Achter de saaie titel gaat een oprechte en ongemakkelijke film over liefde en relaties schuil." /> Achter de saaie titel gaat een oprechte en ongemakkelijke film over liefde en relaties schuil." />
Asset 14

Take this Waltz

Je hebt een lieve man die Lou heet en kookboeken schrijft over kip (Seth Rogen), maar valt tijdens een korte reis voor de charmes van een ander. Die ander is knapper, en, zo blijkt bij thuiskomst, je nieuwe buurman. Dilemma dus. Margot (Michelle Williams) schittert in een op het eerste oog mierzoet, maar gelukkig onconventioneel verteld liefdesdrama van Sarah Polley ('Away with Her'). Naast Rogen doet ook collegacomedian Sarah Silverman een verdienstelijke acteerduit in het zakje. Over haar rol als aan alcohol verslaafde schoonzus lees je in het onderstaande gesprek echter niets.

Noor: Dit is het meest onsexy huwelijk dat ik ooit heb gezien.

Brankele: Gelukkig wordt de sleur wel op een ontzettend lieve in plaats van saaie manier weergegeven.

Noor: Zou het over zijn met de onrealistische romantische liefde in filmland? Krijgen we nu eindelijk te zien dat liefde in het echt vaak juist ongemakkelijk en zelfs vervelend is? Of in ieder geval niet met vuurwerk en strijkkwartetten, maar gewoon normaal?

Brankele: Misschien. Deze film laat in elk geval goed zien dat ook jonge geliefden verstrikt kunnen raken in het vertrouwen dat je opbouwt in een relatie. Samen pissen in de badkamer bijvoorbeeld (do-de-lijk). En ze deden allemaal stelletjes-spelletjes. Maar dan hele weirde. Zoals “ik hou zoveel van je dat ik je milt door m’n papiershredder wil halen”, “maar ik hou zoveel van jou dat ik je zou willen verkrachten met een schaar!” “Oh you win...

Boy: Dat stelletjesgedrag van Margot en Lou was zo ongemakkelijk. Sowieso zat de film vol met ongemakkelijke situaties. Dat maakte ‘m voor mij vermakelijker en interessanter dan ik had verwacht. Zoals die douchescène na de sessie wateraerobics in het zwembad. Dik, dun, donker, licht, alle vrouwen zepen zich ongegeneerd in terwijl ze lekker aan het keuvelen zijn. Minutenlang. Naakt, zoals dat hoort onder de douche.

Noor: Eerlijkheid is duidelijk een thema in de film. Van Michelle Williams haar schoonheid was weinig over, waardoor ze juist mooi was, op een doorsnee manier. En die naakte vrouwen in de douche, zo niet-geil, dat zie je echt weinig.

Brankele: Ik vond het wel een beetje een Dove-reclame.

Boy: Daarin vliegt het keurig gekapte schaamhaar je anders niet om de oren hoor.

Brankele: Klopt, het was inderdaad allemaal verdacht goed gemanaged. Iedereen had hetzelfde figuurtje. Misschien dezelfde setdresser? In ieder geval maakte de soms langdurige ongemakkelijkheid het wat minder Amerikaans.

Noor: Af en toe vloog de film ook uit de bocht. Zoals wanneer Margot in het bed van haar buurman gaat zitten en hem vertelt verliefd te zijn, maar moet huilen omdat ze haar man geen pijn kan doen. Gelukkig werd dat moment toch nog grappig, omdat iemand voor ons net iets te hard “jeeeezus, wat irritant!” zei.

Boy: Wie vonden jullie eigenlijk het meest aantrekkelijk, goedzak Lou of die moeilijk kijkende buurman? Zelf vond ik die laatste maar een oppervlakkige pseudo-creatieve gladjakker. Met z’n creepy tekeningen en z’n riksja.

Brankele: De buurman, sowieso! Behalve z’n driekwartbroek dan. Seth Rogen, die Lou speelt, is een soort megaknuffelbeer met een raar gebit, dat is toch niet geil?

Noor: De buurman, in eerste instantie althans. Hoe sexy was het toen hij Margot uitgebreid ging vertellen “wat hij allemaal met haar zou doen”. Mooie, bijna erotische scène zonder dat ze elkaar met een vinger aanraken.

Brankele: En Margot dan Boy, kon je daar wat mee?

Boy: Wie kan die bambi-ogen weerstaan? Misschien keek ze net iets te vaak gezapig of zelfs licht zwakzinnig, maar stiekem wordt ze daar alleen maar schattiger van. Sowieso draagt Michelle Williams deze film met haar vertolking van Margot. Indrukwekkend hoe zij de laatste jaren een plekje aan het firmament van Amerikaanse topactrices heeft veroverd.

Brankele: Ze verbeeldde de seksuele frustratie vooral goed, met die neurotische gezichtstrekjes van ‘r. Fijn ook dat vrouwen ‘ns niet als lusteloze wezens werden afgeschilderd maar als mensen die zelf ook best een libidootje hebben hier en daar. Ik vond het ook een ontwapenende les: geef je vrouw seks als ze erom vraagt, anders is ze zo weg.

Noor: Maar jongens, is de conclusie dat elke relatie sowieso gedoemd is tot sleur?

Boy: Ik denk niet dat die sleur op zich het echte gevaar is. Eerder de angst ervoor, het ergeren aan de herhaling in plaats van de herhaling zelf.

Brankele: De angst voor het bang zijn. Je moet de sleur niet vrezen maar juist omarmen! Lang leve de sleur! Laten we sleurfeestjes organiseren! “Ank en Henk, nu al twintig jaar een en al sleur.”

Noor: Inderdaad, in een geslaagde relatie gaat het er om het bekende, vertrouwde niet te zien als gevaar. Je moet het anders 'framen'. Dat deze film dat laat zien, vind ik eerlijk en vernieuwend.

Brankele: Maar een nieuw begin maken, dat is ook leuk toch? Met trio’s enzo, zoals hier. (Allebei de vormen ook, wederom on-Amerikaans.)

Boy: Natuurlijk is dat leuk, voor zo lang die spanning er is in ieder geval. Verder is het vooral jezelf wijsmaken dat je een ander pad bewandelt, terwijl je uiteindelijk op iets vergelijkbaars uit zult komen. Of ben ik nu te cynisch? In ieder geval is het geen toeval dat Lou kookboeken over kip schrijft. Wanneer zij in onbegrijpelijke bewoordingen over haar gevoelens praat, zegt hij: “What the fuck are you talkin’ about, I’m just making chicken!” “You’re always making chicken.” Kip als metafoor voor burgerlijkheid en herhaling.

Sponsored content: Kip, het meest veelzijdige stukje vlees. KIP!

Brankele: Elke dag iets anders met hetzelfde. Dat kan natuurlijk ook nog met je partner na veertig jaar samenzijn, maar dat is wel een kunst. Elke dag Kip Teriyaki gaat je de keel uithangen, hoe lekker je het eerst ook vond. Zoals in die douchescène wordt gezegd: “All new things get old.” De ontmaskering van de illusie dat liefde of een relatie zo spannend en opzwepend blijft als in het begin.

Noor: Over spannend en opzwepend gesproken, er ligt een scharrel in m’n bed.

Brankele: En daar wil je als de kippen bij zijn?

Noor: Zeker weten, hier is nog geen grammetje sleur te bekennen.

Boy: Laat ik dan afsluiten met de diepe basstem van Leonard Cohen. Ideale begeleidingsmuziek voor die stomende actie straks:

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer