Asset 14

[Deadline verstreken] Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Harnas’, het achtste Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Harnas’, het achtste Hard//hoofd Magazine!

Inmiddels is de deadline voor het inzenden van een pitch voor ons achtste magazine helaas verstreken. Als je iets hebt ingezonden, krijg je eind oktober te horen of jouw pitch is uitgekozen. Had je graag nog iets ingezonden? In december komt er weer een nieuwe oproep online voor ons negende magazine.

In welk harnas hul jij je? Stuur vóór 14 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine ‘Harnas’.

Wereldleiders roepen op tot meer defensie: donkere tijden zouden aanbreken, en we moeten een harnas aantrekken om die te doorstaan. Maar kunnen we ons ook een ander harnas voorstellen? Wat als we onze blinkende capes uit de kast trekken, ons papieren koningskroontjes toe-eigenen en onze gezichten beplakken met parelmoeren glitters? Of toch maar die blauwe jeans en witte sneakers, om te verdwijnen? Er zijn zoveel mogelijke harnassen.

Terwijl de wereld zich bewapent, verkennen wij drag. We hullen ons in een taal die schuurt en onthult. Wat voor harnas zit er om jou heen gewikkeld?

Voor het achtste magazine van Hard//hoofd, dat in maart 2026 verschijnt, zoeken we pitches over bescherming en kwetsbaarheid, over bepantsering, vermomming en ontmanteling. Over hoe je je lichaam toont of juist verbergt, over (beeld)taal als wapen of als schuilplaats.

Lees hieronder de tips en stuur vóór 14 september je pitch voor een beeldverhaal, essay, gedicht of kunstkritiek door dit formulier in te vullen. (We hebben je pitch ontvangen als je het formulier hebt ingevuld en jij daarvan een bevestiging hebt ontvangen.)

We kijken uit naar je bijdrage aan Harnas!

Tips

Algemene tip over de inhoud:
De artistieke missie van Hard//hoofd is het bieden van een podium aan nieuwe makers die in (beeld)verhalen een liefdevolle interactie aangaan met personen, wezens, systemen, neigingen, dreigingen, toekomstbeelden of zichzelf. Onthoud daarbij dat liefde vele uitingsvormen kent; we willen genegenheid niet platwalsen tot enkel de zoete roes van het eerste contact. Wij zijn er voor verdieping en de intieme relaties die volgen wanneer je je engageert. Een kritische houding is het lef hebben om niet voor de makkelijke weg te kiezen. Vier daarom je relaties tot anderen, schuw geen boosheid en verdriet, én sta open om de ander en jezelf te begrijpen. Voor Hard//hoofd maak je om kiertjes in je geest te openen.

Tips per genre

Verhalen en poëzie:
Chef Literair Charlotte Duistermaat: Een originele invalshoek vind ik erg belangrijk als het gaat om fictie- en poëzie-inzendingen voor Harnas. Ik lees graag verhalen die een nieuw thema onderzoeken, of iets op een nieuwe manier invoelbaar maken. Wat de concrete invulling van het thema Harnas wordt, laat ik daarom aan jullie creativiteit over. Maar hoe kom je dan aan zo’n originele invalshoek?

Wat mij altijd helpt, is om onderzoekend te werk te gaan. Wat is een harnas, wat doet een harnas? Je kunt een harnas ter bescherming dragen, of als verhulling van je ware aard. Wanneer is dat harnas beschermend, en wanneer wordt het beklemmend? Maar je kunt een harnas ook dragen op een manier die bevrijding, verzet of saamhorigheid symboliseert. Dan denk ik aan drag, kostuums of regenkleding tegen waterkanonnen. Een harnas kan de drager ervan isoleren van de buitenwereld, of een harnas kan iemand doen opgaan in collectiviteit. Je ziet het: je kunt alle kanten op met dit thema. Ook moedigen we aan om niet alleen hoofdpersonen te kiezen die menselijk zijn – juist de beleving van een ander lichaam kan veel vertellen. Ik hoop dan ook dat jullie dat doen en dat jullie bij je inzending een concrete pitch meesturen, waarin je duidt wat jouw inzending een urgente en relevante toevoeging aan het magazine maakt.

Op zoek naar leesvoer ter inspiratie? Ik dacht onmiddellijk aan De gedaanteverwisseling van Franz Kafka, specifiek de rotte appel in het schild van Gregor Samsa. Of neem een eigentijds verhaal: onlangs publiceerde Ivana Kalas op Hard//hoofd Jonathan de Slakkenman, over een fascinatie voor schildloze naaktslakken. Ook Pieter van de Walle schreef in Lichamen en monden over een soort harnas, namelijk een gemaakt van apathie die de hoofdpersoon enkel doet toekijken terwijl de wereld om hem ineenstort. Of poëzie: afgelopen jaar publiceerden we Herkauwen van Moni Zwitserloot, waarin die in zeer zintuiglijke taal dicht over hoe iemand uit hun oude vel kruipt en opnieuw wordt geboren.

Essays:
Chef Essay en opinie Juul Kruse: Ik wil lezen over harnassen die kracht geven, zoals tienerharnassen (dure, witte sneakers, lichte spijkerbroek, zwarte shirts, veschillende haarlengtes en kapsel afhankelijk van een genderhokje), maar ook de veiligheidsharnassen die klimmers dragen terwijl ze een bos bezetten. Een riddersharnas, op maat gemaakt door een gildesmid in 1431, waarvan een replica is die nu gedragen wordt tijdens larpen. Een bdsm-harnas bestaande uit (nep)leren riemen of juist een gecompliceerd geknoopt harnas van knalrood touw. De anonimiserende harnassen die ICE-agenten inzetten om bij te dragen en bijdraagt aan de angstpolitiek die zij zaaien. De letterlijke harnassen, schild en al, van de ME’ers die tegenover een groep in spijkerbroek en zwart shirt staan. Wat doet het harnas met de drager? En wat doet het met degene die daar tegenover staat?

Maar ik hoop het harnas in de essays en opiniestukken niet alleen tegen te komen als fysieke barrière tegen zwaarden en onaardigheid. Ik hoop juist ook over harnassen te lezen die zich inzetten tegen de huidige bewapeningspolitiek die door zo’n beetje elke politicus te pas en te onpas wordt uitgekraamd. Ik wil lezen over het naakte lichaam als harnas, bijvoorbeeld tijdens de eerste keer seks met een nieuw persoon. Ik wil ook essays over de Dolle Mina’s die hun ontblote buiken inzetten als kwetsbaarheidsharnas. Ik wil lezen over hoe binders mensen meer vrijheid geven, door hun lichaam letterlijk te vervormen en te verharden. Ik wil lezen hoe harnassen de geharnasten meer vrijheid bieden, maar ook hoe het harnas van de één de vrijheid van de ander kan vergroten.

Kort gezegd hoop ik op essays over harnassen in alle vormen en maten, die met een kritische blik kijken naar bewapening, ontwapening, (zelf)bescherming, creativiteit en zelfexpressie.

Kunstkritiek:
Chef Kunst Jorne Vriens: De beschrijving van het schild van Achilles in de Ilias is de oudst overgeleverde tekst over een kunstwerk. Ze vormt meteen een memorabel uitgangspunt voor iedereen die over kunst schrijft: de woorden beschrijven zo verfijnd de taferelen op dit schild dat zelfs Hephaestus, de goddelijke smid, het in metaal nooit zo precies zou kunnen uitvoeren. Woord 1 – Beeld 0.

Net zoals een schild impliceert een harnas iets zachts dat omhuld moet worden. Voor de kunstartikelen binnen het thema ‘Harnas’ zoeken we analyses die laten zien wanneer het instituut werkelijk opkomt voor kunstenaars, en hoe kunst belangrijk kan zijn door zachtheid in plaats van slagkracht.

Een harnas roept beelden op van een krijger, de moedige eenling die zich staande houdt in de strijd. In een gevoeligere uitvoering duikt ook de kunstenaar op in het romantisch ideaal van het eenzame genie. Dit beeld blijft misschien nog steeds ons verwachtingspatroon van de hedendaagse kunstenaar beïnvloedt.

We zijn benieuwd naar kritische besprekingen van tentoonstellingen, performances, installaties, videokunst, fotografie of schilderkunst die het harnas als metafoor onderzoeken. Wanneer beschermt interpretatie, wanneer verstikt zij? Hoe functioneert de white cube als institutioneel harnas?

Een originele, urgente invalshoek is welkom. En zoek naar nieuwe taal voor kunst – niet als anti-intellectuele reflex, maar als kritische strategie die kwetsbaarheden en krachten blootlegt.

Beeldverhalen en strips:
Chef Beeld Jeltje de Koning: De beeldredactie kijkt uit naar vernieuwende, verhalende inzendingen die het harnas als een spectrum onderzoeken. Wat zie je voor je wanneer je aan ‘harnas’ denkt? Wat voel je, wat vraag je je af, wat prikkelt je? Straalt een harnas voor jou een bepaalde hardheid uit, verhult ze een bepaalde zachtheid, of juist andersom? Hoe voelt een harnas? Glad, koud, of juist warm, ruw, zacht?

We zijn vooral erg benieuwd naar welke beeldende technieken er binnen dit thema kunnen worden ingezet. Een harnas is een zeer tactiel iets, waar je qua materiaal alle kanten mee op kan. Tegelijkertijd is ‘harnas’ zeer breed te interpreteren, het zou iets heel abstracts en poëtisch kunnen zijn, die interpretatie is aan jou. We moedigen je aan om ‘harnas’ te onderzoeken vanuit een beeldend technisch aspect, waarbij je materiaal combineert met verhaal. Zie voor inhoudelijke inspiratie de tips van de andere genres.

Hard//hoofd ontleent haar identiteit grotendeels aan haar beeldtaal. Wij zijn op zoek naar verfrissende, vernieuwende en creatieve beelden, gemaakt door makers die met een onderzoekende en zachte blik de wereld waarnemen, maar niet het ruwe en harde schuwen waar dat noodzakelijk is.

Praktisch: Je kan ervoor kiezen om een beeldverhaal in één of twee spreads te vertellen en houd er rekening mee dat in het midden van een spread de rug van het magazine zit en dat daardoor in het midden geen belangrijke informatie kan staan: houd een marge aan van 1 cm. Het formaat van een spread in Hard//hoofd is: breedte 360 mm × hoogte 265 mm. Tot slot, stuur een portfolio (een Instagram, website, of een paar werken waar je trots op bent) mee.

Algemene tip over de stijl:
Hard//hoofd is een literair tijdschrift. We zijn op zoek naar beeldverhalen, proza, poëzie, essays en artikelen die vanuit een artistiek idee zijn geschreven of waarin zintuiglijke taal wordt gebruikt. Met zintuiglijk bedoelen we: taal waarin de lezer wordt meegenomen in hoe iets ruikt, voelt en eruitziet. Bovendien krijgt de lezer het liefst een verrassend idee of detail mee en wordt dat idee in heldere taal geformuleerd. Met ‘Harnas’ nodigen we een geëngageerd geluid uit, maar we zijn niet per se op zoek naar afstandelijke pamfletten. We willen de schrijver altijd leren kennen door diens stijl, onderwerpbenadering, achtergrond en/of schrijfplezier.

Praktisch:
We beoordelen naast een uitdagende inhoud ook de stijl. Voor fictie geldt: hoe vollediger uitgewerkt je ingezonden gedicht of verhaal is, hoe meer kans je hebt. Voeg bij een essay of kunstkritiek minimaal de eerste 500 woorden van je tekst toe (ook hier geldt: volledige teksten hebben meer kans om geselecteerd te worden). Werk bij een beeldverhaal minimaal één afbeelding uit en schets eventueel het vervolg. Zie voor andere praktische vragen de veelgestelde-vragen-paragraaf onderaan deze oproep.

Meer informatie

Welke begeleidende tekst voeg ik toe bij mijn concepttekst of schetsen?
Naast je eerste versie (in het geval van fictie), schetsen (beeldverhalen) of minimaal de eerste 500 woorden (essays) gaat een goede pitch samen met een tekst waarin je uitlegt wat je van plan bent en waar je vragen over hebt. Deze tekst is concreet en enthousiasmerend, niet te gedetailleerd maar ook niet te vaag: maak duidelijk wat je van plan was, hoe het er min of meer uitziet en waar je verder aan wilt werken.

Zijn er dingen waar je nog over wilt sparren of nog niet zeker van bent? Benoem dit vooral in je pitch! Je eigen vragen maken je pitch sterker omdat we een duidelijker beeld hebben van hoe je bijdrage nog kan groeien. Publicaties bij Hard//hoofd hebben altijd redactierondes; we beoordelen een concept en geen definitieve versie.

Neem in 600 woorden in elk geval de volgende informatie op:
- je idee/concept;
- vertel hoe jouw idee aansluit bij het thema;
- waarom jouw verhaal gelezen/gezien moet worden door onze lezers;
- waaraan je wil werken.

Mag ik alles insturen?
Elke vorm die op papier tot zijn recht komt is welkom: proza, poëzie, essay, interview, foto, strip… You name it. Probeer met de inhoud ons vooral te verrassen, interpreteer daarom het thema als een vrij uitgangspunt. Publicaties in het magazine zijn Nederlandstalig en 1.000 tot maximaal 3.000 woorden. Beeldverhalen beslaan maximaal vier pagina’s.

We nemen geen geschreven publicaties in overweging die al elders zijn verschenen. Daarom vragen we ook of je je pitch niet naar andere tijdschriften/titels wilt sturen. We streven naar een magazine waarin diverse interpretaties van het thema ‘Harnas' samenkomen, maar ook pitches die niet overduidelijk aan dit thema refereren, ontvangen we graag.

Ik droeg bij aan het najaarsnummer (Honger), als ik opnieuw iets instuur voor het voorjaarsnummer (Harnas) maak ik dan kans?
Hard//hoofd is een platform voor nieuw talent en verdieping. Omdat we zo veel mogelijk stemmen een podium willen geven hebben we als richtlijn dat we alléén bij hoge uitzondering twee werken van een auteur per jaar in ons papieren tijdschrift plaatsen. De kans dat we je pitch kiezen is daarom klein. Stond je niet in Honger, maar in een eerder nummer? Dan ontvangen we je pitch graag!

Wanneer ontvang ik een eerste reactie?
Eind oktober krijg je te horen of jouw pitch is uitgekozen. Omdat we meer dan honderdvijftig inzendingen verwachten, kunnen we afwijzingen helaas niet van inhoudelijke feedback voorzien.

Mijn idee is gekozen, wat wordt er nu van mij verwacht?
Wordt jouw idee gekozen, dan ga je met een van de chefs van Hard//hoofd in gesprek over de uitvoering. Soms twijfelen we over de haalbaarheid van een pitch maar vinden we het toch belangrijk om feedback te geven en om te zien hoe die feedback wordt verwerkt. Mocht dit zo zijn en twijfelen we over de uiteindelijke publicatie dan zullen we dat duidelijk communiceren. Voor de eerste redactierondes krijg je een paar weken de tijd. Als de inhoud, opbouw en structuur goed is, werk je met een van onze eindredacteuren toe naar een mooie eindversie. De verschijningsdatum van Hard//hoofd Magazine #8 wordt maart 2026. We streven ernaar de bijdrages begin december af te hebben, dus houdt er rekening mee dat je vooral in november hieraan zult werken.

Ik ben een schrijver en wil zelf beslissen wie mijn verhaal illustreert. Kan dat?
In het Hard//hoofd-magazine wordt elke tekst verrijkt met illustraties, onder leiding van de beeldredactie van Hard//hoofd. Als je een sterke voorkeur hebt voor iemand uit je eigen netwerk, kun je deze voorkeur aangeven bij je pitch. Houd er wel rekening mee dat we zowel je tekstvoorstel als de voorkeur voor een gekozen illustrator beoordelen en dat de eindbeslissing altijd bij de redactie ligt.

Vergoedingen
Voor tekstuele bijdragen: 10 cent per woord (essays, kunstkritiek en verhalen zijn tussen de 1.000 en 3.000 woorden, aan de hand van de pitch stelt de redactie een maximum aan het uiteindelijke woordenaantal), voor poezië is de vergoeding 75 euro per gedicht. Voor beeldbijdragen: 75 euro per illustratie of foto (ex. btw), maximaal 150 euro per publicatie.

Ik heb recent een abonnement genomen op Hard//hoofd, wanneer kan ik Hard//hoofd Magazine #7 Honger verwachten?
Op dit moment wordt het Hard//hoofd Magazine: Honger opgemaakt en gedrukt. Halverwege september kan je post van ons verwachten! Het magazine past door de brievenbus. Mocht je na 25 september nog geen magazine ontvangen hebben, stuur dan een mailtje naar kunstverzamelaars@hardhoofd.com.

Wil je het magazine Honger ontvangen, klik dan hier!
Meld je vóór 28 juli 2025 aan als abonnee van Hard//hoofd op papier en ontvang Hard//hoofd Magazine: Honger in september op de mat! Hard//hoofd op papier kent een beperkte oplage, we drukken alleen wat er besteld wordt en kunnen dus geen magazines nazenden. Wees er dus snel bij en meld je aan.

We kijken uit naar jullie verrassende, ontroerende en liefdevolle inzendingen!

Mail

Redactie

Jeltje de Koning (zij/haar) is een illustrator uit Utrecht. Ze geeft kleur en vorm aan ons gevoelsleven, hoe we liefhebben, lachen, huilen, vieren, rouwen, stilstaan, reflecteren en weer doorgaan. Gevoel, emotie en contact met elkaar, onszelf en alles wat je ooit geweest bent staat centraal. Wat zie je als je verder kan kijken dan dat er op het eerste ogenblik zichtbaar is?

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer