'Tien boeken (Ik hou van je)' (2006)

Zware zaken achter lichte dingen en hopen dat het een beetje grappig blijft. " />

'Tien boeken (Ik hou van je)' (2006)

Zware zaken achter lichte dingen en hopen dat het een beetje grappig blijft. " />
Asset 14

Robin Waart

Hard//hoofd selecteert zorgvuldig uit een oerwoud aan mogelijkheden. In 'hard//hoofd kiest' wordt door de beeldredactie een relatief onbekende beeldend kunstenaar uitgelicht, wiens werk het volgens hard//hoofd de moeite waard is om te volgen. Deze keer Robin Waart uit Amstelveen.

'Thinking in Pictures' (2010)

Robin Waart (1978) studeerde Grieke en Latijnse Taal & Cultuur alvorens te kiezen voor een opleiding Beeldende Kunst aan de Rietveld Academie. Op dit moment voltooit hij een tweejarige master Artistic Research aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Zijn werk werd ondermeer geëxposeerd in Amsterdam, Genève en New York en is onderdeel van verschillende collecties, waaronder die van EYE Film Instituut, MoMA en de Bibliothèque Nationale in Parijs. Met zijn werk Part One, 2nd ed. won hij vorig jaar de prijs voor het best vormgegeven Nederlandse boek.

Wat doe je?
Ik denk dat ik toeval bewust maak, door het te overdrijven. Iets valt me op en dat besluit ik dan uit te werken, uit te vergroten, op te blazen – ik ga ermee aan de slag, of, beter, het gaat met mij aan de haal. Soms gaat het gewoon om een grapje dat ik letterlijk neem, maar vaak maak ik van iets simpels iets heel bewerkelijks. Door herhaling, zoals in mijn serie met filmstills van momenten waarop de ondertiteling een uitspraak over geluk, toeval of zoiets als het ‘lot’ bevat. Of de veel grotere serie die alleen ‘What do you think?’-zinnen herhaalt. Het mooie aan dat soort werk is dat er dingen gebeuren tussen tekst en beeld. Het is een actievere manier van refereren dan het gebruik van losstaande citaten, zonder bijbehorende afbeeldingen. Ook nodigt het meer uit, is het toegankelijker. Het laat zien dat er achter ogenschijnlijk lichte dingen zware zaken schuil kunnen gaan.

Hoe werk je?
Ik begin met een set strenge regels die ik nodig heb om het werk uit te voeren. Dat doe ik niet opzettelijk, maar ik besef het me wel tijdens het tot stand komen van een werk. Ik baken een terrein af en ga daarbinnen aan de slag, meestal totdat ik merk dat de regels toch te streng zijn en ze me tegenhouden. Ik besef me dat ik de oorspronkelijke wetten heb bedacht en dat ik ze dus ook zelf mag aanpassen. Dan ‘overwin’ ik mezelf door de regels te breken en ben ik weer vrij.

Voor de boekenplankjes die ‘ik hou van je’ zeggen, was ik bijvoorbeeld op zoek naar een ‘w’ voor de variant I love you two. Nergens kon ik een geschikte vinden. Althans, niet binnen het zoekgebied dat ik oorspronkelijk had afgebakend: de logo’s van uitgeverijen op de ruggen van boeken. Toen zag ik Ulrich von Plenzdorfs Die neuen Leiden der Jungen W.. Daarin wordt de existentiële, romantische melancholie van Werther heel ironisch beschreven. Ineens maakt het niet meer uit dat het ‘gewoon’ om een boektitel ging. Die ironie paste perfect, mijn eigen werk is namelijk ook niet vrij van melancholische romantiek. Zo hoop ik dat het een beetje grappig blijft, dat het niet te zwaar wordt.

'Eleven books (I love you two)' (2009)

Wat drijft je?
De drang om iets te maken komt pas bij me op als ik iets ontdek, een idee krijg. Ik stuitte bijvoorbeeld op het boek Happiness toen ik voor een ander project op zoek was naar ‘Part One’-pagina’s. In het boek zat ook zo’n pagina, maar dat was niet belangrijk meer. Door de samenloop van mijn zoektocht, de titel en de kitscherig romantische uitstraling kreeg het een op zichzelf staande betekenis.

In een interview in frieze beklaagde Willem de Rooij zich erover dat veel kunstenaars ‘zomaar een boek tentoonstellen’ – op een plankje aan de muur, in een vitrine, als foto – en dat het boek zelf vaak interessanter is dan het werk dat ze ervan proberen te maken. Dat zie ik dan als uitdaging. Het overtuigde me ervan dat ik ‘Happiness’ tentoon moest stellen, op een sokkel, onder glas, zoals Sneeuwwitje. Juist omdat het boek van binnen niks betekent, leeg en oninteressant is; een cliché. En ondertussen ben ik weer op zoek een extra exemplaar, om alsnog die ‘Part One’-pagina uit te kunnen scheuren.

Wat wil je je publiek laten zien?
Dingen die je elke dag om je heen ziet. Ik ontdek steeds dat er ook andere manieren zijn om te kijken naar wat we al kennen. Daardoor verras ik mezelf. Ik ben in dat opzicht niet heel anders dan iemand die naar mijn werk komt kijken. Eigenlijk wil ik zeggen: “Verbaas me met je mee, hoe stom het ook soms ook is, hoe voor de hand liggend het misschien lijkt.”

Het is ook een spel. Dat de onderste letters op de ruggen van een rijtje boeken ‘I love you two’ vormen, dat zie je niet direct. Je wordt uitgenodigd op zoek te gaan en zo de betekenis voor een deel zelf in te vullen. Ik hoop dat mijn werk open is, een open vraag, die niet alleen met ‘ja’ of ‘nee’ beantwoord hoeft te worden. Ik hoop dat het gaat over meer dan precies dat wat ik er zelf bij denk of dacht.

'Untitled' (Primary colours, 2009)

Wat fascineert je?
De vraag wat betekenis bepaalt. Wanneer iets het ene of juist het andere betekent. Dat vind ik ook een van de interessante aspecten aan een expositie. Door werk gezamenlijk tentoon te stellen, kun je nieuwe verbanden leggen, waardoor er misschien betekenis ontstaat op een ander niveau. Zo heb ik in mijn laatste tentoonstelling geprobeerd de verschillende betekenissen van het Engelse ‘content’ bloot te leggen. Afhankelijk van klemtoon en intonatie kan dat ‘inhoud’, maar ook zoiets als ‘tevredenheid’ betekenen. In die laatste betekenis contrasteert het met het extatische ‘happiness’ of ‘geluk’ en tot slot komt geluk overeen met of staat het juist weer in tegenstelling tot begrippen als ‘luck’, ‘toeval’ en ‘lot’. Dat samenspel van betekenissen, die ontdekkingstocht vormde een rode draad door de tentoonstelling.

Wat kunnen we van je nieuwe werk verwachten?
Op het graf van John Keats staat ‘Here lies one whose name was writ in water’. Maar kun je iets schrijven in water? Met water? Waar schrijf je in (of op) als je in water schrijft? Dat vraag ik me af en daarom ben ik op zoek naar dingen die verdwijnen. De afdruk van vingers op een badkamerspiegel bijvoorbeeld, die alleen tevoorschijn komt als de kamer vol damp staat. Of de vette afdruk die is achtergebleven nadat een vogel met wijdopen vleugels tegen het raam van mijn woonkamer vloog. Dat raam heb ik al vier maanden niet gelapt.

Ook vond ik laatst een spel op een rommelmarkt met onderdelen in Mondriaankleuren en een handleiding voor hoe je daar tekeningen mee kunt maken. Ook daar wil ik iets mee doen, maar hoe, dat weet ik nog niet. Iets wat niet met verzamelen te maken heeft het liefst en wat daarmee minder veilig is, minder rigide, minder bekend. Ik ben bijvoorbeeld ook bezig met een nieuwe serie filmstills, dit keer over liefde, maar een wit vel papier voor je, dat is veel lastiger dan iets hergebruiken of op zoek gaan naar de herhaling. Veel spannender ook. En jezelf herhalen, dat kan nog altijd wel een keer.

'Happiness' (2012)

--
Tekst door Boy van Dijk

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer