Asset 14

Snotneus op de apenrots

In Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar actuele zaken. Mirko ziet twee Jesse Klavers: een liberaal in een maatpak en een idealistische snotneus.

Groot nieuws uit de slangenkuil annex debatclub aan het Haagse Binnenhof: Jesse Klaver van GroenLinks volgt Bram van Ojik op en wordt zo de jongste fractievoorzitter ooit uit de parlementaire geschiedenis. Twee en een half jaar nadat hij tot zijn eigen schrik ineens aan het hoofd werd gezet van een gedecimeerde fractie en de opdracht kreeg het ineengestorte vertrouwen in de partij terug te brengen, houdt tussenpaus Van Ojik het voor gezien. Of zoals hij zelf schrijft in zijn afscheidsbrief, zijn taak zit erop en het is tijd voor nieuw bloed.

Dat zijn taak volbracht zou zijn is een opmerkelijk statement. Het is vooral onwaar. Bij de twee serieuze peilmomenten in de jaren dat hij er de scepter zwaaide, de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 en de provinciale statenverkiezingen van twee maanden terug, werd er (weer) op alle fronten verloren, zowel wat betreft raadszetels, provinciale statenzetels en Eerste Kamerzetels, als wel in procentpunten in beide verkiezingen (-1% om -1.5%). Niet dramatisch, maar niet wat je noemt hersteld vertrouwen. Een zelfde tendens bij het ledenaantal, dat zowel voor als na zijn aantreding een consequent dalend figuur laat zien. Effect Van Ojik: 0.

Deze neergang kan natuurlijk niet zomaar aan Van Ojik worden toegeschreven, maar moet geplaatst worden in een context waarin parlementair links haar verhaal, weg en mojo al langer kwijt lijkt te zijn. Door electoraal weke knieën, regeerlust en/of intellectuele luiheid schoof ze consequent naar rechts, waar nu eenmaal partijen rondhangen die het bijbehorende verhaal al veel langer en beter verkondigen. De liberale rechterflank van GroenLinks heeft op die manier meer te zoeken bij de consultant-politici van D66, terwijl de rode linkerflank zich meer en meer thuis voelt bij de oproerkraaiers van de SP. Wat er dan overblijft? Niet zo veel dus. Noem het de harde kern van post-politieke lifestyle progressieven uit de grote steden, zo’n 2-5% van het electoraat.

Kan Jesse Klaver daar verandering in brengen en de linkse zaak, of dan in ieder geval de toekomst van zijn partij, veiligstellen? De voortekenen lijken op het eerste gezicht weinig hoopgevend. Klaver werd in 2010 als trots renpaard uit de ideologische stal van Halsema in de Kamer gepresenteerd. Met de expliciete steun van Klaver heeft Halsema in de jaren dat zij de leiding had de partij duidelijk in de richting van het liberale centrum gestuwd, naar rechts dus, weg van het linkse verleden. In die zin kan Klaver gezien worden als een voortzetting van die koers:  voor een politiek van minder radicale standpunten en meer compromissen; minder actievoeren en meer professionalisering; minder gebalde vuisten en meer uitgestoken handen; minder sandalen en meer maatpak. Allemaal prima, maar iets zegt mij dat de stemmers die hier een stijve piemel van krijgen uiteindelijk bij D66 of nog verder naar rechts terechtkomen.

Daartegenover staat, eerlijk is eerlijk, een ander beeld. Klaver sprak openlijk zijn steun uit aan de Maagdenhuisbezetting, haalde Thomas Piketty naar de Tweede Kamer om over inkomensongelijkheid te praten en probeert Nederland uit de club van internationale belastingparadijzen te krijgen. Zelf noemt hij dit zijn aanklacht tegen het ‘economisme’. Het meest recent was zijn ferme kritiek (‘stuitend’) op de bonussen bij ABN AMRO. Dit leverde hem toen bij monde van tv-presentator en bankiersvriend Fons de Poel de kwalificatie ‘snotneus’ op.

Wat is de balans? Wanneer de Halsemaëske Klaver van de ‘redelijke middenweg’ de overhand zal krijgen zie ik het somber in. Er zijn dan twee opties: opgaan in een grote gezellige middenpartij met D66 en de PvdA, ofwel de neergaande lijn doortrekken tot die op nul staat. Echter, wanneer de snotneus Klaver zijn stempel op de partij kan drukken, dan kan het nog leuk worden. Want nu de publieke zaak aan alle kanten belegerd wordt door de belangen van het grootbedrijf en de financiële sector, dan is dat inderdaad stuitend en kan dat niet vaak genoeg gezegd worden. Als daar een GroenLinkser met stropdas voor nodig is, so be it.

Jesse Klaver

Foto Jesse Klaver: GroenLinks via flickr.com

Mail

Mirko van Pampus leidt een pendelend bestaan tussen Amsterdam en Londen, waarbij hij in de wereldstad het geld uitgeeft dat hij in het werelddorp verdiend heeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer