Birsu Tamer schreef een tekst voor een acteur die als het monster van Frankenstein diens publiek bespeelt.
(Een acteur staat op een podium. Mocht je diens stem hardop lezen, doe dan in godsnaam het volgende. Gooi je stoffige dromen in een wasmachine, ga erop zitten, laat de machine je trillen, sla de klank ‘uhh’ uit tot je beeft, krijs, huil, besef: je bent vervangbaar)
A:
Het idee is heel simpel, je mag je groene heliumballon pas loslaten
als je van mij begint te houden,
het is een test om te weten of je komt voor mij
of voor de vreemden die ik elke avond weer verzin
(het eerste verhaal dat de acteur vertelt moet het ijs breken. Lees dit voor met humor)
A:
Mijn lens viel uit waardoor ik halfblind
de supermarkt inging, komkommer kocht
in plaats van courgette en vol
verbazing de snotterige moes uit de oven tilde
voordat ik hem opdiende aan mijn schoonmoeder,
ze ging gisteren dood
0
(de acteur verliest de aandacht en krijgt 0 ballonnen. Om te weten hoe dit voelt, doe het volgende: lees dit voor alsof je je huid pelt als een banaan, dan je vlees van je botten schraapt, je de beentjes moet rangschikken als een Sinterklaasgedicht, en je met dat versje ministers moet overtuigen de asielcrisis op te lossen)
A:
Een andere keer kreeg ik een miskraam
maar alle aandacht ging naar de aanslag op 11 september 2001
1
Fijn die ene ballon
maar iemand als Scarlett Johansson
zou vast meer hebben gekregen
Ik ga iets anders proberen:
ik wil je van mij laten houden,
je op mijn fiets meenemen en
weg van de schouwburg rijden
onze middelvingers opsteken en lachen
0
(lees de stem steeds wanhopiger voor)
A:
Ik wil je matras verslepen
en toekijken hoe jij een bad neemt
En tegels voor je schrobben
3
Samen een potje schaak spelen met
het peper- en zout vaatje
Ik wil je verhuisdozen dragen
Ik wil het wespennest tussen je ribben verwijderen,
je station zijn of
je eerste halte, je hete pan
op mijn borstkas leggen,
je money shot zijn,
Russian roulette spelen en
op je losse flodders kauwen,
je treinstellen verslepen,
ik wil dat je mijn sigaretten steelt
en mij de schuld geeft, ik wil
je gebruikte wc papier archiveren,
rond je as draaien,
als vlekje op je netvlies leven
foto’s nemen wanneer je slaapt, ze naar
je moeder sturen,
ik wil dat je op mijn nek zit
en ik nog net kan ademen
en ademen en
ademen
tot
je zegt dat het wel mooi is geweest
78
dank je dank je
89
dank je dank je dank je dank je dank je dank
je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank
je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je
dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je
dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je
dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je dank je
1120
(de acteur krijgt veel liefde terug voor zijn dank. Mocht je hier vatbaar voor zijn, lees dan alles terug en lees alles hardop voor, wetende dat de acteur alles bij elkaar loog. De acteur liet een versie van zichzelf zien die bestond uit de beste woorden en stukjes van een ander. Beeld je in dat de acteur het monster van Frankenstein is)
A:
Ik bedank je en ik houd van je
En ik houd van je en ik bedrieg je
En ik houd van jouw liefde voor mij
Die er misschien niet meer is
Door de dwingende regie
Ik houd van je en
dat is de waarheid
(de acteur is niet oprecht en verdient je aandacht niet meer, vervang die, zet diens stem niet meer op, prik je ballonnen door, prik in godsnaam je ballonnen door)
A:
Soms bestaan twee waarheden naast elkaar
soms moet de ene
plaatsmaken voor de ander
omdat de ander voorrang heeft
zoals de acteur op de regie
zonder acteur geen klankboord waar
de regie door klinkt
ik ben het waar de mensen voor komen
mijn wespennest, mijn miskraam
mijn dode schoonmoeder
mijn lip die trilt
mijn oog dat traant
mijn adem die stokt
terwijl jij kijkt naar
mij op het decor
waar ik in sta
met mijn woorden
mijn leugens
mijn monoloog
Afgelopen zomer kregen tien aanstormende schrijftalenten de kans om deel te nemen aan het eerste Schrijverskamp van literair podium Frontaal. Onder begeleiding van verschillende schrijfcoaches werkten ze aan teksten rondom het thema Groen. De resultaten daarvan vind je deze week op Hard//hoofd. Sara Mertens maakte het beeld bij deze teksten en gaf ze allemaal een plekje in een zachte, groene zoekplaat.
Birsu Tamer (2000) is een Turks-Nederlandse actrice, theatermaker, schrijver en danser. Ze studeerde in 2022 af als taalwetenschapper, heeft een achtergrond in filmwetenschap en studeert momenteel aan de acteursopleiding te Toneelacademie Maastricht, waar ze in 2026 afstudeert. Ze werkt graag in meerdere disciplines. Ze maakt en speelt voorstellingen, schrijft theaterteksten, poëzie en korte verhalen. In al haar werk (van poëzie tot toneel) komen thema’s als globalisatie, vervreemding, taal, het butterfly effect, politiek en pop cultuur terug.
Sara Mertens (1994) is illustrator en striptekenaar. In de beelden die ze maakt lopen droom en werkelijkheid door elkaar. In een heldere lijn verbeeldt ze de meest onopvallende gebeurtenissen. Centraal in haar werk staat de relatie die we aangaan met elkaar en onze omgeving.
