Illustratie: Joost de Haas

Deze week tonen we onze liefde voor Eindhoven, Sufjan Stevens, de VVD (Stef Blok in het bijzonder), Tupac Shakur, Bert Brussen en onze geschiedenisleraar." />

Illustratie: Joost de Haas

Deze week tonen we onze liefde voor Eindhoven, Sufjan Stevens, de VVD (Stef Blok in het bijzonder), Tupac Shakur, Bert Brussen en onze geschiedenisleraar." />
Asset 14

Tedere gevoelens

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Vijf korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Ver weg

Sufjan in Eindhoven

Afgelopen vrijdag kreeg ik een sms-je: "Hee! Kaartje voor Sufjan Stevens over in Eindhoven vanavond, 32 euro, ga je mee?!" Supervet. Maar ik zat net zo lekker. Mijn plan voor de avond was de restanten van een Thaise afhaalmaaltijd opeten en lamlendig op de bank tenminste een half seizoen Entourage kijken. Ik had geen geld en als slotargument kwam mijn hoofdstedelijke arrogantie bovendrijven: "Moet ik dan he-le-maal naar Eindhoven?! Djiezus." De luiheid won.
In de loop van de avond begon mijn Facebook vol te stromen met lyrische updates: "Apocalyptic Love Dome of Death!! Sufjan Stevens = out of this world!" plus tientallen uitroeptekens. Ook de recensent van de Volkskrant heeft op 23 mei in zijn stukje naast de foto van Stevens (met neonverf en gigantische engelenvleugels) maar net genoeg bijvoeglijk naamwoorden in zijn arsenaal. Het was "een feest van ongegeneerde naïeve charme en een passend slot van de elektronische jamboree van spirituele space-age-padvinders". En ik heb het gemist. Toch jammer.
Het in 2005 uitgebrachte Come On Feel the Illinoise werd alom gehuldigd als een meesterwerk. De meeste nummers waren folky, in het centrum zijn zachte stem en banjo of gitaar, aangevuld met prachtige arrangementen. Het lijkt af en toe alsof hij in zijn rechterpink nog meer creatieve ideeën heeft dan de meeste muzikanten in hun gehele oeuvre. Maar met zijn nieuwe album, The Age of Adz, produceert hij een nieuw geluid. Je zou het kunnen omschrijven als introspectieve glitch-pop, of als "an orchestra having a nervous breakdown".
Dat was hoe Stevens zich naar eigen zeggen ook voelde tijdens het opnemen van dit album, hypersensitief en een zenuwinzinking nabij. Het is een minder toegankelijk album dan zijn vorige, maar wel een album dat je beloont als je de tijd en moeite neemt. Een postmoderne hippie en een muzikant van wereldklasse met lovende kritieken en een origineel geluid. Klinkt als een fantastisch concert. Maar waarom dan in godsnaam he-le-maal in Eindhoven?

Door Meredith Greer

De Hofstad

Liberaal zijn we allemaal

Iedereen is liberaal. Behalve een radical fringe van geloofswaanzinnige fundamentalisten (correctie: gewaardeerde gedoogpartners) is er in Nederland niemand die tegen vrijheid en democratie is. De JOVD bevestigde dat een paar jaar geleden door Femke Halsema tot ‘liberaal van het jaar’ uit te roepen. Anders dan bedoeld bevestigde dat niet zozeer het eigen gelijk alswel de inhoudsloosheid van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie.
Wie naar de website van de VVD gaat, krijgt daar gedurfde toekomstvisies in het gezicht gesmeten als “Grenzen dicht voor wie ze overschrijdt” (beperkt meteen de werklast bij justitie) en “Vandalen gaan betalen” (helpt ook goed tegen de economische crisis). Repressie, rancune, benepenheid. Iedereen is liberaal, behalve de VVD. Afgelopen weekend hield de partij haar jaarlijkse congres. Veel aandacht heeft het niet gehad, en veel zal er ook niet te beleven zijn geweest. Hoewel het Telegraaf-segment vermoedelijk niet warm loopt voor verdere steun aan Griekenland, en het chique segment niet blij kan zijn met de toegezegde steun van de SGP, bleef iedereen klappen, glimlachen en achter Mark staan. Waar vroeger de partijbijeenkomsten nog omschreven werden als “bloed aan de blazer”, zijn na het bedwingen van de Verdonk-revolte dissidente geluiden effectief wegge-PR-manageriseerd.
"De VVD is een conservatieve biefstuk met liberaal sausje: 90 procent van de VVD-kiezers wil simpelweg lagere belastingen en meer veiligheid. Hun liberalisme beperkt zich tot de vrijheid voor Nederlanders om te verdienen en consumeren." Aldus Joris Voorhoeve, ex-partijleider en sinds kort ook ex-VVD’er. De mooie peilingen kunnen niet verhullen dat er een afgrondelijke Leegte op Rechts gaapt. “We run this country”, zou een CDA-kamerlid in de jaren ’80 gezegd hebben. Diezelfde hoogmoed bevangt nu de huidige managers van de BV Nederland. Juist het nikszeggend vertoon van eenheid laat zien wat de VVD feitelijk is: een partij in crisis.

Door Floris Solleveld

Illustratie: Joost de Haas

Rolmodel

2Pac

Life begins at fourty, gaat het oude gezegde. Vorige week vierde onze eigen Argentijnse sprookjesprinses haar veertigste verjaardag uitbundig met een tentoonstelling, een boek, een feest en vooral een grote mediahype. Bol stonden de kranten ervan.
Máxima is niet de enige beroemdheid die in 1971 is geboren; in het jaar waarin Coco Chanel en Jim Morrison hun laatste adem uitbliezen, zagen ook Snoop Dogg, Lance Armstrong en Tupac Amaru Shakur het leven. Tupac, ook wel 2Pac, ook wel Makaveli, was pas vijfentwintig jaar toen hij in Las Vegas door vier kogels werd doorzeefd. Niet dat het zijn carrière slecht heeft gedaan: na zijn dood werden tientallen miljoenen albums verkocht, samengeraapt van opnames, en T-shirts met zijn beeltenis verkopen bijna net zo goed als die vermaledijde Che Guevara-merchandise. En net als de Prinses van Oranje-Nassau, krijgt ook Tupac een feestje.
Op 16 juni organiseert Afeni Shakur, voor wie hij ooit Dear Mama schreef, een evenement ter ere van zijn veertigste verjaring. Erykah Badu zingt een liedje, Mike Epps maakt een grapje en alle verdiensten gaan naar de Tupac Amaru Shakur Foundation for the Arts, een organisatie opgericht in zijn naam. Of Tupac in zijn leven net zo veel aan liefdadigheid had gedaan als bijvoorbeeld zijn moeder (of Máxima) blijft giswerk, maar het kan geen kwaad even stil te staan bij deze bijzondere en jonge rapper/acteur, die zo vroegtijdig overleed. Wat had hij bereikt? Had hij Obama gesteund tijdens zijn campagne? Was hij serieus acteur geworden? Had hij net als Jay-Z tot drie keer toe geclaimd nu echt klaar te zijn met rappen, om vervolgens tóch weer een album uit te brengen? Zou hij alsnog verkering hebben gekregen met Janet? We zullen het nooit weten, want Tupac blijft voor eeuwig vijfentwintig. Gelukkig is zijn Black Panther moeder er nog. Want life begins at fourty, maar Afeni is bijna sixty-five, and still alive!

Door Ava Mees List

Post Scriptum

Gevoelstijdperk

GeenStijl-man en columnist Bert Brussen werd een tijd geleden geïnterviewd door de Volkskrant, zijn nieuwe werkgever. Dat hij, de nieuwrechtse boeman, nu schreef voor een links bolwerk, vond hij wel grappig. "Ik vind hypocrisie niet erg," zei hij.
Brussen is niet de enige; er is sprake van een brede trend. Het maakt voor veel mensen niet uit of je A zegt, terwijl je B doet; zo lang je haar maar goed zit. Schoolvoorbeeld is Silvio Berlusconi, wiens aanhangers hem zelfs niet zouden afvallen wanneer de premier live op nationale televisie seks zou hebben met een kleuter. Onze eigen PVV presenteert zich als veiligheidspartij met een brievenbuspisser in de gelederen - Henk en Ingrid halen de schouders op.
Wilders is zelf de koning van de schaamteloze dubbele moraal. Tijdens het debat over Griekenland verweet hij de andere partijen aan 'angstdenken en doemdenken’ te doen. "Ik houd daar niet van," sprak hij zonder ironie. De Tweede Kamer barstte in lachen uit, maar zijn fans zal het niet deren.
De VVD heeft hier goed naar gekeken. De zwalkende elitepartij van de goedlachse Gerrit Zalm is door Stef ‘IJskoud’ Blok (de Nederlandse Karl Rove) opgeknapt tot een opportunistisch neoconservatief machtsblok, met een charmante voorman. "Ja, dat kabinet neemt nare besluiten, maar Mark Rutte is wel een leuke vent." VVD-Statenleden stemden zonder moeite op de SGP.
Mijn geschiedenisleraar op de middelbare school tekende ooit een grafiek op het bord. Op de x-as schreef hij jaartallen en perioden, op de y-as simpelweg ‘rationeel’ en ‘irrationeel’. Hij liet zien dat de wereld altijd golft tussen gevoel en verstand, van het geordende Romeinse Rijk, naar de van religieuze hysterie doordrenkte Middeleeuwen.
We leven nu ongetwijfeld in een gevoelstijdperk, waarin een glimlach belangrijker is dan een ideaal, en principes opzij worden geschoven bij de aanblik van een kans.

Door Rutger Lemm

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Filmtrialoog

Kajillionaire

Redacteurs Jozien Wijkhuis, Loren Snel en Oscar Spaans togen naar de bioscoop voor Kajillionaire van Miranda July, en zagen een absurdistisch verhaal over een paar ouders dat hun dochter als verdienmodel ziet. Lees meer

Racisme, weet je nog?

Racisme, weet je nog?

We zijn een halfjaar verder en het gesprek over racisme is weer terug bij af. Waar wachten we op? De volgende catastrofe? Lees meer

 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan