Het zinkende schip, nu in drie dimensies. Gaan zien of niet? Drie redacteuren praten na." /> Het zinkende schip, nu in drie dimensies. Gaan zien of niet? Drie redacteuren praten na." />
Asset 14

Titanic 3D


Boy:

Wat een feest der herkenning. Als ik voormalig tienermeisjesdroom DiCaprio zie uitschreeuwen dat hij de koning van de wereld is, heb ik me allang weer overgegeven aan James Camerons vakkundige blockbusterregie. De gespreide armen, staand op de reling van het voordek en natuurlijk de handafdruk in condens; ik kijk er zowaar naar uit. Dat ik mijn jeugdige onschuld ben verloren, doet daar niets aan af en dat ik door een tweede bril op mijn neus wat extra diepte ervaar, draagt er niks aan bij. De scènes zijn iconische momenten uit de filmgeschiedenis.

Enigszins sceptisch, had ik me voorafgaand aan de film bewust voorgenomen niet te cynisch te zijn. Nu betwijfel ik of het überhaupt zou zijn gelukt, me niet laten meevoeren door het behendig opgebouwde verhaal, de overweldigende sets en van het scherm spattende chemie tussen tortelduifjes Jack en Rose. Daar kunnen de suikerzoete romantiek, bordkartonnen bijfiguren, absurde lengte en een oceaan vol Hollywoodsentiment niets aan veranderen. Vijftien jaar geleden niet, nu niet en als ik de film als historisch onverantwoorde geschiedenisles voorschotel aan mijn kleinkinderen waarschijnlijk nog steeds niet.

Kasper:

Om te bedenken of ik cynisch zou zijn, of me zou laten meevoeren, daar had ik in het geheel geen tijd voor. Iets heel anders wond mij op sinds ik gevraagd werd aan dit bioscoopbezoek deel te nemen. Het is toch op z’n zachtst gezegd merkwaardig te noemen. Ik heb niet het idee onder een steen te leven, ben zelfs een heuse filmliefhebber en kijk ook al niet neer op innovatie. Toch had ik tot gisteravond nog nooit een 3D-film gezien. Wel, dat is niet helemaal waar. Toen ik tien was werd ik door Michael Jackson betast in Euro Disneyland. Met afstand de engste attractie van het pretpark, alhoewel volgens mij niet eens zo eng bedoeld. Maar een jeugdtrauma is niet de reden dat ik sindsdien nooit meer zo’n brilletje op mijn neus heb gehad. Het is er domweg niet van gekomen. Met de Jackson-film als enige referentiepunt is het misschien te begrijpen dat ik gisteren met wat kinderlijke verwachtingen in mijn bioscoopstoel plofte. Dat het schip bijvoorbeeld op ons neer zou vallen, of Kate’s borsten. Dat was allemaal niet het geval. Het was gewoon de film die ik vijftien jaar geleden had gezien, alleen nu met diepte.

Het vreemde is dat wanneer ik naar een 2D-film ga, ik nooit het gevoel heb naar een plat scherm te kijken. Misschien is dat wel aan een groot verbeeldingsvermogen mijnerzijds te wijten, maar ik zie eigenlijk altijd diepte. Zou dat vermogen afsterven als ik vanaf nu vaker naar 3D-films zou gaan? En zou ik daarmee door 3D zelf steeds meer 2D worden? Uiteindelijk kom je dan dus in alle gevallen altijd op hetzelfde gemiddelde uit: 2,5D. Oftewel, precies genoeg om voor een uur of drie je ogen te willen geloven, met een gezonde afwezigheid van cynisme.

Noor:

3D of niet, mij was het niet gelukt mijn cynisme vooraf thuis te laten. Ik zag er als een ijsberg tegen op om 3,5 uur naar deze draak te moeten kijken. Ach, hoe slecht ken ik mezelf? Ik werd, net als jij Boy, meegesleurd in deze magische wereld van fresh paint en Celine Dion, en voelde dingen die ik al vijftien jaar niet gevoeld had. Uiteraard prijkte Leo’s prachtige tienerhoofd toen aan de muur van mijn zolderkamer. Nu was hij wederom onweerstaanbaar: de knijpende ogen waarmee hij Rose bekijkt en portretteert wanneer zij naakt voor hem ligt, welk meisje van ergens in de twintig herinnert zich die niet?

Maar ook ik heb inmiddels iets van mijn jeugdige onschuld verloren, en dus deed mijn kritisch oog zijn werk: de computergeanimeerde scènes zijn te opzichtig en de dichtgepoederde porieën van personage Cal lachwekkend. En dan het slot van de film, waarbij Rose in haar fantasie in Jack z’n armen valt, omringd en toegejuicht door alle bemanningsleden en passagiers van the ship of dreams; terwijl de kijker die even daarvoor heeft zien doodvriezen en verdrinken in de oceaan. Hollywood durft helaas niet zonder Happy End, zelfs niet als daarvoor een stijlbreuk nodig is met de rest van het verhaal.

Ondanks deze kritiek verdween mijn aanvankelijke cynisme als sneeuw voor de zon en verliet ik de zaal als een verliefde puber. En dat is, denk ik, precies wat (Hollywood) film nastreeft: Titanic is daarmee een van de mooiste reclamespots voor het medium zelf. Maar om dat te kunnen zien, hoef je zeker geen 3D-brilletje op.

Boy:

Goed, de derde dimensie voegt niets noemenswaardigs toe. Het verschafte de perfectionistische technieknerd Cameron hooguit een extra excuus om zijn film een eeuw nadat het iconische schip zonk, opnieuw uit te brengen. Desondanks zijn we hem dankbaar. Aanvankelijk cynisme of niet, we verlieten de bioscoop alle drie licht verbaasd maar bovenal enthousiast: schaam je dus niet en ga deze guilty pleasure op het grote scherm zien.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer