Asset 14

Een straathoek in Las Vegas

Tip: Een straathoek in Las Vegas

Al sinds de mens reist doet hij dat om aan het leven thuis te ontsnappen. In onze tijd lijken we vooral aan keuzestress en maatschappelijke dan wel sociale druk te willen ontkomen. Wat blijkt – ook onderweg word ik bevangen door de angst verkeerde keuzes te maken.

Waar-, wat-, welke- en wanneer-vragen vliegen door mijn hoofd en ik haat mezelf erom. Want hoe pathetisch is het om gebukt te gaan onder twijfel terwijl je de luxe hebt van tijd, geld en een wereld om te ontdekken? Het zou niet uit moeten maken of we in dit dorp of dat gehucht slapen, hier vis of daar vlees eten, deze bus of die trein nemen. Ik probeer mezelf te sussen met de gedachte dat er geen goede of slechte keuzes zijn, dat elke beslissing een wereld opent. Parallelle werelden bestaan – en zijn niet beter of slechter maar hooguit anders.

En toch, ik kan het niet uitschakelen. Elke keuze wordt in mijn hoofd langs een denkbeeldige meetlat van eisen gelegd. Is dit de beste, leukste, mooiste optie? Wat missen we hierdoor? Is deze keuze avontuurlijk genoeg? Verstandig? Is hij authentiek, origineel genoeg? Niet te burgerlijk? Verantwoord, zonder koloniaal te zijn? Met waardering voor lokale cultuur en natuur? Bovenop dit alles voel ik de – inmiddels onmogelijk geworden – drang dat de reis vooral ongedwongen en spontaan verloopt.

Met enige jaloezie hoor ik mijn ouders herinneringen ophalen aan hun jarenzeventigavonturen. ‘Weet je nog toen we dat strandhuis op Sicilië kraakten en een hele octopus van een visser kochten zonder enig idee van hoe we die moesten klaarmaken? En die keer toen jij tyfus kreeg van rauwe geitenmelk die we bij die lieve familie dronken! Of toen we geen geld of slaapplaats hadden en in dat dorpje in de binnentuin van het politiebureau mochten slapen?’

Ook denk ik met weemoed terug aan mijn eigen reizen als achttienjarige, toen ik mij veel gemakkelijker overgaf aan het onbekende. Het zijn de jaren zeventig niet, en ik ben geen achttien meer. Toch beginnen de beste beslissingen in mijn ogen nog altijd met een ‘laten we het er maar op wagen’ en eindigen ze – in het gunstigste geval – in een avontuur en een goed verhaal. Maar mezelf spontaan en stressvrij reizen verplichtstellen, maakt dat automatisch onmogelijk.

Daarom is het heerlijk wanneer er helemaal geen keuze gemaakt hoeft te worden. Of als elke keuze, hoe slecht ook, de goeie is, zoals bij vliegtuigeten. Of in het geval van Las Vegas, een stad die bestáát bij de gratie van slechte keuzes. Daar, op een straathoek op de Strip, ervoer ik onlangs de langverwachte keuzevrijheid, namelijk de vrijheid van het niet kiezen. Je hoeft nergens heen want het gebeurt allemaal op straat: mensen in alle mogelijke vormen, kleuren en creaties in één waanzinnige bubbel van consequentieloos dromen. Een tip dus voor iedereen die zich herkent in de Keuzestress-Reiseditie: hang een dagje op de hoek van de straat in de (of een) sin city, en observeer. Je zult verwonderd, verbaasd, geschokt en onder de indruk zijn en je eigen zielige gedachten binnen een mum van tijd vergeten.

Beeld door Ruby Sanders

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je stukje op naar tommy@hardhoofd.com!

Mail

Ruby Sanders is chef Tekst bij Hard//hoofd, eindredacteur bij OneWorld en omnivoor film, televisie, literatuur en eten.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer