Asset 14

The Broken Circle Breakdown

Didier (Johan Heldenbergh) speelt in een bluegrass-bandje en droomt over Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Wanneer hij tattoo-artiest Elise (Veerle Baetens) ontmoet, valt alles samen. Zij wordt zangeres van de band, Didier knapt een oud landhuis op en al snel wonen ze daar gelukkig met hun dochter, Maybelle. Dan slaat het noodlot toe: Maybelle krijgt leukemie en overlijdt. Het geloof en ongeloof van Didier en Elise wordt zwaar op de proef gesteld. Zal hun liefde overleven? In deze film van regisseur Felix van Groeningen (De Helaasheid Der Dingen) wordt het de kijker niet gemakkelijk gemaakt.

Meredith: Heeft er iemand een tissue?

Rutger: Heftig was het, hè? Hebben jullie allebei gehuild?

Brankele: Heel hard. Maar de jongen naast me troostte me niet eens. Misschien omdat ik het stiekem deed.

Rutger: Ik gaf je wel een aai over je bol bij de aftiteling! Toen zag ik pas hoe erg je er aan toe was.

Meredith: Willen jullie ook een koekje?

Brankele: Nee, doe maar een dubbele whiskey. Het leven is kut. En onverschillig.

Rutger: Dat vond ik wel een opvallend harde conclusie. Al het mooie valt uit elkaar en Elise zegt: “Ik had beter moeten weten, zo is het leven niet. Het leven pakt je alles af en lacht je in je gezicht uit.” Au. Is het waar? Ik denk dat ook wel eens, maar het is toch een taboe.

Meredith: Ik denk dat ook vaak, Rutger. En daar krijg ik dan pillen voor. Het is ook wel wat, twee uur lang het concept ‘happily ever after’ cinematografisch in elkaar knuppelen. De titel zegt genoeg: een verbroken kring, die dan ook nog eens in elkaar stort?

Rutger: Zij zit natuurlijk helemaal onderin de put als ze dat zegt. Maar een vriend van me zei ooit dat het moeilijk is om met depressieve mensen te discussiëren, omdat ze eigenlijk wel een beetje gelijk hebben.

Brankele: Ik denk dat je vooral moet accepteren dat het leven niet per definitie leuk is, maar wel kan zijn, en dat geluk niet je basisemotie is, maar je er wel naar moet streven. Dus ja, het leven is kut, maar de peren die je erbij krijgt zijn soms heerlijk gebakken.

Rutger: Geluk (of ongeluk) is natuurlijk ook maar een verhaaltje dat je jezelf vertelt, terwijl alles eigenlijk willekeurig is. Juist als kinderen doodgaan besef je dat het lot geen regels kent. Kijk maar naar wat er deze week in Connecticut gebeurde. Dat leek zelfs Obama op te breken.

Meredith: Er is wel een verschil tussen mensen die zonder reden ontzettend ongelukkig zijn, en mensen die gewoon een gigantische bak stront over zich heen gekieperd hebben gekregen. In sommige situaties zou het bijna absurd zijn als een mens niet depressief werd. Ik ken een man van tachtig wiens vrouw hem verlaten heeft. Wat ga je dan zeggen? 'Kop op, u heeft nog uw hele leven voor u'?

Brankele: Maar ook met dezelfde portie ongeluk gaan mensen heel anders om. Ik vond het wel interessant om te zien dat Elise, die religieuzer wordt, eigenlijk minder goed met het noodlot kan omgaan dan Didier, de nuchtere atheïst.

Rutger: Haha, dat zeg je alleen omdat je zelf een atheïst bent. Ik vond het juist opvallend dat hun kind opeens geloof nodig heeft als ze ziek is en de dood naderbij komt. En Didier, de ‘nuchtere atheïst’, had ook zo zijn eigen geloof: Amerika.

Brankele: Hij dondert heel hard van z’n geloof in het alle-dromen-worden-waar-land af. Met George W. Bush als president winnen de door hem gehate christenen terrein. Hij denkt dat door het tegenhouden van stamcelonderzoek zijn dochter onnodig is gestorven.

Rutger: Elise verwijt zichzelf dat ze gerookt en gedronken heeft tijdens het begin van de zwangerschap, en te kort borstvoeding gaf. Tja, ze hebben allebei een aanwijsbare oorzaak van hun ellende nodig. Zingeving. Maar die is er niet.

Meredith: Het ergste vond ik nog, dat terwijl al die dromen aan diggelen gaan, ze ook niet meer in elkaar geloven. Dat was eigenlijk hun grootste geloof, zij samen in dat opgeknapte huis met hun kindje. Hun liefde. Dat die uiteindelijk niet alles overwint, dat was voor mij het ‘verhaal’ dat het hardste met de grond gelijk werd gemaakt. De hele film leek wel een afrekening met de klassieke Amerikaanse cinemaromance.

Rutger: Het was ook mooi en hard dat de chronologie door elkaar liep, waardoor je bij gelukkige plaatjes wist dat het niet zo zou blijven. Zoals wanneer Didier aan zijn dochter uitlegt wat sterren zijn: “Je kijkt eigenlijk naar iets dat al verdwenen is.”

Brankele: Pfff… Ik weet het allemaal ook niet meer. Is het leven dan sowieso een bubbel die gedoemd is te barsten? Dat weiger ik te geloven. Ik ben een romanticus (romantica?), dus ik volhard stug in mijn ongegronde overtuiging dat het allemaal goed moet kunnen gaan. Of nee, dat het vast slecht zal gaan, maar dat er wel dingen overeind blijven. De liefde dan, op z’n minst.

Meredith: En in ieder geval de muziek. Zelfs als je de stekker uit je geliefde moet trekken zijn er vijf muzikanten die aan het ziekenhuisbed bluegrass spelen om het beter te maken.

Brankele: Mooie muziek zat er in de film! En fijn dat ze het zelf ook zingen, niet van die playback-onzin.

Rutger: Het was niet alleen maar ellende. Een mooie blonde vrouw in een Amerika-bikini is ook altijd fijn.

Meredith: Ik moest hard lachen om dat shot van Didier met z’n blote piemel naast de caravan.

Rutger: Ik verwijs graag naar wat Rob Wijnberg zei in een interview op deze site: “Het heeft geen zin om je af te vragen of het vooruit of achteruit gaat. Dat weet je niet. Je kunt er wel voor kiezen om optimistisch te zijn. Net zoals met vertrouwen, daar hoef je ook geen redenen voor te hebben. Het is meer een houding. Als ik moet kiezen, dan ga ik voor optimisme en vertrouwen. Niet omdat het te rechtvaardigen is, maar omdat het te prefereren is. En dat is een subtiel verschil.”

Brankele: Willen jullie bij mij op de bank whiskey drinken en koekjes eten? Dan kijken we een fijne Amerikaanse film waarbij mooie dingen gebeuren, het even mis lijkt te gaan, maar alles toch nog goed komt. Ik heb een kater, een bijwerking van het moois dat leven heet.

Rutger: Naïeveling! Maar ja, dat lijkt me wel fijn eigenlijk. Kunnen we dan ook een beetje knuffelen en elkaar veel complimenten geven?

Meredith: Kut-Belgen. Met hun levenswijsheden en sexy accenten. Doe mij ook maar een whiskey dan. Een dubbele, met een koekje ernaast.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer