Gedurende het priemjaar 2011 maakt audiokunstenaar Harold Schellinx een geluidskiekje van tien seconden. Elke dag van de week, op steeds wisselende uren. Of hij nou in Amsterdam of in Parijs is, in Brussel of in Kyoto, in Brooklyn of in Wiesengrund. Iedere zondag hoor je op hard//hoofd de zeven geluidsprentjes van de week daarvoor, aaneengeregen tot een stukje van 70 seconden: de tijd die het ook ongeveer zal kosten om het bijhorende tekstje te lezen.
Op precies hetzelfde moment maakt fotograaf Pieter van Wynsberge ergens een foto...
Vivonne 04/07/11, 23.11u
SEVENTY SECONDS [ 27 / 52 ]
Darinka zat naast me in de lange blinkende zwarte Amerikaanse bus waarmee we over de snelweg naar een grote vuilstortplaats een twintigtal kilometer ten oosten van Canmore reden. Zij zat aan het raampje, en had al zeker een half uur lang met haar digitale Canon onafgebroken plaatjes van de bergen en een kolkende rivier zitten schieten. Het was hoog water. Ze draaide zich plotseling om. ‘Zie je dat?’ riep ze opgewonden. ‘Een beer! Een beer!’ Ik keek mee over haar schouder en zag wat ze bedoelde. In de laadbak van het witte vrachtwagentje dat aan de linkerkant langs de bus schoot, lag een grote grizzlybeer. Een grote dode grizzlybeer, want bewegen deed hij niet. Je zag ook niks van touwen of kettingen. ‘Maar dat gaat zomaar niet!’ zei Susan aan de andere kant, die van beren het fijne wist. ‘Kom nou! Je kunt niet zomaar met een beer in je bak de snelweg op. Ook niet met een dooie beer.’ Ze belde gelijk de politie. Ik luisterde mee hoe ze kort en zakelijk uitlegde dat er een individu met een grizzly in zijn laadbak voor onze bus uit over de snelweg reed. Het zou een stroper kunnen zijn, dacht Susan, maar het was hoe dan ook iemand met een slecht geweten, want de witte truck ging er met een rotvaartje vandoor. Ze spoorde daarom ook onze chauffeur aan. Die gaf vol gas en zette de achtervolging in, de grizzlybeer achterna. We zaten op het puntje van onze stoelen, terwijl de bus lange tijd vervaarlijk over het wegdek hobbelde en hotste. Af toe stiet de chauffeur een strijdlustige kreet uit, maar we raakten toch steeds meer achterop. We waren natuurlijk geen partij voor de man met beer.
Later, op het stort staken er regelmatig heftige windvlagen op, die wolken striemend bruin stof om de hoeken van grote hopen afval bliezen. Twee keer viel ik bijna om.
2 - 8 juli 2011
Vincennes (2), Saint-Maur-des-Fossés,
Parijs, Calgary, Banff
