Asset 14

Teken een petitie tegen de dood

Tip: Teken een petitie tegen de dood

Er zijn de laatste tijd in mijn omgeving net iets te veel mensen doodgegaan. Ik weet niet zo goed wat ik daarmee moet en heb daarom de 'Petition Against Death' getekend. Voor de tweede keer, zo bleek. Ik was het vergeten, maar de website herinnerde mijn contactgegevens. Achttien december 2015 tekende ik deze petitie voor het eerst, een maand nadat mijn oma was overleden. Ik heb kennelijk altijd moeite gehad met accepteren.

De 'Petition Against Death' is een kunstproject van de Franse performance-kunstenaar ORLAN. ORLAN is vooral bekend van haar 'surgery-performances' in de jaren negentig. In deze performances was een operatietafel, te midden van rode gordijnen en barokke kunst, haar podium. Er werd gefilmd, en soms zelfs live uitgezonden, hoe ORLAN plastische chirurgie onderging. Ze nam onder andere de kin van de Venus van Botticelli en haar jukbeenderen werden als een soort duivelshoorntjes in haar voorhoofd geïmplanteerd. Niet om mooier te worden, maar om over zichzelf te kunnen beschikken. 'My goal is to sculpt my own body to reinvent the self', zegt ze.

ORLAN heeft deze performances tegenwoordig verruild voor een nog radicalere uiting van verlangen naar zelfbeschikking, die ze ‘genetische DIY-kunst’ noemt. Ondanks dat ik een grote fascinatie en liefde koester voor dit soort performance-geweld word ik het meest geraakt door haar 'Petition Against Death'. Het is een slechts een pagina op haar website. Tien simpele zinnetjes, met als hart: 'I don’t agree! I don’t want to die! I don’t want my friends to die!'

Ook hier klinkt weer dat grote verlangen om alles te controleren. Er valt alleen weinig te DIY-en of te opereren. Wat kan je anders doen tegen de dood dan er een beetje tegen schreeuwen? Het ondertekenen van de petitie geeft me drie seconde lang de hoop dat ik nooit meer iemand hoef te verliezen. Dat zou ik zo belachelijk heerlijk vinden. Mijn eigen eeuwige leven neem ik er dan zelfs bij, ook al zie ik dat niet echt zitten.

Als deze roes is uitgewerkt, zie ik mijn handtekening tegen de dood als een handtekening voor het leven. Door het sterven om me heen voel ik de sterke behoefte om op z’n minst, en voor zover het kan, over mijn eigen leven te beschikken. Ik hoef niet het voorhoofd van de Mona Lisa en ook niet de ogen van Diana, maar wel de tijd en ruimte om mezelf te blijven herontdekken en vooral steeds weer nieuwe dingen in de mensen om me heen te vinden.

Ik heb de 'Petition Against Death' ditmaal noodgedwongen met mijn oude meisjes-mailadres ondertekend. Missmuiss is tegen de dood. Ergens klopt dat ook wel, ik voel me weer vijftien. Vol onbegrip, als een puber in het grijze gebied tussen verdrietig en boos, maar ook vastberaden en plannen beramend om daar weer uit te komen. Ik raad je aan om het zelfde te doen, lieve lezer. Trek je oude gênante mailadres van stal en onderteken de petitie. Maak jezelf en je geliefden voor drie seconde onoverwinnelijk, daarna word je wel weer redelijk.

Beeld: Sofia Baytocheva

Mail

Lisanne van Aert is schrijver, theatermaker en bloemist. Ze floreert bij haar eigen theatergroep: Het Pijpcollectief. // lisanne@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer