Dieprood en een beetje brokkig." /> Dieprood en een beetje brokkig." />
Asset 14

Tomaten- concentraat

Bij mijn zus thuis kijken we zaterdagavond een film. Mijn zwager zet bij de borrelworst ook een klein blikje op tafel. Aangezien het donker is kan ik niet zien in welk soort tapenade hij zijn worst steeds aan het dopen is. Bij nadere beschouwing blijkt het een blikje tomatenconcentraat te zijn. Mijn verbazing is groot. Ik dacht dat mensen tomatenconcentraat enkel gebruiken om pastasauzen te maken. Dit blijkt niet het geval.

Tomatenconcentraat is een zeer geinig product. In dit product is de essentie van de tomaat geïsoleerd door er overtollig vocht aan te onttrekken. Het wordt te koop aangeboden in een minuscuul blikje. Voor elk blikje tomatenconcentraat is ruim een kilo verse tomaten nodig. Het is dan ook wonderbaarlijk dat je deze blikjes kan kopen voor een prijs die soms niet hoger ligt dan 7 cent.

Bij nader onderzoek blijken er meer adepten te bestaan van tomatenconcentraat. Een van mijn leerlingen spreekt de lof over de textuur van de substantie. Meer dan een vinger tijdens het koken neemt ze er echter nooit van.

Veel verder in deze bizarre liefhebberij gaat Inge, een notoire adept van het product. Ik spreek met haar af om met haar de ins en outs van tomatenconcentraatconsumptie te bespreken. “Het gaat voornamelijk om de textuur van de puree,” zegt ze. “Die is heel stevig, je kan er als het ware mee boetseren.”

Als goed journalist moet ik natuurlijk zelf ook eens het genot van het lepelen van tomatenconcentraat uit een blikje ervaren. We gaan inkopen doen in de supermarkt. “Je moet nooit een blikje kopen met een dubbele hoogte, dan snijdt je immers je vingers als je je vinger erin steekt,” legt ze me uit. Haar favoriete merk blijkt niet aanwezig te zijn. We gaan naar huis met een viertal blikjes en een tube tomatenconcentraat. “Daaraan kan je zo lekker zuigen,” zegt ze. Als we het eerste blikje openen, kijkt Inge direct met een verlangende blik naar de donkerrode pasta. Ze neemt er een grote klodder uit en maant mij hetzelfde te doen. Een klein likje is voor mij voorlopig genoeg. “Aan je vinger voelt de pasta zwaar, maar het blijft er toch aan plakken. Je zou er zo mannetjes mee kunnen maken.”

Ik heb jarenlang op handenarbeid gezeten als kind, maar nooit tomatenconcentraat aangeboden gekregen als werkmiddel.

“Je moet de puree op je tong leggen en tegen je gehemelte aandrukken,” zegt ze. “Het mooie is, dat de pasta erg zwaar lijkt, maar in feite heel snel kan wegsmelten op je tong, omdat het zo’n interne consistentie heeft.” Ik kleef de pasta tegen mijn gehemelte. Een tomatige smaak dringt zich erdoorheen en stijgt via mijn reukorgaan naar mijn hersenen. "Mijn moeder heeft een andere methode: die spuit met een tube een hele lijn over haar vinger en likt dit in één keer op. Persoonlijk spreekt die methode mij minder aan. Ik hou meer van een dik pak in plaats van een lange lijn."

We openen de tube tomatenconcentraat ook, om te vergelijken met de blikjes.
“Op het eind wordt het het leukst! Het potje raakt langzaam leeg en dan blinkt het helemaal, omdat er dan niks aan blijft hangen. Je kunt het helemaal schoonlikken, alles opeten. Er gaat niks verloren.”
Ik bedenk me dat ik altijd de grootste moeite heb om zo’n potje leeg te krijgen met een lepeltje als ik pastasaus maak. Inge laat zien dat je altijd je vingers moet gebruiken.
“De tomatenconcentraat is gewoon zo mooi! Het is dieprood en een beetje brokkig. Ik snap niet dat je daarnaar kan kijken en het niet wilt opeten.”
Het potje is bijna leeg.

“Ik word hier intens gelukkig van, als ik dat zo opeet,” zegt ze en zwijgt lang.
"Inge, ik vind het eigenlijk toch niet zo lekker," zeg ik ten slotte. Op mijn verzoek heeft ze nog een rest in het blikje overgelaten, maar ik verlang er niet naar om dit op te eten.
"Dan is dat echt een probleem,” zegt ze, terwijl ze met haar vinger de laatste puree uit het potje veegt.
“Ik bedoel, voor jou.”

Met een orgasmatorische blik steekt ze de laatste klodder in haar mond.

Mail

Daan Oostveen

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Paviljoen van het tijdelijke geluk

Paviljoen van het tijdelijke geluk

In deze voorpublicatie uit 'Paviljoen van het tijdelijke geluk' maken we kennis met een aantal bewoners van Kristalstad: Benjamin, Julia en Rachael. In korte scènes met een haast stripachtige stijl laat Laurens van de Linde de personages elkaar in een achterbuurt kruisen en biedt hij een inkijkje in deze toekomstige samenleving. Lees meer

Een vuistslag

Een vuistslag

Geïnspireerd door Dante besluit een schrijver om in haar korte verhalen op een gruwelijke manier af te rekenen met haar vijanden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Nog één keer

Nog één keertje dan

In een XL-editie van onze rubriek 'Alles Vijf Sterren' geven redactieleden voor de (voorlopig) laatste keer antwoord op de vraag: 'Wat maakt je blij?' Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Zoely

Zoely

In een zevendelig gedicht vol roodtinten - van cassis tot Aldispaarvarkenroze - gaat Ka(a)te Dejonckheere in op de effecten van verschillende anticonceptiepillen op menstruatie. Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura 1

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura is een bundeling van vijf korte verhalen over personages die willen geloven in iets groters, een uitweg naar een mooier en zinvoller bestaan. Lees hier alvast het titelverhaal, over twee middelbareschoolvriendinnen die elkaar na jaren weer zien op het concert van hun grote idool, Hiroshi Yoshimura. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer

Djinn 1

Djinn

Om in hun relatie de onoverbrugbare meningsverschillen te vermijden hadden Barbara en Claudel  een spel bedacht. Djinn, noemden ze het, naar het verhaal van de geest in de fles. Ieder jaar mocht een van hen drie wensen doen en de ander moest deze inwilligen, althans twee daarvan, compromisloos, en daarna draaiden de rollen om. Op een avond die misschien wel een van de laatste zou kunnen zijn, blijft er nog één wens over. Lees meer

KIRAC loopt achter op John de Mol

KIRAC loopt achter op John de Mol

Achter de façade van KIRACs kunstkritiek gaat vooral getreiter schuil. Volgens Julius Koetsier kunnen ze nog veel leren van populaire tv shows. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Essay: Machowerk

Machowerk

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag het laatste deel van de vierdelige essayreeks, met bijna-naamgenoten Mark Rothko en Philip Roth. Lees meer

Mede//makers: Rutger Lemm en Henk van Straten

Mede//makers met Rutger Lemm en Henk van Straten

In Mede//makers gaan Hard//hoofders van vroeger en nu in gesprek met makers in wier werk ze zich herkennen of met wie ze raakvlakken voelen. In de eerste aflevering spreken schrijvers Rutger Lemm (oprichter van Hard//hoofd) en Henk van Straten over het thema ‘mislukking’ in hun werk. Lees meer

Waar je voor staat 1

Wees trots op je activisme

Jihane Chaara kent de weerzin die sommige mensen voelen bij het idee van demonstreren. Toch gelooft ze dat de wereld alleen maar beter kan worden van een beetje idealisme. Lees meer