Onze nieuwe commentaar-rubriek met deze week: Jolande Sap, Jonathan Franzen over Robert M., de Pizzly-beer en natuurlijk Mark Zuckerberg." /> Onze nieuwe commentaar-rubriek met deze week: Jolande Sap, Jonathan Franzen over Robert M., de Pizzly-beer en natuurlijk Mark Zuckerberg." />
Asset 14

pilot

Het zijn harde tijden, als je de gesprekken bij de koffieautomaat op de hard//hoofd-redactie moet geloven. Tijdens het drinken van lattés en frappuccinos worden alledaagse zaken besproken, zoals het kille kabinetsbeleid, het verval van de universiteit en de vluchtigheid van de popmuziek. Hard//talk is een registratie van de gesprekken over allerhande onderwerpen uit het nieuws van afgelopen week. De trillingen van de tijd des tijds behoeven immers een seismograaf. Dit is de pilot. Laat ons weten wat u er van vindt.

Hofstad

Jolande

Door het noodweer was ze bijna uit de aandacht verdreven: Femke. Na zoveel jaar houdt het boegbeeld van jong, mooi, progressief, intelligent, modern en betrokken Nederland het plotseling voor gezien. Per direct stapt ze uit de Tweede Kamer, uit de politiek en uit de aandacht. Hoewel ik nooit op Femke gestemd heb, moest ik toch even een spreekwoordelijk traantje wegpinken toen ik de bewuste persconferentie op de tv zag. Wie zal de duistere coalitie nu nog met een glimlach en een revolver te lijf gaan?

Gelukkig heeft Femke goed nagedacht over haar afscheid: niet te vroeg, niet te laat, maar net op tijd om haar opvolger de ruimte te geven om rustig warm te kunnen lopen. Dat lijkt echter nauwelijks nodig te zijn. Jolande Sap, zo unaniem door de fractie verkozen dat het bijna eng lijkt, staat al klaar. In Nieuwsuur afgelopen week gaf ze nadrukkelijk aan de samenwerking met D66 en de PvdA op te zullen zoeken om sterk oppositie te voeren en de rechtse regering te kunnen bestrijden. Zelfs van een fusie zei ze niet vies te zijn.

En plotseling zijn we weer terug in de jaren ’70. Zo lijnrecht als links en rechts tegenover elkaar stonden gedurende het kabinet van Agt-Wiegel (CDA en VVD, van 1977 tot 1981), zo zal ook de huidige onzalige combinatie een stevige polarisatie van het politieke landschap teweeg brengen. Ik kijk al uit naar de komende debatten voor de Staten verkiezingen, om Jolande niet alleen te zien blaffen, maar ook te zien bijten.

Door Elon Heymans

Commentaar

Kinderwens

In De Volkskrant van afgelopen maandag werden naar aanleiding van de zaak-Robert M. verschillende correspondenten gevraagd naar de plaatselijke incidenten en maatregelen rond kinderopvang en pedoseksuelen. Het leverde een schokkend mozaïek op: ook in Frankrijk, Engeland, Duitsland en de VS worstelen de autoriteiten hevig met de controle van peuterspeelzalen en het ontmantelen van kinderpornonetwerken. In Nederland werken ondertussen 150 rechercheurs dag en nacht aan met name de gecodeerde computer van M. en is de onderbezetting bij de politie zo zwaar dat een aantal nieuwjaarsfeesten in Amsterdam eerder moeten sluiten.

Vanwege een perverseling op een kinderopvang moeten de feestgangers anderhalf uur eerder naar huis. Dat is nog eens een butterfly effect.

In Freedom van Jonathan Frantzen ageert Walter Berglund tegen overbevolking. Volgens hem is dit de kern van alle wereldproblematiek en hij tracht dan ook om het hebben van kinderen onpopulair te maken. Elke week worden er 12 miljoen kinderen geboren en dankzij de toegenomen welvaart en medische kennis zullen zij langer leven dan ooit. Er zijn nu meer mensen in leven dan dat er sinds het Antieke Egypte gestorven zijn. Dat kan de aarde niet aan.

De zaak-Robert M. en zijn wereldwijde equivalenten roepen de vraag op of we nog wel in staat zijn om onze kinderen te beschermen. Drukke ouders besteden de opvoeding uit aan ’t Hofnarretje, waar ze een veroordeelde kinderpornogebruiker aannemen die stelselmatig en zonder al te veel tegenstand kinderen misbruikt. Vervolgens hebben we nauwelijks genoeg politie om de zaak te behandelen, laat staan om de andere Robert M.’s op te pakken.

Misschien is de oplossing niet ‘meer blauw op straat’, maar minder kinderen en minder kinderdagverblijven en minder directeuren met minder slaapfeestjes.

Door Rutger Lemm

Machtige Media

Rondleiding bij de NOS

‘En dit,’ zei de vrouw, ‘is de meest gelezen schrijver van Nederland.’
Het was een donderdagavond. Wij stonden; hij zat. Hij keek naar zijn beeldscherm. Op de achtergrond stond een televisie aan. Het geluid uit.

‘Ja Henk, je mag wel even opstaan.’ Henk rolde zijn stoel wat achteruit. Verder deed hij niets. Nou ja; hij knikte kort en trok een scheve mond. Mensen uit de groep lachten. Het TL-licht was erg wit. 'Hier wordt soms wel vijftien minuten over een komma gedaan,’ ging de NOS-vrouw verder.
‘Nou dat valt wel mee hoor,’ antwoordde Henk. ‘Het moet allemaal snel, snel.’
De eindredacteur keek op.
‘En hij,’ zei de vrouw vlug, ‘zorgt dat het allemaal klopt.’ Ze wees naar de eindredacteur. Hij stak zijn hand op.
‘Dan gaan we nu even naar de studio kijken.’

De groep drentelde verder. Ik bleef hangen. De meest gelezen schrijver van Nederland. Ik keek naar zijn beeldscherm. Hij ook. Er stond een Teletekstbericht open. Het leek nog niet helemaal af.
We keken een tijdje naar het scherm. Erg snel ging het allemaal niet.

Ik zei: ‘U gebruikt helemaal geen komma’s.’
Ik zag er maar één staan. Vandaar.
‘Dat kost alleen maar ruimte, natuurlijk,’ ging ik verder.
‘Nee hoor,’ zei Henk. Hij draaide zich om. ‘Wij doen namelijk geen spatie na een komma.’
Ik keek weer naar het beeldscherm. En: verdomd. Geen spatie na de komma. Nooit gezien, ook.
Het bleef weer even stil. Ik schaamde me zoals een tiener zich kan schamen voor zijn ouders, alleen was ik het zelf die iets stoms had gezegd.
Ik liep snel weg, naar een T-splitsing in het gebouw en keek om me heen, op zoek naar de groep en het vervolg van de rondleiding.

Door Philip Huff

Ver weg

Pizzly

De eerste Pizzly werd in 2006 ontdekt door een jager die hem doodschoot, denkende dat hij een ijsbeer was. "Een chronisch vermoeid uitziende ijsbeer", moet de jager gedacht hebben, toen hij zijn buit in het gezicht keek, "maar desondanks een mooie vangst." Deze ijsbeer bleek na DNA onderzoek echter een Pizzly, ook wel Grolar Bear of Polizzy: het kind van een IJsbeer en een Grizzly. Door opwarming van het poolgebied ontmoeten deze twee elkaar steeds vaker. En hun ontmoetingen blijken vruchtbaar. Voor veel wetenschappers is dit echter geen reden tot blijdschap.

De Pizzly symboliseert wat wordt genoemd de arctic meltingpot, die een afname van de biodiversiteit betekent: Steeds meer dieren trekken vanuit het poolgebied naar beneden en produceren daar met de locale bewoners hybride kroost, zoals de Pizzly. Zo verdwijnen op den duur soorten. Hoewel de waarde van biodiversiteit voor velen een even abstracte als omstreden zaak is, is zij dat voor wetenschappers niet. Er gaan stemmen op om de Pizzlies, die inmiddels al een tweede generatie voortbrachten, voortaan af te schieten, om de soorten gescheiden te houden. Laat onze Dion het niet horen. Wat een tragisch lot is er voor deze beer weggelegd. Het kind van eco-vluchtelingen, zijn leven niet zeker.

Door Merel Kamp

Post Scriptum

Mark Zuckerberg

Pontificaal op de cover van Time Magazine, de twee groene ogen van Zuckerberg, die behoren tot de nieuwe Person of the Year. Het is terecht dat Mark Zuckerberg is verkozen boven Julian Assange. De invloed van Assange is nog onduidelijk en de gevolgen laten zich vooral abstract voelen. Wikileaks zal de politiek beïnvloeden, maar Zuckerberg de mensen. De invloed van Zuckerberg kunnen we zelf voelen. Nu al. Wat Assange ons gaat opleveren blijft nog even de vraag. Maar toch blijft de vraag, is Facebook wel het monster waar we het voor aanzien?

Ook Zadie Smith schreef (hier) over de invloed van Zuckerberg, in de New York Review of Books. Facebook reduceert volgens haar de wereld tot die van Zuckerberg. Wij zitten allemaal in een blauwe omgeving onze foto’s te delen omdat Zuckerberg, als een echte man betaamt, half kleurenblind is en toevallig blauw wel goed ziet. Volgens Zadie Smith verdient de huidige generatie opgroeiende kinderen meer dan de wereld die Zuckerberg voor hen schept.

Maar toch wordt de invloed van Facebook voortdurend overschat. Ik zie ze, de gevaren; de meisjes die naïef hun strandfoto’s op Facebook zetten, de reclames die aangepast worden op ons profiel, de potentie om ons hele vriendennetwerk in beeld te brengen en het reduceren van persoonlijkheden tot trivialiteiten als favoriete films en muziek. We zijn het gewend. Iedereen om mij heen relativeert Facebook en is voorzichtig met het gebruik ervan. We zetten al lang niet meer alles online. Vooralsnog is het slechts een manier om met elkaar in contact te blijven. Misschien moet er eerst een kalf verdrinken, maar tot die tijd lijkt dat de grootste generatiekloof; het geloof dat Zuckerberg de wereld verandert.

Door Tim de Gier

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer