Een episch liefdesdrama in een zeer uitbundig jasje. " /> Een episch liefdesdrama in een zeer uitbundig jasje. " />
nieuwsbrief
Asset 14

Laurence Anyways

In deze derde film van de piepjonge Xavier Dolan wil leraar Laurence (Melvil Poupard) van geslacht veranderen. Maar hij heeft de liefde van zijn leven al gevonden in Frederique (Suzanne Clément). Zij besluit bij hem te blijven en Laurence te steunen in zijn ontwikkeling. Dat kan natuurlijk niet goed gaan, denk je dan. En dat is ook zo.

Mail

Zara: Jezus, wat duurde dat lang zeg. Hoewel ik het geen slechte film vond, was ik wel heel blij toen de aftiteling eindelijk begon. Hij duurt bijna even lang als een The Lord of the Rings. Maar er zaten wel minder orks in.

Emma: Gelukkig dat je nog even een extra bier haalde tussendoor. Terwijl je wel een kwartier weg was, heb je niet meer dan een enkele scène gemist: de langste scène over een ontvangen brief ooit.

Zara: ‘Gemist’.

Sara: Dat was wel een mooie scène. Ik zat er helemaal in. Het had voor mij nog zo een uur door kunnen gaan.

Zara: Nee, voor mij echt niet. Wat ik tegen de regisseur zou willen zeggen: Kill your darlings, darling! Hij heeft duidelijk talent, het zag er allemaal prachtig uit, het verhaal had de potentie om een episch maar alternatief liefdesdrama te zijn en ik heb zelfs zo nu en dan gelachen. Maar JEZUS, alles duurde gewoon veel te lang. Hij heeft duidelijk geen keuzes durven en willen maken en er veel te veel shots, scènes en subplotjes ingelaten die hij beter had kunnen afschrijven. Dan had het misschien wel een prachtfilm kunnen zijn. Misschien.

Sara: Ik weet niet of hij bij al zijn films zo veel zelf doet? Deze keer heeft hij het scenario, de regie, montage en - jawel - de kostuums voor zijn rekening genomen. Geen wonder.

Zara: Misschien had hij iemand anders moeten laten monteren. Hoewel het een hele jonge maker is (23) is dit al zijn derde speelfilm. Je zou dan toch verwachten dat hij weet wat hij doet. Maar de film ademde jeugdige onervarenheid. Een talentvolle, maar piepjonge regisseur die duidelijk nog op al zijn eigen kleine artistieke vondsten kickt. En ze niet kan loslaten.

Emma: Ja precies. Zo werkt het met schrijven ook, dat je nog een beetje te mooi en protserig wilt doen als je jong bent. Volgens mij hebben mannen daar overigens meer neiging toe dan vrouwen. Ik heb als eindredacteur bij hard//hoofd bergen enthousiaste jongetjes afgewezen, met hun teksten die uit hun voegen barstten van betekenisloze details.

Zara: De beelden waren vaak ook wel heel mooi. Maar het voelde als een gevalletje ‘vorm boven inhoud’. Terwijl dat jammer is want het verhaal vind ik op zich een mooi en apart gegeven en de acteurs waren ook uitstekend, vooral Suzanne Clément.

Emma: Maar voor mij maakte al die uitbundige beelden, opzichtige kleding, make-up en pruiken, de film juist nog wel uit te kijken. Het leek vaak op een opera. Of een theaterstuk, met van die make-up die er van dichtbij nep uitziet. Alsof je eigenlijk achter de schermen van de film kon kijken.

Sara: Hij is erg getalenteerd in het neerzetten van mooie beelden, die overigens meestal niet mooi waren om het mooi zijn. Ik had de indruk dat alles voor hem betekenis had en dat hij de kijker Het Grote Epische Verhaal in wilde trekken met de kleine dingen die heel dicht op de huid zitten.

Zara: Maar bijvoorbeeld die vlinder die uit Laurence's mond kwam? Dacht hij echt dat hij daar mensen mee kon shockeren? Of roeren? Ik vond dat dan juist weer zo’n afgezaagd ‘mooi’ beeld vol met lege symboliek. Ik vond het dan oprecht ongemakkelijk dat hij een dergelijke keuze had gemaakt.

Sara: De symboliek was een hit and miss. Sommige gevoeligheden weet hij goed en subtiel te verbeelden, zoals de paperclips op zijn vingers die op lange nagels leken, en de meisjes die in de klas hun haar borstelden.

Emma: En dat beeld van die kleren die in uitgebreide slow motion uit de lucht vielen.

Sara: Ja, dingen die uit de lucht komen vallen was een terugkerend beeld in de film. Dat kan hij erg mooi overigens.

Zara: Ik vind het wel mooi dat nu deze regisseur steeds bekender wordt, er misschien vaker thema’s als homoseksualiteit en transseksualiteit aan bod zullen komen in de (enigszins) populaire cinema.

Sara: Ja, in dit geval een transseksueel in een heteroseksuele liefdesrelatie. Een relatie die door een seksuele transformatie op de proef wordt gesteld.

Zara: Dat zie je nou nooit in Hollywood.

Sara: Bijna nooit.

Emma: Ik vind dat altijd een oninteressant argument: ‘Er is te weinig van iets in Hollywood, dus het is heel fijn dat deze film nu bestaat’. Maakt dat mij een ontzettende zak?

Zara: Jij hebt makkelijk praten. Als je als gay of transseksueel bent in bijvoorbeeld Canada (geboorteland Xavier Dolan) en de enige mainstream films die je ziet zijn enorm heteronormatief, dan is dat niet bevorderlijk voor het accepteren van je eigen seksualiteit. Homoseksualiteit is nog een enorm taboe. Vooral in Amerika, maar ook in Nederland. Dan vind ik het fijn dat er dit soort films de wereld in worden gezonden. Bij alles wat je maakt, zend je een boodschap uit.

Emma: Mij best. Feit is dat ik soms ook een beetje bang werd van al die uitbundigheid.

Sara: Waar ben je bang voor, Emma? Een transseksueel die je komt halen?

Emma: Haha, ja. Ik ben niet zo ruimdenkend. Net als alle ‘kutmensen’ uit de film. Tjemig, die Laurence kreeg er wel flink van langs: verliest alles om hem heen, wordt in elkaar getrapt en kan voortdurend op commentaar van Jan en alleman rekenen. Ik vroeg me wel af hoe naar een ‘hetero-samenleving’ precies kan zijn voor transseksuelen. Als je het deze mensen vraagt: heel erg naar.

Zara: Ja, ook al vond ik dat eerlijk gezegd ook niet echt goed overgebracht. Ik had pas na dik 2,5 uur in de film dat ik een keer echt voelde hoe naar het moet zijn voor een transseksueel tussen alle ‘gewone’ mensen. Door alle mooie fratsen en gekkigheden er omheen vergat je dat bijna. Ik vond alle randpersonages wel leuk bedacht. Zeer karikaturaal, maar dat gaf dat absurde randje aan het verhaal waardoor je er zelf als kijker ook meer op een afstand van kwam te staan.

Sara: Voor mij was het omgekeerd. Aan het begin voelde ik mee met zijn spanning: de eerste schooldag in een kokerrok en make-up. Aan het eind is hij juist zelfverzekerd en getransformeerd. Het Grote Epische Liefdesverhaal brokkelt in tegenovergestelde richting steeds meer af.

Zara: Op een gegeven moment kwam dit nummer er in. Daar werd ik blij van. Ik dacht namelijk meteen: “Hee! Ik heb zin om te dansen! In een disco!” Het had dus alleen niet echt het goede effect, op mij in ieder geval, want het gaf me alleen maar meer zin om die bioscoopzaal uit te stappen.

Sara: Haha, toen ging je bier halen. Ik werd hoe dan ook blij van zijn muziekkeuze (op een nummer van Céline Dion na) en ook van de manier hoe hij de soundtrack heeft gebruikt in de film. De muziek is hier niet een ondersteuning voor gebrekkig acteerwerk, maar heeft een bijna autonome rol in de film.

Zara: Ja, dat is tof. Bij die bombastische klassieke stukken moest ik alleen wel even met m’n ogen rollen. Dat vond ik dan weer zo pretentieus. Of is dat gewoon heel camp? Dan past het wel natuurlijk.

Sara: Er zat ook wel veel humor in de film en misschien waren dat soort excessen niet altijd serieus bedoeld. Zoals deze parel.

Zara: Heerlijk.

Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

 China trekt zich er niets van aan

China trekt zich er niets van aan

China gaat zijn eigen gang, terwijl de internationale gemeenschap niet veel meer doet dan waarschuwingen uitdelen. Lees meer

Hard//talk: Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd 4

Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd

Diederik Samsom stelde onlangs dat welvaart uit meer bestaat dan inkomen. Wolter de Boer ziet dat geld en tijd wel noodzakelijk zijn om je als burger te engageren met de problemen van deze tijd. Lees meer

800 meter jezelf behouden

800 meter jezelf behouden

'In de sportwereld ben je enkel een held als je wint. Semenya’s zwarte, te mannelijke lichaam heeft in de ogen van de atletiekfederatie gefaald.' Lees meer

Nieuws in Beeld: Kamikazeplastics

Kamikaze­plastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen

We laten ons niet sussen

De 35.000 klimaatdemonstranten konden rekenen op een stuk minder steun dan 2500 boeren. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen? Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5