Deze week: het Italiaanse vrouwbeeld, de Oscars, latex op de Fashion Week in New York, ritueel slachten en de Scientologykerk." /> Deze week: het Italiaanse vrouwbeeld, de Oscars, latex op de Fashion Week in New York, ritueel slachten en de Scientologykerk." />
Asset 14

Latex

Een beetje New York in Nederland: hard//talk is onze variant van Talk of the town van The New Yorker. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Graag horen we wat u van deze rubriek vindt. Mailt u ons!

Illustratie: Kathrin Klingner

Ver weg

Anna Nicole Smith in Italië

In Italië ging men —geïnspireerd door het Egyptische en Tunesische volk— en masse de straat op om te protesteren tegen het in Italië heersende beeld van de vrouw als lustobject en de vrouwen die zich conform dit beeld gedragen. Met leuzen als "We staan hier allemaal verticaal." vroegen vrouwen aandacht voor de keerzijde van het 'machismo' dat onlangs nog door Martin Simek in Pauw en Witteman gewaardeerd werd als 'culturele uiting'.
Meanwhile in another part of town (uit welke flatteuze weergave van vrouwen is deze zinsnede afkomstig? Hint) wordt er door het Royal Opera House in London een opera geproduceerd over het tragische leven van lustobject en rariteit Anna Nicole Smith. Iemand die zeker niet de straat op was gegaan in Italië, aangezien haar status als lustobject haar broodwinning was. "Vrouwen die tegen vrouwen protesteren, neem ik niet serieus," zei een vrouwelijke, verdacht ordinair uitziende vrouw uit het kabinet van Berlusconi. Deze vrouw ziet emancipatie misschien voor zich als de scène uit Skyscraper, een film met Anna Nicole Smith waarin Anna met haast ontblote borsten een man die haar probeert te verkrachten zijn pistool ontfutselt en alvorens hem dood te schieten zegt: "You wanna fuck me?! Well fuck this!" Tsja, dit is opwindender dan spandoeken, maar emancipatie is het natuurlijk niet. Eerder mannelijk masochisme. Het verdient goed, maar het levert de Italiaanse vrouwen niets op.

Door Merel Kamp

De filmclub

Academy Awards

De Oscaruitreikingen hebben niets te maken met de inhoud van een film. Eigenlijk, zo vermoed ik na het lezen van dit artikel in New York Magazine, hoeft de Academy (de organisatie die de Oscars uitreikt) de films helemaal niet te bekijken. Je wint een Oscar vanwege het narratief rondom de film; het verhaal dat leidt tot de uitreiking van een Oscar.
De Academy werd in de jaren twintig opgericht om Hollywood te beschermen. Het was een PR-machine om de studio’s te beschermen tegen schandalen in de pers en de oppositie van de vakbonden. De uitreiking van de Oscars zou in de loop van de tijd hun sterkste PR-instrument worden.
Zo valt het ook beter te begrijpen wie de Oscar wint. Het gaat om het grote verhaal dat laat zien hoe betrokken en nobel de filmindustrie is. Zo won vorig jaar The Hurt Locker, een onafhankelijke film die het tijdperk van Bush volgens de Academy zo mooi afsloot. En daarvoor Slumdog Millionaire, een film met in de hoofdrol sloppenwijkbewoners. Maar het kan ook zijn dat de Academy zijn helden eert; de echte American Dream bewierookt. Zo worden vaak acteurs en actrices beloond die de Oscar al jaren verdienen, ook al was hun laatste film niet per se zo bijzonder.
Welk narratief gaat er dit jaar winnen? De film met Geoffrey Rush en Colin Firth, die hem al jaren ‘verdienen?’ Of de maatschappelijke boodschap van Black Swan of The Social Network? Dat een mooi narratief moge winnen. Dan gaan we daarna wel kijken of het ook nog een mooie film geworden is.

Door Tim de Gier

Rolmodel

Latex

Latex was nog nooit zo elegant. Net als het chocolate chip koekje (= hoedje), overigens. Marc Jacobs is voor de V.S. wat Prada is voor Italië: de catwalkshow die je niet mag missen, de trend-thermometer in de kont van de modewereld, de designer die de wereld twee keer per jaar onthutst, verrukt en ontzet.
Afgelopen week toonde Marc Jacobs tijdens de New York Fashion Week zijn herfstcollectie. Zijn synthetische couture bleek een succes. Slecht nieuws dus voor alle vrouwen die net duizenden dollars hebben uitgegeven aan zijn lentecollectie. Die stond namelijk geheel in het teken van de jaren zeventig. Voor diegene die het even hebben gemist, omdat ze het bijvoorbeeld te ‘druk’ hadden met Egypte: de jaren zeventig zijn deze lente hot. Denk: Penny Lane, Bianca Jagger en Daisy Duke. Mannen, denk maar aan Roger Moore of Shane O’Shea.
Maar Marc Jacobs was al weer verveeld met Roger. Vergeet Shane O’Shea, moet hij hebben gedacht: deze herfst moet het allemaal anders. Rubberachtige broeken, kanten jurken met latex jabots en overal stippen. Alsof er op het laatste moment een lieveheersbeestje over de collectie heeft heen gekotst. Fabulous!
"I wanted discipline, severity and fetish," zei Marc Jacobs na afloop van zijn show in New York. Misschien moet iemand hem even vertellen dat 'discipline en rigueur' op het moment juist niet zo ‘in’ zijn? Kijk maar naar Egypte, Iran en Bahrein.
Het kan Marc waarschijnlijk toch niets schelen. Er zijn belangrijke zaken in het leven. Lente 2012, hello?!

Door Annabel Troost

De Hofstad

Ritueel slachten

Gisteren werd tussen stakingen, politieke spelletjes en volksrevoluties door een debat gevoerd in de Tweede Kamer over het belang van artikel 1 van de grondwet, ten opzichte van dieren: mensenrechten vs. dierenrechten.
Een initiatiefwetsvoorstel van de Partij voor de Dieren wil een einde maken aan de uitzonderingspositie die islamitische en joodse rituele slachters volgens de huidige wet hebben. De huidige wet verbiedt namelijk het onverdoofd slachten van dieren, maar maakt een uitzondering voor de religieuze slacht.
De vrijheid van godsdienst is vastgelegd in artikel 1 van de grondwet. Dierenrechten zijn dat, overigens met reden, niet. Dat is ook wat de Raad van State dacht toen deze afgelopen jaar stelde dat het wetsvoorstel ongrondwettig is. Dat de Kamer dan toch verdeeld is (christelijke partijen zijn tegen, de VVD en PvdA twijfelen nog; links (incl. D66) en de PVV zijn voor), komt mijns inziens doordat in het huidige politieke en publieke klimaat steeds minder waarde wordt gehecht aan de vrijheid van religieuze minderheden.
Daar komt nog de hypocrisie bij dat de discussie niet gaat over hoe we als samenleving iets kunnen doen tegen dierenleed; anders had de focus wel gelegen op verwerpelijke praktijken zoals de bio-industrie, die door geen enkele overtuiging, anders dan die om zo veel mogelijk geld te verdienen, wordt gelegitimeerd. Het leggen van de focus op de slachtpraktijk die enkel in de marge plaatsvindt, is als het voeren van een discussie over euthanasie voor patiënten met uitzichtloos lijden als de universele rechten van de mens nog niet eens zijn vastgesteld.

Door Elon Heymans

Post Scriptum

Scientology

In het tijdschrift The New Yorker van deze week staat een uitgebreide reportage over de 'religieuze filosofie' Scientology, aan de hand van het levensverhaal van Hollywoodscenarist en -regisseur Paul Haggis (bekend van Crash en Million Dollar Baby.)
Sinds de oprichting in 1955, door science fiction-auteur L. Ron Hubbard, is de 'religieuze filosofie' Scientology een opspraakmakende geloofsleer. Het richt zich op het uitwassen van trauma's "die zich openbaren in negatieve emoties, ongelukken, verwondingen en psychosomatische ziekten." Het grootste trauma van de menselijke ziel, aldus de Scientologyleer, is de verbanning 75 miljoen jaar geleden – toen de aarde nog onderdeel van een rijk met negentig andere planeten was – van een overschot van de toenmalige bovengrondse bewoners van aarde naar vulkanen. Dit gebeurde door de buitenaarde heerser Xenu. Alsof dat niet genoeg was, werden die vulkanen vervolgens stiekem gebombardeed. Miljoenen zielen kwamen - getraumatiseerd - vrij.
Dit 'inzicht' wordt Scientologists op weg naar de fase van Operating Thetan III geopenbaard. Dat gebeurt in een kale ruimte, waar je in je eentje met de geschriften van Ron Hubbard zit.
"Ik begrijp dit niet," zei Paul Haggis toen hij over Xenu, de vulkanen en waterstofbommen las. "Is dit metaforisch?"
"Nee," zei zijn instructeur. "Neem het letterlijk."
Te lezen valt verder over kinderen die geïnterneerd in Scientologykampen (en dus afgezonderd van hun familie) opgroeien en door de Kerk worden geschoold. Het is The New Yorker dus je kunt de feiten vrij letterlijk nemen: wie vervelend is moet afvalcontainers met een tandenborstel schoonschrobben; meisjes moeten op vijftienjarige leeftijd al trouwen met volwassenen en velen ondergaan gedwongen abortussen. De leider slaat mensen die niet 'goed' luisteren.
Trauma's te over, dus. Je zou kunnen zeggen dat Scientology goed is in het scheppen van de voorwaarden ter behoud van zijn eigen core business.
Met acht miljoen leden wereldwijd komen ze al een heel eind in de richting van het streefgetal van Xenu.

Door Philip Huff

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Homo homini lupus

Homo homini lupus

Sebastian Eisenberg volgt het nieuws van wolvin Noëlla en haar pups op de voet. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

Nieuws in beeld: 16

Als de kwakzalver per ongeluk gelijk heeft

Het vinden van nieuwe toepassingen voor bestaande medicijnen is een serieus nieuw onderzoeksveld geworden. Lees meer

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Kwam Hans Klok een mooie show geven, of kregen we hem echt te kennen? Lees meer

Zomergast Alfred Birney gooide zijn steen in het water

Zomergast Alfred Birney gooide zijn steen in het water

Birney troostte iedereen, behalve zichzelf, zag Iris van der Werff. Want verdriet heb je om de anderen en zelfmedelijden is taboe. Lees meer

Nieuws in beeld: Vluchten kan niet meer

In de race tegen klimaatverandering rennen wij de verkeerde kant op

Er is geen ontkennen meer aan: de aarde is al in rap tempo aan het opwarmen en ook de schuldvraag is lang en breed beantwoord. Deden (westerse) mensen tot nu toe hun best voor klimaatverandering weg te rennen, nu is het toch echt tijd om te erkennen dat wij haar veroorzaken. Lees meer

- Sevdaliza in Zomergasten Titel en URL nog aanpassen -

Sevdaliza trok 'show, don’t tell' door tot in het extreme

De vierde Zomergast van 2021 liet het ene prachtige fragment na het andere zien ter ondersteuning van haar boodschap van vrijheid, menselijkheid en ruimte op plekken waar dat niet vanzelfsprekend is. Concrete handvatten bood ze, net als in haar kunst, nauwelijks, zag Ruby Sanders. Of dat erg is? Lees meer

Nieuws in beeld: U had een schip besteld?

Nog altijd zorgen om bezorgschip

Ruim vier maanden langer duurde zijn reis, maar vorige week kwam-ie eindelijk aan in de haven van Rotterdam: het 'blokkeerschip' Ever Given, dat dagenlang vastzat in het Suezkanaal en daar een groot deel van de wereldhandel frustreerde. Maar wie denkt dat aan de beproevingen van het schip daarmee een eind is gekomen, heeft het mis. Lees meer

Automatische concepten 71

Gilgamesj gaat naar huis

Illustrator Sebastian Eisenberg was onder de indruk van de repatriëring van maar liefst 17.000 gestolen Irakese artefacten, die terug naar huis worden gestuurd. Lees meer

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer