Asset 14

Zet alles op een rijtje

Tip: Zet alles op een rijtje

Deze week is het Non-stopweek! Hard//hoofd reflecteert op de lasten, de druk én de lusten van een wereld waarin we voortdurend aan moeten staan. Tommy de Bruijn bijt het spits af met een tip voor helderheid in een onoverzichtelijke wereld.

Mijn leven bestaat uit to-dolijstjes. Iedere week maak ik een nieuwe, onderverdeeld in de dagen van de week. Ik ben er ooit mee begonnen om een heldere reden: ik wilde minder dingen vergeten. Ik was best chaotisch. Al had je me dat niet moeten vertellen. Ik had dan iets gezegd als ‘ik gedij in chaos’, of misschien dat je je bek moest houden. Maar na de zoveelste gemiste afspraak was ik het zat.

Het begon met lijstjes met schoolwerk en later, werk-werk. Er volgden lijstjes met favoriete albums. Lijstjes met recepten om uit te proberen. Lijstjes met films die ik nog wilde zien, lijstjes met boeken die ik had gelezen.

Het besef dat ik misschien een beetje te ver ging met lijstjes maken, kwam een tijdje terug. Een goede vriend – goed genoeg dat hij van mijn overdaad aan lijstjes wist – wees mij er smalend op dat een van de punten op een lijstje, ‘[x] Afmaken werk (zie specifieke to-dolijst)’ was. Een to-do die verwijst naar een andere to-do. ‘Gekkenwerk,’ in de woorden van mijn vriend.

Misschien had hij een punt. Het is niet alsof ik mijn lijstjes echt nodig heb. Het zal me niet snel gebeuren dat ik bijvoorbeeld mijn avondeten zou vergeten, maar toch prijkt op ieder daglijstje ‘[x] Avondeten’, vaak met puntsgewijs eronder wát ik precies ga eten.

De lijstjes zijn een vast onderdeel geworden van mijn dag en mijn denken, er valt niet aan ze te ontkomen. Elk verloren moment op werk vul ik in door mijn avond tot op het uur nauwkeurig te plannen. Ook mijn vrijetijdsbesteding wordt tot in detail uitgetekend: twee afleveringen van zus kijken, een stukje van zo lezen. Enerzijds is het goed om ook je vrije tijd als werk te benaderen, het schijnt dat je er op die manier meer plezier aan beleeft. Anderzijds: the fuck ben ik aan het doen, een doordeweekse avond zou hét moment moeten zijn om niet volgens een lijstje te hoeven leven.

Die realisatie is goed. Maar toch wil ik geen afscheid nemen van mijn lijstjes. Wat ze inmiddels zijn gaan doen is namelijk meer dan alleen helpen herinneren. ‘Alles komt goed, want alles is duidelijk en helder,’ fluistert het lijstje. Het voelt veilig en geborgen. De chaos van alledag wordt overzichtelijk. Ik maak me geen zorgen dat ik iets vergeet, en zodra iets klaar is, zet ik een vinkje – het resulterende shotje dopamine is mijn beloning.

Deze tip is dan ook tweeledig: Voor iedereen die meer structuur kan gebruiken, de notoire vergeetachtigen en de chaoten onder ons, en iedereen die troost kan vinden in structuur: maak lijstjes. Het helpt echt. Voor iedereen die misschien té gestructureerd is geworden, te veel een afvinkleven is gaan lijden, maak soms een lijstje met maar één punt:

[x] Kijk maar wat er gebeurt.

 

Mail

Tommy de Bruijn schrijft, is eindredacteur. Ook ontwerpt hij interactieve installaties, als hij niet in een stoffig museum zit.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer