Woody Allen maakte in zijn films reclame voor Parijs, Londen, Barcelona en Rome. Moet hij ook naar Amsterdam?" /> Woody Allen maakte in zijn films reclame voor Parijs, Londen, Barcelona en Rome. Moet hij ook naar Amsterdam?" />
Asset 14

To Rome with Love

Na Londen, Barcelona en Parijs richt Woody Allen zich op de Eeuwige Stad: To Rome With Love is een romantische komedie waarin verschillende personages worden geconfronteerd met liefde en roem en het verlies daarvan. Drie redacteuren praten na.

Sara: Nadat New York voor veel filmmakers onbetaalbaar werd, is Woody Allen naar Europa vertrokken. Ik heb gehoord dat steden als Londen en Parijs hem dik betaalden om te komen filmen.

Stephane: Voor veertien miljoen komt hij in Amsterdam een film maken, maar Amsterdam weigert. De Noord-Zuid-lijn gaat inderdaad nog wat kosten, maar ik ben wel benieuwd wat hij met softdrugs en prostitutie zou doen.

Sanne: Die veertien miljoen is een koopje vanuit pr-perspectief. Tot nu toe heeft hij Europa weergegeven als een zonovergoten pagina uit een toeristengids.

Stephane: Ja, dat is zo. Maar ik vond dat ook gelijk het grootste probleem van deze film. Het voelde aan als één grote reclame voor Rome. Ik begon me een beetje af te vragen waarom ik geen geld toe kreeg om deze film te zien.

Sanne: Woody’s films zijn altijd een liefdesverklaring geweest aan Manhattan - dat was geloofwaardig, omdat hij daar zelf al zijn hele leven woont. Maar wanneer hij zijn trucje gaat toepassen op een Europese stad, verandert de briljante regisseur in een ordinaire Amerikaanse toerist. De belangrijkste scènes spelen zich af op plekken als de Spaanse Trappen en de Trevifontein, die op magische wijze compleet verlaten zijn. COME ON.

Sara: Maar zijn New Yorkse films spelen zich ook altijd af in Lower Manhattan, dat is ook geen compleet beeld. Ik voelde in de mierzoete toeristische blik op Rome juist een sarcastische toon.

Sanne: De film opende en eindigde met “Volare”, een totaal clichénummer – dat was absoluut sarcastisch. Woody krijgt waarschijnlijk ook die miljoenen niet als hij in een rottige buitenwijk gaat staan filmen.

Stephane: Hij speelt natuurlijk gewoon met alle clichés die het publiek van zo’n stad heeft, en juist dat geeft de film een extra laag. Ik heb me overigens heel goed vermaakt met Roberto Benigni en Ellen Page. Ze stelen de show.

Sanne: Hoe vonden jullie dat Woody het zelf deed?

Sara: Ik merk dat ik het erg lastig vind iets slechts over hem te zeggen. Niet dat ik dat over hem als acteur überhaupt zou willen, maar over zijn films in het algemeen. Zijn rol in deze film was perfect, net zoals alle andere rollen die hij in zijn andere films speelt.

Sanne: Haha, iets slechts zeggen over Woody voelt een beetje alsof je je lievelingsopa opeens een schop moet geven.

Sara: Precies!

Stephane: Hoewel hij een hele slechte acteur is, is er niemand die Woody Allen beter kan spelen dan hijzelf. Ik zou bijvoorbeeld niet weten wie beter kan besluiten zich door zijn hoofd te schieten en zich daarna te bedenken dan Woody in Hannah and her Sisters.

Sara: Ik erger mij eraan als ik zie dat hij acteurs in zijn film “zijn” rol heeft gegeven. Maar ik weet inderdaad ook niet hoe goed iemand acteert als hij altijd zichzelf speelt.

Sanne: Hij was opeens veel Amerikaanser dan in zijn Manhattan-films. Dat hij heel vies naar een stukje bruschetta zit te kijken.

Sara: Roberto Benigni (ja, die uit La Vita è Bella) speelt een kantoorklerk die uit het niets een beroemdheid wordt en wordt belaagd door paparazzi. Dat kwam over als kritiek op de huidige cultuur van mensen die beroemd zijn om niks, en wiens meest banale dagelijkse bezigheden aan de wereld worden verkocht als grootse prestaties.

Sanne: Ja, Benigni was superaandoenlijk en het was best een geestige parodie op sociale media. Maar erg origineel was het niet. Ik bedoel, er waren vijf jaar geleden al flashmobs.

Stephane: Ik heb veel gelachen, maar ik vind dat er in deze film wel erg veel ‘intellectuele’ grapjes zitten. Hij stopt zoveel verwijzingen naar literatuur en andere films in z’n dialogen, dat ik op een gegeven moment bijna bij Wikipedia te rade moest gaan om mee te kunnen lachen. Hij blijft een filmmaker voor snobs.

Sanne: Het is ook eigenlijk een beetje passé. Zijn tegenspeelster speelt een psychotherapeute en zit hem de hele tijd op Freudiaanse wijze te analyseren. In de jaren zeventig en tachtig waren dat hele scherpe grappen geweest, maar in 2012...

Sara: Zelfspot!

Stephane: Al met al voelde de film voor mij als een verzameling grappen die hij nog had liggen. Goeie grappen, dat wel. Maar ook de verhaallijntjes hadden niks met elkaar te maken. De titel was in de eerste instantie ook Bop Decamerone, wat er veel beter bij past (Decamerone = verzameling verhalen). Nu is het los zand.

Sanne: Woody schijnt een la te hebben met allemaal losse papiertjes waar ideëen voor films op staan. Die verhalen over de man die uit het niets beroemd wordt en de man die alleen onder de douche een geweldige operazanger is, komen ongetwijfeld van zo’n papiertje.

Stephane: Ja, maar zijn betere films zijn in hun geheel ook een goeie grap: een vrouw wordt verliefd op een filmpersonage die vervolgens de film uitstapt (Purple Rose of Cairo) of het gaat over een acteur die letterlijk out of focus is. Bij deze film ontbrak die goeie overkoepelende grap.

Sara: Het voelde onaf. Hij heeft haast, hij wil gewoon zo snel mogelijk nog zo veel mogelijk films maken. Hij repeteert niet met acteurs en filmt met weinig takes.

Sanne: Je voelt het wel ja, dat zo’n film in een paar weken uit de grond is gestampt. Weliswaar met heel veel geld en geweldige acteurs, maar het is toch een beetje afgeraffeld. Ik hoorde na afloop van de film in de damestoiletten een groepje vrouwen zeggen dat het “een soort Love Actually was”. Tsja...

Sara: Het ging vooral over (ongewilde) roem. Terwijl de douchende operazanger na zijn eenmalige succes een veelbelovende carrière laat liggen voor het kleine familiegeluk dat hij al kende, schiet Benigni toch in paniek als alle roem wegvalt en zijn z'n oude leven en familie toch niet genoeg.

Sanne: Vreemdgaan was ook een belangrijk thema! Een van de personages, een Amerikaanse architectuurstudent, wordt verliefd op de beste vriendin van zijn geliefde: zo’n typische irritante chick die ‘s nachts wil inbreken in een monument en alleen maar over seks praat.

Stephane: Alec Baldwin speelde de oudere versie van de jonge architectuurstudent en gaf hem tips, terwijl hij over zijn schouder meekeek. Dan liepen ze boodschappen te doen en siste hij: “Wedden dat ze niet kan koken?” Hilarisch. Ik wil ook zo’n oudere versie van mezelf die hoofdschuddend commentaar geeft op alle stommiteiten die ik bega. Zo heb ik ooit eens ingebroken in het Forum Romanum.

Sanne: Haha! Wat deed de Spaanse Penelope Cruz trouwens in Rome? Wel leuk om haar eens niet in de 64e Almodovar-film te zien.

Sara: Ja! En dat Italianen in de film Italiaans spreken.

Stephane: Maar wat denken jullie? To Rome overslaan en een gouwe ouwe bekijken, of wel naar de bioscoop gaan?

Sara: Gaan. Het is een ode aan Rome met een surreële kijk op menselijk gedrag.

Sanne: Gaan. Ik zie From Amsterdam With Love al voor me hoor. Woonboten in het ochtendlicht, een liefdesscène in het Anne Frankhuis, Scarlett Johanson die vreemdgaat met een Marokkaanse coffeeshophouder...

Sara: Hahaha!

Stephane: Woody Allen een joint zien opsteken om vervolgens naar de Bananenbar te gaan, daar leg ik wel een tientje voor in.

Sanne: Lodewijk Asscher, make it happen.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
 Mag ik dan niks meer zeggen?

Mag ik dan niks meer zeggen?

'De vrije uitwisseling van informatie en ideeën, de levenslijn van een liberale samenleving, wordt met de dag verder ingeperkt', vonden zo'n 150 prominenten in een publieke aanklacht tegen de 'cancel culture'. Kritiek op de brief liet niet lang op zich wachten. Lees meer

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wie de vermogensongelijkheid in Nederland aan de kaak stelt, hoort regelmatig: ‘Gelukkig zijn we geen Amerika. Daar is de rijkdom pas oneerlijk verdeeld!’ Dat klopt. Maar we staan wel op de tweede plek. Zo egalitair is ons land niet. Lees meer

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: filosoof Aldo Kempen reageert op de reflecties van filosoof Miriam Rasch. Lees meer

 Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Meerkoeten blijken hun nesten maar wat graag te bouwen met ons corona-afval. Dat heeft voor-, maar vooral veel nadelen. Lees meer

Rueben Millenaar

“Excuses voor de slavernij? Moet ik me schuldig voelen?”

Overheidsexcuses zijn hét moment voor Nederland om het koloniale verleden eens recht in het gezicht aan te kijken, schrijft Lennart Bolwijn. Lees meer

 1

'Ik gebruik de toekomst, het verleden en het tijdloze'

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: illustrator Mans Weghorst reageert op de reflectie van animator Michael Dudok de Wit. Lees meer

 Vijftig jaar parade op de barricade

Vijftig jaar parade op de barricade

Vandaag precies vijftig jaar geleden liepen duizenden Amerikanen mee in de eerste Gay Pride Parade. Lees meer

Juist nu kan het straatbeeld anders 3

Juist nu kan het straatbeeld anders

In veertig tramhaltes verspreid over Den Haag is in plaats van reclame een kunstproject te zien van collectief Topp & Dubio. Lees meer

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Als iedereen zo graag met ‘homo’ wil schelden, laten we het dan ook als scheldwoord behandelen. Laten we voetbalwedstrijden stilleggen bij homofobe uitlatingen. Laten we druk uitoefenen op kranten die homofobe artikelen publiceren, schrijft Sebastiaan van der Lubbe. Lees meer

Nieuws in Beeld: Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt 10

Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt

Fotograaf Ka-Tjun Hau bracht de 'achterkant' van de antiracismedemonstraties in beeld. Lees meer

Hard//talk: ‘Black Lives Matter’ betekent óók in Nederland politiegeweld tegengaan

‘Black Lives Matter’ betekent óók in Nederland politiegeweld tegengaan

De politie meer geweldsbevoegdheden geven is volstrekt onnodig. Het is zelfs onwenselijk en gevaarlijk. Lees meer

Hard//talk: De anderhalve meter negeren mag best, maar alleen als het geld oplevert

De anderhalve meter negeren mag best, maar alleen als het geld oplevert

Als de antiracismedemonstranten die begin deze maand op de Dam stonden de schuld krijgen van een tweede coronagolf, is dat niet omdat ze een risico namen. Lees meer

 1

Hoe vang je activisme in beeld?

Hoe dun is de scheidslijn tussen een sterke boodschap en een kwalijke misser? Hoe luid moet je van je laten horen als witte illustrator, en vraag je geld voor het gebruik van een illustratie van George Floyd? Drie illustratoren gaan in gesprek. Lees meer

Ga weg met je loonoffer

Ga weg met je loonoffer

Nu is het tijd om de beroepsbabbelaars aan de kant te schuiven en het belang van werkers centraal te stellen, zegt FNV Jong-voorzitter Bas van Weegberg. Lees meer

Blijven opletten nu. Een essay over eenzaamheid.

Blijven opletten nu. Een essay over eenzaamheid.

Koen Schouwenburg leidt al lange tijd een eenzaam bestaan. Hij ziet wel mensen, maar wat betekent dat? Wanneer vind je ware verbondenheid en echt contact? Hij gaat te rade in de filosofie en de literatuur, en vindt in de liefde het antwoord. Maar om die liefde vast te kunnen houden, mogen we nooit berusten. Lees meer

Ook dit is jouw huis

Ook dit is jouw huis

Ook dit is jouw huis is een audiotour door je eigen huis, gemaakt van archiefmateriaal. Het is een tour en audio-essay ineen over zoeken, eenzaamheid, uitzicht, en het schone zien in dingen die eigenlijk achtergrondruis zijn geworden. Lees meer

Filmtrialoog: Swallow

Swallow

Vanuit huis bekeken onze redacteuren de film Swallow. Die bleek veel meer dan een thriller met een absurde premisse. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Racisme is een diep verweven onderdeel van het narratief van Nederland, waar we nog dagelijks de gevolgen van kunnen zien en voelen. Het is niet genoeg om je stil en afzijdig te houden van onrecht: verandering vereist actie. Lees meer

Echte schrijvers stellen uit

Echte schrijvers stellen uit

Elke schrijver is bekend met uitstelgedrag. Professioneel uitsteller Nicolas Voet legt in zijn essay uit waar het gelummel vandaan komt, en waarom het broodnodig is. Lees meer

Terra Infirma (deel 1)

Terra Infirma (deel 1)

Terwijl het coronavirus zich in de eerste maanden van 2020 over de wereld verspreidde en verschillende overheden verschillende maatregelen troffen, observeerde Nicky Runge de gang van zaken in haar woonplaats Hongkong. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan