Documentairemaakster Sunny Bergman onderzocht de hardnekkige dubbele moraal achter onze opvatting van seksualiteit: vrouwen zijn sletten, mannen doen maar lekker.
Rutger: Wat was jullie favoriete moment in de film?
Noor: Ik had vooral favoriete personages, zoals de vriendin van Sunny met die enorme banga-lijst. Zij is de belichaming van het hogere ideaal van deze film: échte seksuele vrijheid voor vrouwen. Het gaat daarbij niet om de aantallen, maar over het idee dat je niet wordt aangekeken of aangesproken op hoe je als vrouw je seksleven inricht. Of in ieder geval, dat je je daar niks van aantrekt.
Meredith: Ja, ik vond de lijstjes-vrouw ook fantastisch, ze deed me denken aan mijn eigen beste vriendinnen. Wat een geluk heb ik gehad met een vriendinnengroep die immuun is voor slut shaming. Geenstijl schreef gelijk een artikel over haar, onder de titel Brandstichtende vrouw neukt 143 mannen. Maakt gelijk het punt van de film duidelijk.
Rutger: Wat een schande inderdaad. Eerst brand stichten en daarna 143 mannen neuken, waar haalt ze het lef vandaan! En de tijd. En het uithoudingsvermogen. De vrijgevochten dame deed mij denken aan Marina Abramović, ook zo’n stoere, sexy VROUW. Het mooie was dat ze Sunny’s vragen over mannelijke en vrouwelijke seksualiteit niet eens begreep. Ze schaamde zich niet voor haar veroveringsdrang, omdat ze gewoon deed wat ze wilde. Sunny: “Is my brother on there?” Zij: “Of course. Number... 90.”
Noor: Iets wat we natuurlijk allang weten, maar wat echt heel vreemd blijft, is dat het woord ‘slet’ een inherent vrouwelijke term is. Dat is toch schokkend?! En er bestaat geen mannelijk equivalent van. Want de connotaties van begrippen als ‘pimp’ of ‘hosselaar’ zijn veel positiever.
Rutger: Nog schokkender vind ik dat dat ook voor ‘nymfomaan’ geldt.
Meredith: Ja, die lange geschiedenis van het medicaliseren van vrouwelijke seksualiteit als ziekte is echt bizar. Helemaal als je ziet hoeveel daar nog steeds van doorsluimert in 2013. Daarom was het ook zo nodig dat deze documentaire gemaakt werd. Niet op een schreeuwerige boze-vrouwen-manier, maar heel respectvol, grappig en onderzoekend. Sunny is wel een beetje een held van me.
Noor: Ze is van huis uit filosofe, dat zie je terug in al haar films. Ze stelt belangrijke vragen. Haar films zijn bijna wetenschappelijke onderzoeken en daardoor meer dan een persoonlijk verhaal. Maar Rutger, als echte man in ons midden, wat vond jij bijvoorbeeld van de scènes op de pornobeurs? Waarin de boze pornoproducent vertelt dat hij vooral films maakt waarbij vrouwen liters en liters en liters sperma moeten slikken?
Rutger: Het vreemde was dat ik me vaak helemaal niet herkende in het ‘mannelijke’ verhaal en juist veel meer in het ‘vrouwelijke’. Dat vrouwen vooral geil worden van hun zelfbeeld, bijvoorbeeld. Mijn libido is ook lager als ik een periode minder zelfvertrouwen heb; ik ben helemaal niet zo’n 24uurs-neukkonijn zoals de ‘typische man’ voorgesteld wordt. En die pornoproducent… Tja, domme viezeriken heb je altijd. Seks gaat over macht, en die ligt nu te vaak in de handen van mannen. Maar in iedereen zit een sadist, hoor.
Meredith: Ja, of een masochist. Die spermapornoman maakt een product waar vraag naar is. Het punt is denk ik niet zozeer van welke kant van het machtsspelletje je geil wordt, maar dat het niet oké wordt gevonden om daar zelf actief achteraan te gaan als je een vrouw bent. Ik denk dat een bewuste keuze voor een public disgrace veel feministischer is dan ‘respectvolle’ seks omdat je denkt dat dat zo hoort.
Rutger: Een heel goed punt! De vraag is wat de rotsvaste biologische feiten zijn – mannen gaan ergens in, vrouwen worden betreden – en wat sociaal-culturele rolpatronen zijn die wél veranderd kunnen worden. Daar bestaan echt nog veel misverstanden over. Ik ben niet helemaal voor het ‘beide geslachten zijn hetzelfde’-principe: de verschillen zijn ook leuk en maken onderdeel uit van het Grote Spel. Maar veel van wat als ‘vrouwelijk’ of ‘mannelijk’ gezien wordt is gewoon menselijk. Iedereen kan een keuze maken tussen die harde of zachte kant. Of nog beter: ga voor een lekker tegenstrijdige combinatie.
Meredith: Staande ovatie voor Rutger, alsjeblieft.
Noor: Rutger, jij bent natuurlijk een man naar ons feministisch hart. Mannen als die vreselijke John Gray (Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus), die het heeft over de ‘wezenlijke’ verschillen tussen mannen en vrouwen in relatie tot seksbeleving, dat zijn de engerds op deze wereld. Bij dat soort types vraag ik me altijd af wat voor seksleven zo iemand zelf heeft.
Rutger: Ook mooi dat hij zo’n beetje recht in de zwalkende camera oreerde tijdens zijn interview. Daar werd hij niet sympathieker van. Die Gray maakte me vet onzeker over mijn erecties; volgens hem moet je er elke ochtend een hebben.
Meredith: Rutgers erecties terzijde, nu raken we precies mijn enige kritiek op deze film. In de documentaire waren alleen mannen aan het woord waar je boos op kon worden, of die met handen in de lucht riepen: “Wij snappen het allemaal ook niet meer!”. Ik denk dat er veel mannen zijn die precies snappen hoe het zit, maar er voor kiezen om zich niet te mengen in de discussie. Lekker makkelijk.
Noor: Ik werd alleen boos op Gray. De scène met de (sympathieke) Engelse jongens, die discussiëren over of Sunny wel of geen slet is met haar 35 bedpartners, vond ik illustratief voor de vraag die de film stelt.
Meredith: Feminisme en vrouwelijkheid in het algemeen blijven dingen waarover vooral vrouwen debatteren en ruziemaken. Ook deze film is door en voor vrouwen gemaakt. Het is preken voor eigen parochie. Daarom was dat stuk van Willem Bosch in de Volkskrant laatst zo verfrissend. Omdat er eindelijk een man opstond om te zeggen: “Ich bin ein Feminist”. Deze discussie raakt toch zeker iedereen?
Noor: En naar een man wordt nu eenmaal beter geluisterd.
Rutger: Maar hoe doe je dat, je parochie uitbreiden?
Noor: Vrouwen zijn de helft van de wereldbevolking, de parochie is enorm! Het idee is: zodra iets door vrouwen wordt gemaakt, is het gelijk ook voor vrouwen, dat vind ik zo een misvatting. Ouders nemen hun dochter wel mee naar een kinderfilm met een mannelijke hoofdrolspeler, maar hun zoon niet naar een film met een heldin als protagonist. Trouwens, Rutger voelt zich ook aangesproken door deze film, misschien is hij het begin van de uitbreiding.
Rutger: Excuus, wat zei je? Ik was even naar een man aan het luisteren. Hij had een imposante erectie dus wat hij zei moest wel interessant zijn. Iets anders: tot mijn verrassing herkende ik een van de porno-actrices op die pornobeurs. Van porno. Van mijn zelfbevrediging. Slechtste openingszin ooit: “Hee, ken ik jou niet van mijn zelfbevrediging?” Little Caprice heet ze. Ze doet het alleen maar met haar lelijke vriend, dus ik ben afgehaakt op een gegeven moment.
Meredith: Moeten we het nog over onze eigen aantallen hebben? En het dan met een hashtag op Twitter zetten?
Noor: Goed dat je erover begint. Ik heb mijn lijst sinds mijn relatie is verbroken nog niet geüpdatet, laat ik dat gelijk even doen. Ha, ik zie dat ik ook de categorie ‘Niet helemaal’ op mijn lijst heb staan! ‘Emiliano, Ambrosius, Tijmen, Gideon’. Dit gaat dus over het gebrek aan penetratie hè, een lijst met ‘niet klaargekomen’ zou natuurlijk veel langer zijn.
Rutger: Haha! Ik heb ook een lijstje. Best jammer, want het was vroeger altijd leuk om op bepaalde momenten samen met vrienden te proberen je alles te herinneren. Vaak wisten we het beter van de ander. En het was ook een goede manier om in slaap te vallen, die opsomming: je vergeet er altijd een paar. “Elvira, Parvati… Wie kwam er na Parvati? Was het Groesjenka? Zzzzzz.” Een soort schaapjes tellen. Sletjes tellen. Nee hoor, het waren allemaal kuise meisjes. Vrijgevochten vrouwen. Wel een beetje triest detail is trouwens dat ik op een gegeven moment zo met mijn totaalscore bezig was dat ik soms, als ik erin ging, dacht: yes, nummer zoveel.
Meredith: Jezus! Noor, heb jij het gehoord van Rutger? Die gaat ook over iedereen heen. Gatver.
Noor: Wat! Een! Slet!
Sletvrees wordt op 14 november om 20.55 uitgezonden op Nederland 3.
