Hard//hoofd selecteert zorgvuldig uit een oerwoud aan mogelijkheden. In 'hard//hoofd kiest' wordt door de beeldredactie een relatief onbekende beeldend kunstenaar uitgelicht, wiens werk het volgens hard//hoofd de moeite waard is om te volgen.
Deze keer uitgelicht: modeontwerpster Clé Baars. Afgelopen jaar studeerde zij af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht, met haar collectie Flatland.
1.
2.
3.
4.
5.
Wat zien we?
Beelden van mijn afstudeercollectie Flatland van afgelopen jaar. De eerste drie foto’s zijn van de shoot en de laatste twee zijn beelden uit het ontwerpproces. Ik las tijdens mijn afstuderen het boek Flatland: A Romance of Many Dimensions van Edwin Abbott. Hierin wordt op grappige wijze geprobeerd het principe van meerdere dimensies uit te leggen. Veel kunstenaars hebben hier ook mee gespeeld, zoals Esscher en Mondriaan. Omdat ik constant aan het fantaseren ben over dimensies (platte lappen die door ze te dragen drie dimensies krijgen), heb ik de titel van dit boek als naam aan mijn collectie gegeven.
Ik heb maar twee soorten materiaal gebruikt, een witte katoen en een witte tricot. Vrijwel alle stoffen heb ik met de hand geschilderd, met waterverf. De twee prints die geprint zijn, zijn eerst met de hand geschilderd en vervolgens gedigitaliseerd. Ik heb op een 'bouwende manier' ontworpen, als een schilderij dat je steeds verder inkleurt.
Mijn studiejaar in Kyoto heeft meegespeeld bij het maken van deze collectie. Ik ben geïnspireerd door de manier van werken die ze daar hanteren en ook door de wijze waarop ze materialen benaderen. Dat was ook de reden dat ik naar Japan wilde, waar ik niet de richting fashion design, maar fiber-art heb gevolgd. Daarin wordt een sterke nadruk gelegd op het materiaal, ik heb er ook geen kleding ontworpen. Je denkt niet direct aan een eindproduct, maar laat iets vanuit het materiaal ontstaan. Kleding wordt in Japan ook veel meer als kunst benaderd. Wel heb ik er printtechnieken geleerd die men in Nederland niet kent.
Kun je me wat vertellen over je werkwijze?
"Het denkt in mij (zoals men zegt: het regent)."
G.C. Lichtenberg (1742-1799)
Dit citaat verwoordt mijn werkwijze op 'n mooie manier. Ik werk vanuit een intuïtieve benadering. Bij mij begint het niet bij het ontwerp, maar bij het materiaal, daaruit ontstaat de vorm. Alles begint bij het experimenteren met materialen, gaandeweg het proces beslis ik wat waar beter werkt. Zo kan een bewerking soms net iets te stijf vallen waardoor het mooier is het op een andere manier of plek tot zijn recht te laten komen. Bepaalde uitkomsten van experimenten werken zo goed dat ik daar op voortborduur. Tegelijkertijd ben ik bezig om in grote lijnen een sfeer neer te zetten. De eindvorm hoeft voor mij trouwens niet altijd kleding te zijn, er kunnen ook kleine objecten of prints ontstaan.
Hoe kom je tot je materiaalkeuze?
Dat is lastig te beantwoorden. Ik heb iets in mijn hoofd, een sfeer, daarmee begin ik aan te rommelen. Vaak begin ik met materiaal wat ik om handen heb en daar ga ik dan letterlijk in krassen en knippen. Ik houd ook heel erg van kliederen en later kijk ik wel of er iets interessants of bruikbaars uit voortkomt. Ik heb wel eens materiaal gebruikt wat uiteindelijk totaal niet bleek te werken op een lichaam. Dat is dan een leuk experiment geweest en dan ga ik weer met iets anders verder. Op die manier zoeken naar nieuwe vindingen vind ik erg belangrijk.
Wat fascineert jou?
Dat ene moment van ingeving. Het gevoel dat je krijgt als je ergens naar kijkt of ergens mee bezig bent, je middenin je 'zone' komt en denkt "Ja! Dit is het!". Die fascinatie fascineert me.
Wiens werk bewonder je?
Sonia Delaunay, Ai Wei Wei, Yayoi Kusama zijn kunstenaars die ik bewonder. Daarnaast zijn er erg veel jonge/oude/nieuwe/grote mensen die mij, op zoveel verschillende manieren, kunnen inspireren.
Credits: kleding: Clé Baars, fotografie: Amber Isabel, Make-up en haar: Jetty van Pelt, model: Lisa (Fresh MM)
