Toegegeven, de bezopen kerstmisliefhebber met een voorkeur voor polkamuziek is over het algemeen een ondergeschoven kindje in de muziekindustrie. Gelukkig is Bob Dylan niet te beroerd om ook die doelgroep te dienen. Op zijn nieuwste album Christmas in the heart rochelt en raspt Dylan liedjes als Winter Wonderland en Hark, the herald angels sing. Het is grenzeloos amusant spektakel om te horen hoe Dylan de bekendste kerstliedjes verkracht, onderkotst, weer verkracht en uiteindelijk smakeloos vernietigt.
Bij het album is ook een single met een video uitgebracht. (klik hier om hem te bekijken) In Must be Santa zingt en danst een gezelschap tijdens kerstmis. Alles wat de laatste jaren bij Dylan hoort is er nog: Hij kijkt nog immer stoer in de camera, er zijn accordeons en gitaren en hij draagt nog steeds hoeden en mooie pakken. Maar tegelijk draagt hij een blonde pruik en wisselt hij zijn hoeden af met een kerstmuts. Er dansen mensen rond kerstbomen en kadootjes. Midden in de clip rent ineens een man weg uit een gesprek met een andere man en begint met dingen te gooien, voordat hij zich via een kandelaar door het raam slingert. Er kunnen vast weer scripties geschreven worden over de betekenis van de video, maar de totale gestaltswitch van Dylan wordt je zo genadeloos in het gezicht gewreven dat het onmogelijk iemand kan ontgaan dat dit het belachelijkste album is van 2009. Al is het alleen maar vanwege de getekende babe-met-kerstmuts aan de achterzijde van de cover.
Er zijn mensen die elke scheet, boer of hik van Dylan willen uitbrengen op een bootleg album, maar deze muziek heeft zelfs hen in verwarring gebracht. Het is een ongekend smakeloze CD die hilarisch is en onmisbaar doordat hij gemaakt is door misschien wel de beste muzikant ooit. Bovendien doneert Dylan de opbrengsten aan de mensen die honger hebben met kerstmis. Er zit dit jaar niets anders op dan dronken te worden met kerstmis terwijl we luisteren naar de Dylan versie van I’ll be home for Christmas.
