Asset 14

The Master

Veteraan Freddie Quell (Joaquin Phoenix) keert na de Tweede Wereldoorlog getraumatiseerd terug naar huis. Hij brouwt zijn eigen mysterieuze cocktails, is geobsedeerd door vagina's, belandt in gevechten en wordt overal ontslagen. Tot hij de charismatische denker Lancaster Dodd (Philip Seymour Hoffman) tegenkomt. Deze gelooft dat mensen gekweld worden door trauma's uit vorige levens en dat ze hun emoties kunnen overwinnen. Hij ziet in Freddie de ideale pupil en zo begint een fascinerende strijd tussen twee tegenpolen.

Emy: Van tevoren dacht ik: dit wordt een avondje Scientology-bashing.

Philip: Dat was het in zekere zin toch ook?

Emy: Er zitten natuurlijk wel wat verwijzingen naar Scientology in. De techniek die gebruikt werd om mensen van hun trauma’s af te helpen: ‘processing’. Dat is bijna letterlijk ‘auditing’.

Rutger: Ja, de figuur van Lancaster Dodd en The Cause zijn op L. Ron Hubbard en zijn Dianetics-beweging geinspireerd. Maar dat was meer omdat Paul Thomas Anderson geïnteresseerd was in de nostalgie van de jaren vijftig en de trauma’s van veteranen. Wat nog altijd een actueel thema is. Alle liedjes gingen toen over spoken, verloren liefdes. En Hubbard en zijn volgelingen wilden terug naar hun vorige levens.

Emy: Jij hebt ook dit interview gelezen?

Rutger: Hehe, onder andere. Zoals ze zeggen: I fell down a Google hole.

Emy: Maar als je dat interview leest, zie je dus dat Anderson er helemaal niet op uit was om Scientology te bekritiseren. Hij voelde zelfs sympathie voor de gelukszoekers van de Dianetics.

Rutger: Toen ik deze reclame voor Scientology zag, was ik ook wel onder de indruk. Het past echt bij tijden van crisis, met die rustige antwoorden op grote vragen.

Emy: Pas op hoor Rutger, ze roven je helemaal leeg!

Philip: In de kern gaat The Master over machtsrelaties. Op een gegeven moment zegt Dodd tegen Freddie dat als het hem ooit lukt om te leven zonder wat voor een meester dan ook, hij iedereen maar moet vertellen hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen. Dat was voor mij de essentie. We kunnen niet zonder meester, of het nou een god is, of de wetenschap, of een charismatische, blonde dikzak met een snor. Anderson suggereert dat sektes maar al te graag op de zwaktes van de mens inspelen. Dat verklaart waarom Mister Scientology Tom Cruise niet blij was met de film.

Rutger: Het ging volgens mij over het eeuwige dualisme van gevoel en verstand. Freddie is een ontembaar beest, Dodd de kalme redenaar. Maar uiteindelijk blijkt die tweedeling helemaal niet zo duidelijk: Dodd heeft woede-uitbarstingen, Freddie is in al zijn waanzin oprechter dan die enge sekte-leden… Eerst keek ik hoofdschuddend toe hoe Freddie zichzelf de vernieling in hielp, maar later werd ik steeds jaloerser op zijn onbegrensde gevoeligheid. Alle impulsen die ik de hele dag negeer of stroomlijn, lééft hij gewoon.

Philip: Haha, het wordt nu heel lastig om de Duitse filosofen of Oostenrijkse psychiaters links te laten liggen.

Emy: De nadruk ligt op Freddie. In zekere zin is hij ook een meester. Het ontembare beest dat Freddie is, dat spreekt Dodd stiekem ook heel erg aan. Ik dacht steeds: ‘Waarom toch? Waarom drinkt Dodd die zelfgestookte hoestdrankjes mee? Waarom wil hij zo graag met Freddie stoeien in het gras?’ Maar toen zag ik het… Willen jullie het weten?

Rutger: Oh Emy, je verleidt me zo met je irrationele en grensdoorbrekende redeneringen… Ja meesteres! Kwel ons niet langer! Ja wij willen het weten!

Emy: Nu verwachten jullie natuurlijk iets over vorige levens, maar daar doe ik niet aan mee. Nee, het kwam door… zijn vrouw Peggy (Amy Adams)! Die is de eigenlijke meester in de film. Zij houdt Dodd op een gegeven moment gewoon letterlijk bij de ballen! En hij zit zo onder de plak dat hij de woeste gekkigheid van Freddie loopt te verheerlijken. Hij denkt dat Freddie werkelijk vrij is, terwijl die man de meest vreselijke bocht moet drinken om de dag een beetje door te kunnen komen.

Philip: Hier zie je dus dat iedereen een meester nodig heeft.

Rutger: Het was mooi hoe Peggy haar man zo streng en toch bekwaam aftrok bij de wastafel.

Philip: Dat was uit het leven gegrepen.

Rutger: Jouw leven? Ik ben nog nooit afgetrokken bij een wastafel. Jammer, wel.

Emy: Jongens, focus! Dit is dus precies wat er met Dodd gebeurde, het ging zo goed met z’n carrière, maar toen werd hij weer afgeleid door libidineuze gedachten. Zo komt er nooit een allesomvattende filosofie van de grond.

Rutger: Joaquin Phoenix, wat een geweldenaar. Ik ben echt fan sinds I’m Still Here, die rare mockumentary van Casey Affleck waarin Phoenix rapper wil worden en faalt. In The Master was hij eng, onuitstaanbaar en toch mooi. Vond jij hem aantrekkelijk, Emy?

Emy: Okee, je hebt me effectief afgeleid. Phoenix was aan de ene kant afstotelijk, met z’n gebogen rug en z’n vertrokken gezicht, maar toch hè, dat dierlijke. Als je weet dat een personage zo seksueel ingesteld is, dan is dat stiekem heel aantrekkelijk. Je gaat zelf automatisch ook aan seks denken.

Philip: Haha, ja? Door die gebogen rug, die handjes in de zij, en de lege blik in z’n ogen? Die scènes in de cel, met dat bed: daar was ik echt enorm van onder de indruk. Zoveel agressie. En dan Hoffman in dat hok ernaast. Soort gefakete kalmte. Schitterend!

Rutger: Of die eerste ondervragingsscène, waarbij Phoenix zichzelf in het gezicht slaat, Hoffman hem uitdaagt en de camera heen en weer schiet tussen twee close-ups. Een soort gevecht tussen King Kong en Godzilla. Wow! Phoenix bleef maandenlang in character, las ik. Het kapotschoppen van die toiletpot in zijn cel, dat lange gevecht met die dikke man, dat was allemaal geïmproviseerd. Hij was onhoudbaar, vloog regelmatig van de set af, de lampen in. Anderson houdt van dat soort gestoorde acteurs, eerder zag je dat met Tom Cruise (Magnolia) en Daniel Day-Lewis (There Will Be Blood).

Philip: Dat geloof ik graag. Dat soort risk-management maakt van Anderson verreweg de beste Amerikaanse regisseur die er is. Naast het feit dat het een filmisch genie is. Het was prachtig op 70mm! En There Will Be Blood was de beste film van het eerste decennium.

Emy: Hij is de ware Meester. Hebben we het antwoord toch nog gevonden.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Maken worsten echt de man?

Maken worsten echt de man?

De mannelijkste manier om direct bij te dragen aan een duurzame planeet is het vermijden van dierlijke producten. Maar voornamelijk mannen vinden de overstap naar een veganistisch dieet lastig. 'Echte' mannen eten immers vlees, toch? Tijd om met die genderverwachtingen te spelen, vindt Esther Lamberigts. Lees meer

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Telt iets als informatie als het voor de meeste mensen onleesbaar is? Alma Apt las de dichtbundel ‘Garments against Women’ van Anne Boyer. In die bundel legt zij een relatie tussen naaien en boekhouding: goede informatie hoeft net als een naaipatroon niet altijd transparant te zijn. Lees meer

Hard//talk: THIS IS MY PARK

THIS IS MY PARK

Kun je als vrouw wel stellen dat een park voor jou is? Marthe van Bronkhorst ziet in de billboards van Beyoncé meer verkooptruc dan feminisme. En stelt: het feminisme is er nog lang niet. Lees meer

Filmtrialoog: I am Greta

I am Greta

Documentairemaker Nathan Grossman portretteert Greta Thunberg tijdens haar missie om de ernst van klimaatverandering te laten doordringen bij politieke leiders. Lees meer

Filmvrouwen die hun onderdrukker met een hakbijl of naaldhak te lijf gaan

Filmvrouwen die hun onderdrukker met een hakbijl of naaldhak te lijf gaan

Vrouwen in films reageren soms onverschrokken of ronduit agressief op het seksisme dan hun ten deel valt. Dat is spannend en zelfs bewonderenswaardig, al blijft geweld in het echte leven ongewenst. Toch kunnen we van deze films iets leren, aldus Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee. Lees meer

Nieuws in beeld: Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Illustrator Rueben Millenaar is blij dat de avondklok vanavond ingaat, al zou hij wel graag zien dat we meer aandacht hebben voor de mensen die onder de maatregel lijden. Lees meer

Nieuws in beeld: In de klauwen van de blauwe leeuw

In de klauwen van de blauwe leeuw

Gedupeerden in de toeslagenaffaire moeten de 30.000 euro, die zij ter compensatie krijgen, grotendeels weer terugbetalen. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers