Deze week is het Non-stopweek! Hard//hoofd reflecteert op de lasten, de druk én de lusten van een wereld waarin we voortdurend aan moeten staan. Tommy de Bruijn bijt het spits af met een tip voor helderheid in een onoverzichtelijke wereld.
Mijn leven bestaat uit to-dolijstjes. Iedere week maak ik een nieuwe, onderverdeeld in de dagen van de week. Ik ben er ooit mee begonnen om een heldere reden: ik wilde minder dingen vergeten. Ik was best chaotisch. Al had je me dat niet moeten vertellen. Ik had dan iets gezegd als ‘ik gedij in chaos’, of misschien dat je je bek moest houden. Maar na de zoveelste gemiste afspraak was ik het zat.
Het begon met lijstjes met schoolwerk en later, werk-werk. Er volgden lijstjes met favoriete albums. Lijstjes met recepten om uit te proberen. Lijstjes met films die ik nog wilde zien, lijstjes met boeken die ik had gelezen.
Het besef dat ik misschien een beetje te ver ging met lijstjes maken, kwam een tijdje terug. Een goede vriend – goed genoeg dat hij van mijn overdaad aan lijstjes wist – wees mij er smalend op dat een van de punten op een lijstje, ‘[x] Afmaken werk (zie specifieke to-dolijst)’ was. Een to-do die verwijst naar een andere to-do. ‘Gekkenwerk,’ in de woorden van mijn vriend.
Misschien had hij een punt. Het is niet alsof ik mijn lijstjes echt nodig heb. Het zal me niet snel gebeuren dat ik bijvoorbeeld mijn avondeten zou vergeten, maar toch prijkt op ieder daglijstje ‘[x] Avondeten’, vaak met puntsgewijs eronder wát ik precies ga eten.
De lijstjes zijn een vast onderdeel geworden van mijn dag en mijn denken, er valt niet aan ze te ontkomen. Elk verloren moment op werk vul ik in door mijn avond tot op het uur nauwkeurig te plannen. Ook mijn vrijetijdsbesteding wordt tot in detail uitgetekend: twee afleveringen van zus kijken, een stukje van zo lezen. Enerzijds is het goed om ook je vrije tijd als werk te benaderen, het schijnt dat je er op die manier meer plezier aan beleeft. Anderzijds: the fuck ben ik aan het doen, een doordeweekse avond zou hét moment moeten zijn om niet volgens een lijstje te hoeven leven.
Die realisatie is goed. Maar toch wil ik geen afscheid nemen van mijn lijstjes. Wat ze inmiddels zijn gaan doen is namelijk meer dan alleen helpen herinneren. ‘Alles komt goed, want alles is duidelijk en helder,’ fluistert het lijstje. Het voelt veilig en geborgen. De chaos van alledag wordt overzichtelijk. Ik maak me geen zorgen dat ik iets vergeet, en zodra iets klaar is, zet ik een vinkje – het resulterende shotje dopamine is mijn beloning.
Deze tip is dan ook tweeledig: Voor iedereen die meer structuur kan gebruiken, de notoire vergeetachtigen en de chaoten onder ons, en iedereen die troost kan vinden in structuur: maak lijstjes. Het helpt echt. Voor iedereen die misschien té gestructureerd is geworden, te veel een afvinkleven is gaan lijden, maak soms een lijstje met maar één punt:
[x] Kijk maar wat er gebeurt.
