Asset 14

Een maïsveld inrennen

Het hoogtepunt van de zomer van 1988 was het maïsveld in De Knipe. Voor mij althans.

De Knipe is een Fries dorp met nog geen 1500 inwoners en mijn ouders pasten daar op het huis van vrienden. In de buurt had je één van de weinige 'klokkenstoelen' van de omgeving, het Oranjewoud, Heerenveen, en een ijscoman die ijsjes met een kauwgombal onderin verkocht. Verder kan ik me weinig herinneren. Behalve dan de gigantische maïsvelden aan de overkant van de sloot. Pas wanneer je vanaf de tweede verdieping van het huis naar buiten keek, kon je aan het einde van het maïsveld het woud zien liggen. Vanaf de grond zag je niets. Niets dan maïs.

Foto: Daviniodus

Geheel volgens Friese gewoonte sprong ik alle dagen van die zomervakantie als mijn ouders even niet opletten over de sloot, om vervolgens zo snel mogelijk tussen de halmen te verdwijnen. Mijn uiteindelijke doel: genadeloos verdwalen. Dat ging het best door een gevoelsmatig uur rechtdoor te lopen, af en toe een maïsbaan of wat opschuivend en vervolgens net zo lang rondjes te draaien tot ik omviel van duizeligheid. Voor de sier liep ik nog een eindje in iedere windrichting en was dan gegarandeerd de weg kwijt. Superspannend was het om in dat eindeloze halmenveld - een soort megahut die helemaal alleen van mij leek - naar een uitweg te zoeken want ik kende heus de verhalen van de kwaaie boer die je met zijn riek achterna kwam. Met een beetje geluk kwam ik er aan de kant van het geheimzinnige woud uit, zodat ik de hele lengte van het veld nog terug moest lopen en zonder meer te laat zou zijn voor de preitaart van mijn moeder. De kloven die de maïsbladeren in mijn armen hadden gesneden maakten dat mijn verdwijntruc toch elke dag weer onbestraft bleef.

Later kwam ik als archeoloog vaak in landelijk gebied en dus ook vaak naast maïsvelden. De laatste keer was er nog niet geoogst en dat was een uitkomst want ik moest ontzettend nodig plassen. Ik excuseerde me bij mijn collega en liep het maïs in met de bedoeling een raai of vijf door te steken tot ik uit het zicht zou zitten maar ik liep… en liep… en liep… en verviel zomaar weer in mijn heimelijke Friese genoegen van eind jaren tachtig. Ogen dicht, keihard ronddraaien en weer verder lopen. Nog steeds ging ik kopje onder in de halmenzee. Nog steeds voelde het als een stiekeme overwinning (op mijn ouders, die met preitaart zaten te wachten; op mijn werkgever, van wie ik eigenlijk in de klei moest staan boren; op de boosaardige boer, die me toch nooit zou vinden). En nog steeds was het maïs imponerend: de knoepertharde kolven die in zachte draden waren gewikkeld, de vlijmscherpe lange bladen vol insecten en larven daar weer omheen. Nog steeds was het spannend, op een lekkere manier. Na een gevoelsmatig uur kwam het einde van het veld in zicht. Een sloot, met in de verste verte geen spoor van mijn collega. Op goed geluk volgde ik de sloot een tweetal bochten rond het veld en zag in de verte het oranje busje staan, waarvan de koplampen een paar keer knipperden toen ik in beeld verscheen.

"Waar ben jij nou weer geweest?"
"In de zomer van 1988."

Dat zouden meer mensen moeten doen. Met een beetje geluk kan het de hele maand september nog.

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Revolutie in kleine stappen

In plaats van te praten

Deze week worden onze redacteuren nogmaals blij van Micha Wertheim en vinden ze alternatieve wijzen om gesprekken te voeren (of juist niet). Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vervolgzomer

Vervolgzomer

In de rubriek Luister Even vragen we Hard//hoofd-makers om een kort stukje audio te maken over de toekomst, wanneer er weer feest kan zijn, of reizen, of drukte. Het is een proeftuin voor het maken van audio, maar ook voor onze werkelijkheid. De eerste aflevering is van Annelies van Wijk. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Joost Oomen wil de maan bezielen 3

Joost Oomen wil de maan bezielen

Onlangs verscheen Het Perenlied, de eerste roman van Joost Oomen. Roos Wolthers ging met hem in gesprek over vrolijkheid en twinkelende schuimspanen. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers