Onze hoofdredacteur wordt emotioneel. Pas op." /> Onze hoofdredacteur wordt emotioneel. Pas op." />
Asset 14

Hardhoofd twee jaar?!

Beste lezers,

Ik schrijf niet graag iets als hoofdredacteur. Telkens wanneer ik dit soort teksten in tijdschriften, kranten of op andere websites lees, erger ik me dood aan de toon. Hoofdredacteuren spelen altijd mooi weer, zijn trots op dat ene stuk, waarderen alle doodsbedreigingen van lezers ‘omdat kritiek welkom is’ en lijken permanent nostalgisch te zijn over de afgelopen week. Het weblog van NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch is het schoolvoorbeeld voor dit genre.

Dit is niet meer dan logisch. Deze positie is (zeker bij grote media) vergelijkbaar met politiek leiderschap, waarbij je rekening moet houden met de ego’s van je redacteuren, de eisen van de adverteerders en de immer kritische blik van de buitenstaanders. Je artikelen worden dus net zo nietszeggend en gemaakt optimistisch als de speeches van Jan Peter Balkenende.

Maar Hardhoofd is twee jaar online en daar hoort een emotionele column bij. Ik stuurde op zes oktober 2009 een mail naar mijn contactenlijst, waarin onder andere stond:

Hardhoofd is een dagelijks tijdschrift met scheppende kunst en beschouwende journalistiek in de vorm van tekst, beeld en geluid. De redactie bestaat uit een jonge groep van vrienden die het over veel dingen oneens zijn, maar wel allemaal vonden dat er een kritisch, intelligent online tijdschrift met artistieke, verdiepende en grappige inhoud moest komen.

Ik kreeg een aantal mails terug, waaronder deze:

Beste Rutger,

Ik wil je graag attenderen op het gebruik van de BCC-knop. Het is illegaal om e-mailadressen zo openbaar te maken en wij zijn hier dan ook absoluut niet van gediend. Je tijdschrift ziet er leuk uit, maar ik snap eigenlijk sowieso niet waarom je ons mailt.

Marjan Verveer
Administratie Universiteit van Amsterdam

Daarna werd mijn mail twee dagen geblokkeerd door Google. Maar toch, dit citaat is nog steeds de beste omschrijving van wat Hardhoofd is. Deze website is nog altijd een van de weinige Nederlandse internettijdschriften waar jonge mensen op dergelijke brede wijze (artistiek en journalistiek) mooie dingen proberen te maken. Hoewel, ik zeg nu jong, maar onze redactie beschikt ook over een heuse veertiger: Harold Schellinx, de maker van het onvolprezen multimediale huzarenstukje 70 seconds. Je zou eerder kunnen zeggen dat het mensen zijn die op andere plekken (nog) niet de kans krijgen om te maken wat ze willen.

Dat heeft veel zaken opgeleverd waar we trots zijn. Onze persiflage van Komt Een Vrouw Bij De Dokter werd een hit, de Dancehall-serie werd tienduizenden keren bekeken op Youtube, we brachten een Hardhoofd-doek uit als protest tegen de polarisering, kregen een heuse eetrubriek met twee ijzersterke auteurs, een vragenrubriek van onze geliefde columnist Mees (waarin Jelle Brandt Corstius zijn onzekerheid uitte), onze korte film Audiotour werd overal ter wereld vertoond en de SMS van de dag-rubriek werd door Gerrit Komrij (in een SMS) omschreven als ‘hilarisch & legendarisch’. Buiten het tijdschrift om organiseerden we randprogrammeringen in de Brakke Grond en op het Source festival en gaven we twee uitverkochte feesten. Het hoogtepunt van die twee jaar vond afgelopen juni plaats, toen we ons eigen festival creëerden, met een programma van twaalf uur op twee podia, waarbij alle vijftig betrokkenen een rol speelden en zelfs Arie Boomsma er niet in kwam omdat het te vol was.

Die redactionele vrijheid is heel belangrijk, maar maakt onze werkwijze ook moeilijk. We zijn nog altijd een volledig vrijwillige organisatie, met als enige kostenpost een kantoor. Daardoor is onze organisatie vooral afhankelijk van loyaliteit, enthousiasme en vriendschap. Dat zijn andere middelen dan geld, misschien wel sterker dan dat, maar uiteindelijk ook eindig. Daarom zoeken we steeds weer naar nieuw talent. Maar omdat we ook talent nodig hebben om te zoeken naar dat talent, antwoorden we weleens te langzaam (excuus daarvoor, stuur eenvoudigweg een herinnering!). Ondertussen groeide onze status met de dag en werden er steeds meer eisen aan Hardhoofd gesteld. Al met al is het een vrij slopende bezigheid om een steeds grotere groep vrijwilligers bij elkaar te houden en telkens weer een hoger inhoudelijk niveau te bereiken. In hetzelfde mailtje schreef ik vrij melodramatisch: “Mijn kindje is geboren.” Ik dacht de afgelopen twee jaar ook vaak: “We hebben een monster gecreëerd.”

Wauw, twee jaar. Ik zou eigenlijk, net zoals bij de gedrukte media, alle covers van die periode naast elkaar willen afdrukken. Maar dat is nog zoiets met online tijdschriften: je voorpagina is elk dagdeel anders. Aan de ene kant biedt het je de mogelijkheid om 24 uur per dag iets toe te voegen of te verbeteren. Aan de andere kant is het nooit af. Waar bij kranten de redactievloer massaal leegloopt als de krant gezakt is en de weekbladredacteur tevreden de deur dichttrekt als de weekeditie naar de drukker gaat, zit de internetredacteur constant te pielen, om half drie ‘s nachts een spelfout te verbeteren en voortdurend te mailen, te bellen en te whatsappen. Het is geen afgebakende bezigheid, het is alomtegenwoordig.

Maar ho! Nu begint het op klagen te lijken. Dat is absoluut niet de bedoeling. Hardhoofd is nog altijd springlevend en de met veel bravoure verkondigde idealen uit onze proclamatie zijn nog altijd van waarde. Sterker nog, ik ben er heilig van overtuigd dat Hardhoofd’s rol alleen maar belangrijker wordt. De onafhankelijke journalistiek staat onder grote druk van dalende oplages en een enorm toegenomen kracht van de PR-industrie. Kunstenaars worden gezien als luie ‘gekkies’. De economische crisis legt het gebrek aan ware Europese (en globale) loyaliteit en de corruptie van ons financiële en politieke systeem bloot. Hardhoofd is opgericht vanwege een voorgevoel over deze ontwikkelingen, niet geheel toevallig door mensen die deel uitmaken van de generatie die moeiteloos meegaat in de weergaloze ontwikkelingen van deze tijd, maar zich tegelijkertijd zorgen maakt over de toekomst.

Het afgelopen jaar hebben wij als medium stappen gezet op journalistiek gebied, met onze series over de studentenprotesten en duurzaamheid, en vooral met de introductie van onze wekelijkse commentaarrubriek hard//talk. Op artistiek gebied zijn we zoals gezegd zeer blij met de audiokunst van 70 seconds, maar ligt er nu weer veel ruimte voor verbetering. De organisatie is na de zomer weer aangevuld met vers talent en we zijn een nieuw kantoor aan het Museumplein in Amsterdam ingetrokken.

Daarnaast zijn we bezig met de voorbereiding van een grootse actie om dit belangrijke project van een kapitaalinjectie te voorzien, zodat wij kunnen blijven groeien. Daarvoor hebben we uw hulp nodig, in november. Maar daar later meer over, op mijn weblog.

Het wordt allemaal beter!

Uw dienaar,

Rutger Lemm

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet aan denken

Niet aan denken

Aan de feesttafel zoekt Aafke van Pelt tussen de koetjes en kalfjes naar het contrast, de diepere laag in het banale. Lees meer

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Voor ‘Ssst’, het voorjaarsnummer van 2025 van Hard//hoofd, zijn we op zoek naar illustrator die de cover van ons magazine willen maken. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Martine Bontjes doet verslag van een zoektocht naar duurzaamheid tijdens kunstresidentie SOPRA SOTTO. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Op het moment dat je overweegt om iets te zeggen, hoor je: ‘Ssst!’ Wie fluistert dit naar je, en waarom? Fantaseer je met ons mee? Dien uiterlijk 24 augustus 2024 een pitch in voor het magazine ‘Ssst’! Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Hanane El Ouardani (1994) is de fotograaf van het prachtige, nieuwe kunstwerk dat de kunstverzamelaars van Hard//hoofd thuis gaan ontvangen. De foto komt uit de serie The Skies are Blue, the Walls are Red (2018) en Jorne Vriens (onze Chef Kunst) heeft El Ouardani geïnterviewd over haar werk. Zij gaan met elkaar in gesprek over hoe zij als fotograaf te werk gaat, hoe deze foto tot stand is gekomen en praten over smaak, tegenstellingen en het hervinden van thuis. Lees meer

Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst 7

Dit maakten onze 1.660 kunstverzamelaars mogelijk in 2023

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2023 hebben besteed. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer