Asset 14

Doseer alle mogelijke gelukjes

Doseer alle mogelijke gelukjes

Het was het najaar van 1986. Ik was 9 jaar en wandelde elke dag na school richting oma. Tijdens deze kinderlijke pendeltocht doorkruiste ik een stadswinkelcentrum. Eén van de kleinste winkeltjes was een platenzaak genaamd Studio Disc, waar ik de muziek in de bakken herkende uit Countdown en Toppop. Internet of MTV bestond nog niet, dus samen met mijn oudere zus en broer stemden we wekelijks af op helden als Ad Visser en Adam Curry.

Buiten aan het winkeltje hing een bord met een platenhoes met daarboven in grote letters: "LP VAN DE MAAND".

De plaat in kwestie was Notorious van Duran Duran. Mijn eerste zakgeld in de vorm van 300 Belgische Franken, slash 15 Gulden, omgerekend €7,50 ging er aan op. Dat exemplaar, mijn allereerste plaat, heb ik nog altijd. Is het nostalgie of is hij gewoon enorm goed? Ik denk het laatste. Jaren later zou Wikipedia me vertellen dat het een combinatie van funk, rock en new wave is. Allemaal termen die de lading van mijn muzikale smaak prima bleken te dekken.

Ik bleef de groep volgen en uiteraard breidden mijn interesses zich gedurende de jaren verder uit, van onder meer Britpop, via Grunge tot EDM. Golven van muziekstromingen vlogen voorbij. Maar gaandeweg kostte het steeds meer moeite om verrast te worden door een nieuwe band en bleef ik vaker plakken bij ouder werk, van bands als Depeche Mode, Doe Maar, The Police en consorten.

Duran Duran blijft me echter verbazen. Intussen zijn we bijna dertig jaar verder en al duurt het soms een eeuwigheid, om de zoveel jaar verschijnt er nieuw materiaal. Wachten duurt lang, het genieten des te korter. Dat geldt voor veel dingen, zo ook voor muziek. Dus met de meest recente release, het album Paper Gods, besloot ik om deze gelegenheid met de grootste voorzichtigheid aan te pakken. Doseren. Rantsoeneren. Kortom: voorzichtig omgaan met het geschenk genaamd 'waardevolle nieuwe muziek'.

Ik maakte een afspraak met mijn innerlijke gulzigheid: slechts om de twee weken beluister ik een nieuwe track. Deze voeg ik dan telkens toe aan een afspeelmapje op mijn muziekspeler en zo ontwikkelt het album zich op een totaal andere manier.

Het kost wel wat moeite en een beetje tijd, maar tot nu is de beloning groot. Waar elk normaal mens de plaat intussen al van voor tot achter kent, geniet ik van de nieuwe muziek én heb ik nog een zee van ontdekkingen voor de boeg. Tel uit die winst: een vijftiental tracks, te verspreiden via het mechanisme 'één nieuwe om de twee weken'. Maanden aan een stuk puur genot en dit door één albumpje!

Deze TIP is uitgesteld genieten, versie 2.0. Het is een tip die ganse perioden overbrugt en precies nu kan dit zo waardevol zijn. Het mag buiten mooi en zacht zijn, maar de winter is nog lang niet voorbij. Probeer daarom wat nieuwe muziek uit en doseer. Als een snoepje achter de hand.

Voor je het weet is het weer lente.

Geoffrey Jorissen (1977) is werkzaam als IT-beheerder, maar schrijft liever. Hij werkt momenteel aan een verhalenbundel en een kinderboek.


Mail

Geoffrey Jorissen Geoffrey Jorissen (1977) is werkzaam als IT-beheerder, maar schrijft liever.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer