Het was het najaar van 1986. Ik was 9 jaar en wandelde elke dag na school richting oma. Tijdens deze kinderlijke pendeltocht doorkruiste ik een stadswinkelcentrum. Eén van de kleinste winkeltjes was een platenzaak genaamd Studio Disc, waar ik de muziek in de bakken herkende uit Countdown en Toppop. Internet of MTV bestond nog niet, dus samen met mijn oudere zus en broer stemden we wekelijks af op helden als Ad Visser en Adam Curry.
Buiten aan het winkeltje hing een bord met een platenhoes met daarboven in grote letters: "LP VAN DE MAAND".
De plaat in kwestie was Notorious van Duran Duran. Mijn eerste zakgeld in de vorm van 300 Belgische Franken, slash 15 Gulden, omgerekend €7,50 ging er aan op. Dat exemplaar, mijn allereerste plaat, heb ik nog altijd. Is het nostalgie of is hij gewoon enorm goed? Ik denk het laatste. Jaren later zou Wikipedia me vertellen dat het een combinatie van funk, rock en new wave is. Allemaal termen die de lading van mijn muzikale smaak prima bleken te dekken.
Ik bleef de groep volgen en uiteraard breidden mijn interesses zich gedurende de jaren verder uit, van onder meer Britpop, via Grunge tot EDM. Golven van muziekstromingen vlogen voorbij. Maar gaandeweg kostte het steeds meer moeite om verrast te worden door een nieuwe band en bleef ik vaker plakken bij ouder werk, van bands als Depeche Mode, Doe Maar, The Police en consorten.
http://hardhoofd.com/2013/06/05/blote-tieten-en-mannen-in-pak/ 05-06-2013
Duran Duran blijft me echter verbazen. Intussen zijn we bijna dertig jaar verder en al duurt het soms een eeuwigheid, om de zoveel jaar verschijnt er nieuw materiaal. Wachten duurt lang, het genieten des te korter. Dat geldt voor veel dingen, zo ook voor muziek. Dus met de meest recente release, het album Paper Gods, besloot ik om deze gelegenheid met de grootste voorzichtigheid aan te pakken. Doseren. Rantsoeneren. Kortom: voorzichtig omgaan met het geschenk genaamd 'waardevolle nieuwe muziek'.
Ik maakte een afspraak met mijn innerlijke gulzigheid: slechts om de twee weken beluister ik een nieuwe track. Deze voeg ik dan telkens toe aan een afspeelmapje op mijn muziekspeler en zo ontwikkelt het album zich op een totaal andere manier.
Het kost wel wat moeite en een beetje tijd, maar tot nu is de beloning groot. Waar elk normaal mens de plaat intussen al van voor tot achter kent, geniet ik van de nieuwe muziek én heb ik nog een zee van ontdekkingen voor de boeg. Tel uit die winst: een vijftiental tracks, te verspreiden via het mechanisme 'één nieuwe om de twee weken'. Maanden aan een stuk puur genot en dit door één albumpje!
Deze TIP is uitgesteld genieten, versie 2.0. Het is een tip die ganse perioden overbrugt en precies nu kan dit zo waardevol zijn. Het mag buiten mooi en zacht zijn, maar de winter is nog lang niet voorbij. Probeer daarom wat nieuwe muziek uit en doseer. Als een snoepje achter de hand.
Voor je het weet is het weer lente.
Geoffrey Jorissen (1977) is werkzaam als IT-beheerder, maar schrijft liever. Hij werkt momenteel aan een verhalenbundel en een kinderboek.
http://hardhoofd.com/2015/01/09/tip-pas-op-voor-de-muzikale-vijand/ 09-01-2015
