Je had vroeger - ik spreek dan in mijn geval over de late eighties en de beginnende nineties - drie soorten tv-kinderen: de Telekids-kids, de VPRO-kinderen en de kinderen die überhaupt geen tv mochten kijken (dat waren de kinderen waar je per definitie medelijden mee had, omdat die nooit ergens over konden meepraten).
Goddank deden wij thuis niet aan kerkbezoek, waardoor op Zondag in alle rust mijn wekelijkse tv-festijn kon plaatsvinden: Villa Achterwerk.
Van mijn prille Villajaren herinner ik mij slechts nog blije flarden, maar eenmaal op de basisschool was het echt vet cool om met mijn Villavrienden Purno de Purno na te en doen (wat onherroepelijk binnen de kortste keren Porno de Porno werd en oh, wat hadden we een lol), waren Rembo & Rembo echt belachelijk gaaf en zongen we in navolging van De Freules volmondig dat roze nachthemden lelijk waren.
De zieligste verschijning op de Nederlandse televisie was op dat moment Mevrouw ten Kate (een rol van Marjan Luif); een deftige dame van rond de vijftig wiens leven overspoeld werd door grote golven van pech. Mevrouw ten Kate kwam immer terecht in onmogelijke situaties en ik kan mij herinneren dat ik dikwijls niet kon bepalen of ik nu moest huilen of lachen en het dan een soort van allebei tegelijk deed, waardoor het soms leek of ik niet goed werd.
Enfin, onlangs maakte mijn hart een sprongetje toen mijn oog viel op een dvd met de eerste 13 afleveringen van Mevrouw ten Kate. Ik trok mijn creditcard (zoveel jeugdsentiment voor een tientje!) en rukte twee dagen later vol ongeduld het binnengekomen VPRO-pakje open.
En snotvergeme, ik ben al weken aan het genieten van de avonturen van die mevrouw van vroeger!
Ik lach en huil wederom tegelijk en heb laatst op een verjaardag de overige (volwassen) visite al aan het lachen gekregen met enkel de verhaallijnen! En ik ben zo iemand die bijvoorbeeld helemaal geen moppen kan vertellen! Kun je nagaan!
Los daarvan is het reuze leuk om Amsterdam in de jaren ‘80 voorbij te zien trekken, zowel wat betreft de stadsbeelden als de acteurs. Zo zijn naast Marjan Luif ook acteurs als Michiel Romeyn, Beppie Melissen en René van ‘t Hof van de partij.
Ook ben ik voor het terugkeren van allerhande uitspraken uit de serie, zo probeer ik al voorzichtig het woord ‘snotvergeme’ nieuw leven in te blazen en vind ik dat je net als Mevrouw ten Kate best mag zeggen dat je ‘houdt van goede sfeer’. En van ‘eten bij een kaars met een knappe tafelheer’.
Wat is het toch fijn dat er tijdloze humor bestaat en snotvergeme, wat kan het leven soms toch heerlijk ongecompliceerd zijn. Net als vroeger.
