Asset 14

Ga flexi

De Schepping is mij dierbaar. Wel eet ik minstens tweehonderd gram vlees per dag en is de geestdrift waarmee mijn huisgenoten afval scheiden mij vreemd. ‘Don't you wanna save the planet?’, vraagt mijn huisgenote me geschokt als ze ziet dat ik al mijn afval in dezelfde bak smijt. Dolgraag, maar hoe fiks jij die schone planeet als je niet eens in staat bent je spetters van de plee te verwijderen nadat je je ontlast hebt?

Betreffende mijn overdreven vleesverbruik: ik lijd honger als ik geen vlees eet. Een poos probeerde ik het flexitariërschap; bergen linzen, kikkererwten en tofu deden het geknor van mijn maag niet verstommen. Ik sport veel en mijn bijbaantje is ook nog eens eten rondfietsen. Dat laatste is duurzaam, denk je misschien, totdat je weet dat uitstekend materiaal wordt afgedankt bij het minste of geringste defect. Aan mijn kapstok hangt nu al een aantal maanden een ritsloos roze regenjasje dat ik van de vuilnisbak redde.

Zonder dierlijke proteïnen voel ik mij zo slap als een vaatdoek. Toen Kees van der Staaij werd gevraagd wat hij van de vleesloze barbecue van de PVDD vond en hij met gepijnigd gelaat antwoordde dat een barbecue zonder vlees net zoiets als alcoholvrij bier is, wilde ik mij bijna bij de Staatsgereformeerden aansluiten.

Toch gaat al die klimaatverandering ook mij niet in de koude kleren zitten en voel ik me rot om mijn milieuvervuilende levensstijl. Daarom heb ik een paar maanden terug een nieuw fenomeen verzonnen: de Flexidouchiër. Als je flexi doucht, gebruik je slechts soms warm water, gelijk als de flexitariër die soms vlees eet, maar meestal niet.

Je wasbeurt duurt hooguit vijf minuutjes, koud douchen is immers frisser dan de ballen van Wim Hofman. Mensen die altijd warm douchen verspillen veel water en gas. Dat is niet best. Bovendien schijnt een koude douche goed te zijn voor je gestel, huid en spierherstel.

Anders dan alle vleesweigeraars die menen dat men zich aan hun afwijkende dieet dient aan te passen, en die ook nog eens vreemd opkijken als je uitlegt dat jij uit gezondheidsoverwegingen toch echt een stukje vlees bij de maaltijd moet hebben, is de flexidouchiër niemand tot last. Koud water heb je overal.

Dus als ik de douche instap, pak ik de kop en richt hem op mijn voeten. Vervolgens maak ik voorzichtig mijn onder- en bovenbenen nat, om een beetje aan de kou te wennen. Dan neem ik een diepe zucht en zet ik de straal zonder aarzelen op mijn hoofd. Terwijl ijskoude waterstralen mijn schuldgevoelens de afvoer in spoelen, spring ik op en neer en roep ik ‘milieu!!!’
Enkele ogenblikken later kan ik bibberend, doch zo fris als een hoentje, mijn naakte lichaam in een onbeslagen badkamerspiegel gadeslaan. Puur natuur. Mijn bana mag dan aanzienlijk gekrompen zijn, mijn zelfvertrouwen is beslist gegroeid!

Als je echt iets voor ons milieu wil doen, in plaats van het een en ander omwille van ons milieu te laten, wat ronduit gemakzuchtig, egoïstisch en onheroïsch is, ga je vanaf morgenochtend flexi. Want wie onze aarde waarlijk een warm hart toedraagt, doucht koud.

Mail

Wiard van der Kooij dankt je voor het lezen. // wiard@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Illustrator Rueben Millenaar is blij dat de avondklok vanavond ingaat, al zou hij wel graag zien dat we meer aandacht hebben voor de mensen die onder de maatregel lijden. Lees meer

Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Verandering kan klein beginnen 4

Verandering kan klein beginnen

Kunst maken over de klimaatcrisis is niet makkelijk. Hoe doe je dat, schrijven over een onderwerp waar velen de ogen voor sluiten? Else Boer vraagt Klimaatdichter Willemijn Kranendonk hoe je wakker in de wereld kan blijven staan zonder te verzakken in hoop of wanhoop.  Lees meer

Nieuws in beeld: In de klauwen van de blauwe leeuw

In de klauwen van de blauwe leeuw

Gedupeerden in de toeslagenaffaire moeten de 30.000 euro, die zij ter compensatie krijgen, grotendeels weer terugbetalen. Lees meer

Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Ik wacht hier 2

Ik wacht hier

''Terwijl ik door de winkel liep, hield ik haar in de gaten. Ze had lang, donker haar, dat bijna tot haar middel viel. Ze droeg een spijkerbroek en een shirt met een naamplaatje. Ik pakte een kaart en legde hem weer terug. Iets dichterbij kon ik haar naam lezen: Alice.'' Lees meer

Vanaf het moment dat ze elkaar ontmoeten, zijn Erin en Alice onafscheidelijk. Dankzij Alice wordt alles beter. Niets lijkt een intense vriendschap in de weg te staan. Of toch niet? Lees het in een voorpublicatie van Ik wacht hier, het debuut van Else Boer. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

AVS: 1

Kerstrituelen

Deze week geven onze redacteurs tips om de kerst mee door te komen. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan