Asset 14

Doe als de Denen

Doe als de Denen

Twee weken geleden bezocht ik Kopenhagen. Het reisje betekende mijn eerste bezoek aan het op een na gelukkigste land ter wereld; alleen de Costa Ricanen zijn gelukkiger. Mijn verwachtingen waren dan ook hooggespannen.

De Denen stelden me niet teleur. Gelukkige mensen blijken niet alleen mooier te zijn, ze zijn ook vriendelijker (al zou het knappe uiterlijk van de Denen ook de reden van hun geluk kunnen zijn natuurlijk). Waarom er nog steeds zo veel toeristen naar Amsterdam blijven komen is me een raadsel, aan de gastvrijheid van de inwoners zal het in ieder geval niet liggen. Ik ben dan ook verrast door de oprechte interesse van de Denen. Overal waar ik kom, word ik begroet met een vrolijk ‘haaai’. Alleen daarvan word je al gelukkig. Hierop volgt een reeks Deense woorden die ik niet kan verstaan. Zodra ik zeg dat ik enkel Engels spreek, vragen ze waar ik vandaan kom en hoe ik Kopenhagen vind. De eerste keer dat een meisje in een hippe, Deense designwinkel dat aan me vraagt, ben ik nog op mijn hoede. Wil ze dat echt weten? Bedoelt ze het ironisch? Maar in de volgende winkels en bars geef ik net zo vrolijk en steeds uitgebreider antwoord: Kopenhagen is fantastisch en de Denen zijn zo aardig!

Tijdens een gesprek met alweer een zeer sympathieke Deen besluit ik het dan ook maar te vragen: hoe komt het dat de mensen hier zo gelukkig zijn? In accentloos Engels vertelt de jongen me dat Denemarken niet alleen een sociaal land is, maar ook een veilig land. Nu pas besef ik dat er ook echt baby’s lagen in de kinderwagens die ik op straat zag staan. Zoals wij onze hondjes buiten laten wachten als we boodschappen gaan doen, zetten de Denen hun kinderwagen met baby voor de deur van de supermarkt. Als de jongen ook nog vertelt dat een Deense werkweek gemiddeld 34 uur duurt, vraag ik me af waarom ik eigenlijk niet in Kopenhagen woon.

Er wordt hier nóg meer gefietst dan in Nederland (ja, echt), dus ik besluit zelf ook maar een fiets te huren. En dan blijkt dat ik het beste van Denemarken nog niet eens beleefd heb. Het verschil met Amsterdam is enorm: de fietspaden zijn hier breed, er lopen nergens toeristen midden op straat en alle fietsers houden zich aan de regels. Wie in Nederland naar links wil op een kruispunt, neemt de snelste route: gewoon schuin naar links oversteken. Denen fietsen eerst naar de overkant, wachten tot het stoplicht groen is en gaan dan pas linksaf. Voordat ze stoppen, steken ze hun rechterhand in de lucht, zodat andere weggebruikers weten waar ze aan toe zijn. Toen ik deze handeling voor het eerst opmerkte, begreep ik ineens waarom ik al de hele dag geen ergernissen had gehad op de fiets. Dit was de oplossing.

Natuurlijk zouden we aardiger moeten zijn, vooral tegen onze toeristen, maar wat we in Nederland echt nodig hebben, is het stopteken op de fiets. Ik voorspel minder ongelukken maar vooral minder gemopper. Ik weet zeker dat het ons allemaal veel gelukkiger zou maken.

Mail

Anouk Evertse (1991) studeerde journalistiek in Antwerpen en is nu dus journalist.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer