meer

:De strijd om vorm: looksmaxxen met volume of bevrijding uit de vorige eeuw?

De strijd om vorm

Dior en Chanel grijpen terug op historische silhouetten, en dat wordt breed gevierd. In haar column onderzoekt Loïs Blank of we ons voldoende bewust zijn van de oude idealen die daarin meekomen, en wat het over onze tijd zegt dat we daar zo enthousiast applaus voor geven. Lees meer

Steen 1

Steen

Stel je eens voor hoe een relatie met een steen kan beginnen, hoe die eruitziet en waarin jullie elkaar zullen vinden. Sjoukje Kamphorst neemt je mee op een literaire reis langs verloren zwerfkeien, gebarsten geliefdes en zinloos geploeter. ‘Wat een steen te zeggen heeft, kan alleen maar van groot gewicht zijn.’ Lees meer

Oproep: De Stoute Stift

De Stoute Stift [deadline verstreken]

Doe mee aan De Stoute Stift, een zoektocht naar vier Nederlandse en vier Vlaamse illustratoren die een beeld willen maken bij de beste verhalen van de erotische schrijfwedstrijd Het Rode Oor. Deadline: 1 mei 2026. Lees meer

Kwetsuur

KWETSUUR

Het prinsessenbed en de koffiepauze in een hospice vormen het decor van dit gedicht van Kim Liesa Wolgast. Koffie, lametta en aquarelpapier zijn de rekwisieten van het sterftheater, waar de tijd stilstaat en zich tegelijkertijd steeds herhaalt. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €3 per maand en ontvang in september je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer!