Als kunstverzamelaar maak je mogelijk dat wij een platform kunnen blijven bieden aan veelbelovende makers. Bij Hard//hoofd geloven we dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen. Om in deze tijd als vrij platform te kunnen blijven functioneren, zijn de donaties van onze kunstverzamelaars van cruciaal belang.
Als dank voor je steun ontvang je één of twee keer per jaar werk van een kunstenaar op de mat. Komende januari ontvangen onze meer dan 1.700 kunstverzamelaars een prachtig werk van beeldend kunstenaar Dakota Magdalena Mokhammad. Om welk werk het precies gaat blijft een verrassing, maar in gesprek met onze chef Kunst Jorne Vriens licht Dakota een tipje van de sluier op.
Dakota Magdalena Mokhammad omschrijft zichzelf een nomade van vele werelden. Geboren uit het bloed van een Russische moeder en een Afghaanse vader, zijn haar wortels gedrenkt in de eeuwige steppen van Kazachstan. Waar de geest zich distantieert van het gegeven gender. Op twaalfjarige leeftijd stak ze de grenzen over naar Nederland.
Jorne Vriens: Ik kijk naar een foto van een masker dat jij hebt gemaakt. Wat zou er gebeuren als ik dit masker in mijn handen had?
Dakota Magdalena Mokhammed: Je zou meteen voelen hoe fragiel het is. Dit masker is gemaakt van keramiek van slechts een millimeter of twee dik. Je zou er zeker voorzichtig mee moeten zijn!
Jorne: Wat betekent die kwetsbaarheid voor jou?
Dakota: Dit masker gaat over mensen, maar laat me eerst uitleggen hoe ik op het idee voor dit werk kwam. Ik ben religieus opgevoed, onder invloed van zowel het christendom als de islam, en zelfs van de hekserij. Tijdens mijn opvoeding leerde ik dat je moest bidden wanneer er iets ernstigs gebeurde.
Er bestaat een website die statistieken bijhoudt over moorden op transpersonen. Toen ik me in deze afgrijselijke statistieken verdiepte, voelde ik een sterke behoefte om te bidden. Maar in plaats van een traditioneel gebed, begon ik elke dag een gezicht te haken of te breien om een vermoord transpersoon te herdenken.
Jorne: Hoe maak je van textiel keramische maskers?
Dakota: De gehaakte werken dompel ik in vloeibare gietklei. Het droogproces vereist veel aandacht, want terwijl de klei krimpt, ontstaan er scheurtjes die ik weer moet vullen met klei. Nadat de maskers gebakken zijn, blijft alleen de fragiele buitenkant over.
In plaats van een traditioneel gebed, begon ik elke dag een gezicht te haken of te breien om een vermoord transpersoon te herdenken
Jorne: Hoe vind je het dat er nu reproducties op print bij onze kunstverzamelaars komen te hangen?
Dakota: Een eer! Het idee dat ik oorspronkelijk had, heeft al verschillende transformaties ondergaan: een gebed werd een gehaakte vorm, die daarna keramiek werd, en nu zijn het fotoprints geworden. Ik stel me voor dat iedereen die deze prints ophangt een mini-altaar in huis heeft, en daarmee is mijn eigen gebed als het ware uitgebreid naar veel andere ruimtes.
Als kunstverzamelaar steun je de missie van Hard//hoofd: het bieden van een vrije ruimte voor experiment en kwetsbaarheid aan nieuwe makers, schrijvers en kunstenaars. In deze tijd is zo’n vrije ruimte harder nodig dan ooit. Nog geen kunstverzamelaar? Maak Hard//hoofd ook in 2025 mogelijk. Sluit je vóór 1 januari aan voor 5 of 10 euro per maand en ontvang het prachtige werk van Dakota Magdalena Mokhammad in januari op de mat.
Beeld: Ilona Weiss
