Image: Royal Art Lodge

Kathrin Klingner, afgestudeerd fotografe, richtte een blog op voor hedendaagse tekenaars. " />

Image: Royal Art Lodge

Kathrin Klingner, afgestudeerd fotografe, richtte een blog op voor hedendaagse tekenaars. " />
Asset 14

The Kingdom

Hard//hoofd selecteert zorgvuldig uit een oerwoud aan mogelijkheden. In ‘hard//hoofd kiest’ wordt door de redactie een relatief onbekende muzikant, band of kunstenaar uitgelicht. Het is een keuze uit het werk van iemand die volgens hard//hoofd het waard is om te volgen. Deze keer: Kathrin Klingner. Klingner is afgestudeerd fotografe en richtte The Kingdom op, een blog voor hedendaagse tekenaars. Ze licht zelf toe hoe, waarom en wat het is.

The Kingdom is een blog over tekenen. Het begon als volgt: in 2007 studeerde ik af aan de fotografieopleiding van de Gerrit Rietveld Academie. Toen ik niet meer die dagelijkse strubbelingen met de kunstopleiding en de kunst in het algemeen had, voelde ik een enorm gat. Onder andere om dit gat te vullen ben ik begonnen met tekenen.

Begin

Ik had een redelijke kennis van de geschiedenis van de fotografie, maar geen benul van hedendaags tekenen. Op een groepstentoonstelling in Berlijn had ik alleen één prachtige tekening gezien van een Canadese artiest, Marcel Dzama.

Ik begon mijn zoektocht naar hedendaags tekenen op het internet. En omdat ik geen online collecties tekeningen kon vinden begon ik vanaf dat moment aan mijn eigen onderzoek. Dat ik hierdoor geen tijd had voor een postgraduate-depressie, en ook niet om hele seizoenen HBO-series te kijken, was een positieve bijwerking. Ik opende een blog-account, dacht heel hard na over een naam en over wat ik erop moest zetten. Uiteindelijk googelde ik de enige hedendaagse tekenaar die ik kende, Marcel Dzama. Zo begon The Kingdom.

Toen ik eenmaal begonnen was met het zoeken naar tekeningen, kreeg ik steeds meer tips en links van vrienden. Na een paar maanden kreeg ik e-mails van mensen die ik nog nooit had ontmoet. Hoe meer werken ik zag, hoe meer ik van tekeningen ging houden. Het enige dat je eigenlijk nodig hebt om te tekenen, zijn pen en papier. Dat is één van de aspecten waar ik van hou. Mijn eerste herinneringen spelen zich af in een restaurant, met mijn familie om me heen. Iemand had een kladblok en kleurpotloden voor me neergelegd. Meer had ik niet nodig.

Maar toch koos ik er twintig jaar later voor om fotograaf te worden. Fotografie is een geweldig medium, maar om een fotograaf te zijn is een flinke fetisj voor het materiaal nodig: foto-mensen hebben er een hekel aan als er stof op hun negatieven zit. Ze dragen handschoenen wanneer ze hun werk aanraken. Een standaardconversatie gaat altijd over camera’s, lenzen, negatieven en papier. Ik kan me nog herinneren dat ik na mijn afstuderen een kunstenaar ontmoette die ook tekende, en omdat ik niet goed wist wat ik tegen hem moest zeggen, zei ik: ‘Hey, we gebruiken dezelfde soort pen en inkt!’ Hij keek me bevreemd aan. Teken-mensen geven niet veel om materiaal.

Echt handwerk

Nog belangrijker: fotografie is altijd verbonden geweest en zal altijd verbonden zijn met de vraag over “werkelijkheid”. Is dit echt, of in scène gezet? Is deze foto gephotoshopt? Je kunt er niet omheen. Het is er, op het moment dat de foto wordt genomen en het licht chemische sporen achterlaat op het negatief. Tekenen is anders. Wanneer je kijkt naar een tekening kun je je afvragen hoe deze gemaakt is en of het een tekening aan de hand van een foto is. Maar je kijkt vooral naar iets dat iemand met zijn handen gemaakt heeft: een pen die een oppervlak heeft geraakt en een spoor achterlaat. Dat is de schoonheid van tekenen. En daarom raak ik The Kingdom niet beu.

Royal Art Lodge

Royal Art Lodge

Het eerste wat ik ooit op The Kingdom heb gepost was het kunstenaarscollectief The Royal Art Lodge. Tussen 1996 en 2008 bestond dit gezelschap uit Marcel Dzama, Michael Dumontier en Neil Farber. Wat ik meteen leuk vond aan de site was dat er zoveel prachtige, humoristische tekeningen te zien waren, maar de auteur volledig buiten beeld bleef: je kon niet zien wie wat gemaakt had. Dat noem ik echt een collectief. Van sommige tekeningen moest ik zelfs hardop lachen: een reactie die kunst niet vaak uitlokt. Vanaf 2008 maken alleen Faber en Dumontier nog deel uit van de Royal Art Lodge. Inmiddels drie jaar later vind ik het nog steeds de moeite waard om af en toe op hun site te gaan kijken, want er is altijd nieuw en verrassend werk.

Susanne Mewing

Susanne Mewing

Susanne Mewing kwam ik tegen op de website van een Duits online magazine getiteld kuenstlicht.de, wat inmiddels niet meer bestaat. Er was werk van een heleboel kunstenaars te zien, maar Susanne Mewing was degene die het meest bleef hangen. Het is moeilijk te zeggen waarom haar tekeningen me zo raakten. Waarschijnlijk kreeg ik het gevoel dat ik haar zou mogen, als persoon, als we elkaar ooit zouden ontmoeten. Misschien is dit het geheim van zulke tekeningen: het is alsof ze je een kijkje geven in iemands persoonlijke leven en als je de dingen die je van iemand ziet mooi vindt, ontwikkel je meteen een soort artistieke verliefdheid op hun werk. Wat het geheim ook is, Susanne maakt nog steeds prachtig werk. Ze wordt vertegenwoordigd door een galerie in L.A. en ik kom nog steeds graag op haar website om haar werk te bekijken.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer