Een klein rappertje doet Niels nog eens nadenken over zijn muzikale carrière. " /> Een klein rappertje doet Niels nog eens nadenken over zijn muzikale carrière. " />
Asset 14

Spreek met twee woorden en eet met twee stokjes

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor hard//hoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Dit is deel 10 van zijn verslag, het vervolg op "Vruchten van verbanning".-

Het is een indrukwekkend optreden van mijn favoriete rapper. Ik luister al twee jaar naar bijna niets anders. Soms zet ik een een innemend countrybandje op, of rararara-muziek, zoals Sun Ra, Sa-Ra, Afu-Ra, Rah Digga en Ta’Raach, namen waarvan mijn vrienden denken dat ze helemaal niet bestaan. Nu bedenk ik inderdaad graag namen van artiesten die helemaal niet bestaan zodat mijn vrienden zich onwetend over muziek voelen. Maar over mijn rararara-muziek maak ik liever geen grappen. De namen die ik bedenk zijn vaak van vergeten funkbandjes, zoals ‘Ruby and the Rublettes’, ‘Big Dipper Pete and The Rocky Road Disciples’, ‘Kaka-Phonic’, ‘Quality Streak’ of ‘Stop-Motion Orchestra’ (El-Ninho Tunes). Zoals DJ’s vroeger hun platen afplakten, verander ik artiestennamen in iTunes, zodat niemand er vandoor kan gaan met de nummers die ik hoogst persoonlijk heb gevonden.

Het is een iel rappertje. Hij loopt freestylend door de zaal met de microfoon in zijn hand en een bomberjack als een cape over zijn schouders gedrapeerd. Soms legt hij zijn hand op iemands schouders, maar hij is zo klein dat hij zelfs bij de Japanners een beetje op zijn tenen moet staan. Tussen het rappen door speelt hij melodieën van The Beatles op een theremin. Ik heb gehoord dat hij dat ook kan op de kazoo. Zijn albumhoezen maakt hij zelf, met collage maar zonder photoshop. De Japanners zijn, net als ik, uitzinnig. Het schept een band, mijn eerste band met de Japanners. Ik heb een glas bier in elke hand zodat ik op hem kan toasten, elke keer als we onze handen in de lucht moeten doen.

Na het optreden gaan we samen gestoomde oesters en schelpen eten in een Chinees restaurant. Ik vraag hem of hij Topor kent en hij zegt verveeld dat hij Topor wel kent. Alsof er elke dag iemand aan hem vraagt of hij Topor kent. Het is het eerste wat ik vraag aan mijn hiphopheld. Ik had me voorgenomen om dat te vragen, ik had erover nagedacht en me voorgesteld dat hij verrast zou reageren: ‘Jaaa, Topor, wat leuk dat je dat vraagt, wat een originele jongen moet jij zijn, zo wil ik dat mijn fans zijn, laten we vrienden worden!’. Maar hij draait zich vooral om naar mijn vriendinnetje en stelt haar vragen over Japan die ik niet begrijp. Hij houdt van Japan en is er vaker geweest dan ik. Dat is niet moeilijk, want dit is mijn eerste keer in Japan. Ik stort me op de oesters die hij niet aanraakt omdat hij joods blijkt te zijn terwijl ik stilletjes mijn held vervloek, want hij versiert het vriendinnetje van zijn grootste fan.

Ik realiseer me opeens dat muziek niet meer zo belangrijk voor me is, want anders word ik nooit volwassen. Ik wil blijven dromen, dromen kan altijd, maar vluchten kan niet meer. Het is een cliché, maar ik vlucht in de muziek die ik maak. Muziek is vluchten geworden sinds de vrouwen in mijn bestaan teleurgestelde blikken uitwisselen als ik het heb over het zoveelste optreden dat louter betaald wordt in ‘exposure’. Ik plak er dan nog korzelig aan vast: ‘ja, er komen belangrijke mensen op af, mensen met invloed!’, maar ook ik geloof mijn eigen woorden niet meer, er rollen pingpongballen van hout uit mijn mond. Misschien maken ze het op een dag uit en dan schrijf ik beteuterd in mijn kleine boekje: ‘ik vertel over mijn laatste beat, en je bent er niet’. De wereld draait door, maar ik sta stil. Behalve als ik mij uitvoerig wentel in zelfmedelijden.

Het feit dat de mannen in mijn bestaan geen veelbetekenende blikken uitwisselen, heeft er misschien meer mee te maken dat a: er niet zoveel mannen in mijn bestaan zijn en b: de mannen in mijn bestaan allemaal muziek maken of muziek zouden willen maken, maar in plaats daarvan op een bank zitten, naar reclames kijken en zeggen dat ze ook reclames zouden kunnen maken als ze niet op die bank zouden zitten. Ze maken geen reclames omdat ze naar reclames kijken, daar komt het op neer. Ergens siert dat wel: je eigen creativiteit opofferen ten behoeve van het gebrek aan creativiteit van de ander.

Voornemen: vanaf nu koop ik alleen nog indrukwekkende groente, spreek met twee woorden en eet met twee stokjes. En op tijd naar bed, eindelijk eens op tijd naar bed. Misschien ben ik klaar om terug naar het westen te gaan.

Ik kijk naar mijn vriendinnetje. Mijn hiphopheld praat op haar in, maar heeft geen schijn van kans. Hij heeft het mis, ze dweept helemaal niet met Japan. Ze dweept, net als ik, vooral met het eten. In zijn nummers rapt hij over Japanse animaties die ik nog niet ken en Japanse draken. Hij denkt waarschijnlijk dat ze een Japanse draak is. Ik weet wel beter, ze is geen draak, maar meer iemand naar wie later een speelgoedmerk vernoemd zal worden, ze heeft een tatoeage van een mannetje met een doos over zijn hoofd tussen haar schouderbladen. Als ik ooit leer kiezen, dan neem ik ook tatoeages.

Mail

Niels Gerson Lohman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Nieuws in beeld: Iedereen voor? Hallo?

Iedereen voor? Hallo?

De weinige Tunesiërs die kwamen opdagen voor het referendum, stemden massaal voor meer macht voor de zittende president. Lees meer

Nieuws in beeld: We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

Hoelang kunnen we nog boven de zelfgegraven afgrond blijven bungelen? Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe hoofdredacteur!

De hoofdredacteur van Hard//hoofd is de spin in het web van een groeiende, creatieve organisatie. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Essay & Opinie!

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Eindredactie!

Als Chef Eindredactie breng je schrijvers en eindredacteuren met elkaar in contact, en zie je erop toe dat teksten tijdig gepubliceerd worden. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Eindredactie!

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Essay & Opinie!

Als Chef Essay & Opinie onderhoud je contact met getalenteerde essayisten en opiniemakers, en draag je de verantwoordelijkheid over jouw tak op Hard//hoofd. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Netflix zet in Inventing Anna een oplichtster op een voetstuk. Emma Stomp zet daar vraagtekens bij. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Nieuws in beeld: We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

Om de gasvoorraden te ontzien, mogen de (uiterst vervuilende) kolencentrales jarenlang op volle toeren draaien. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Nieuws in beeld: Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Driekwart van de Nederlanders vindt de acties tijdens boerenprotesten te ver gaan. Lees meer

Automatische concepten 75

Filmmaker liet angst achter zich

Dit jaar werden de Olympische Winterspelen ‘gewoon ’in China gehouden. In het licht van deze – voor mensenrechtenactivisten – verbijsterende keuze door het Internationaal Olympisch Comité maakte de Tibetaanse documentairemaker Dhondrub Wangchen een tournee door Europa. Op het moment dat hij tot zes jaar gevangenisstraf werd veroordeeld was de eerste keer dat de wereld hoorde... Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Illustrator Finn Rogers liet zich inspireren door een gedachte-experiment: wat als we - met één zwaai van een toverstaf - al het plastic lieten verdwijnen? Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel