Asset 14

Amour

Wie wil er niet oud worden als voormalig pianodocenten Anne (Emanuelle Riva) en Georges (Jean-Louis Trintignant)? Ze zijn de tachtig gepasseerd, wonen in een prachtig appartement, houden nog steeds veel van elkaar en verkeren in goede gezondheid. Totdat Anne een beroerte krijgt. Ze glijdt af, wil niet meer. Het leven blijkt broos en afscheid nemen moeilijk. Michael Hanekes nieuwste stelt de vraag: wat is liefde als de ander eigenlijk dood wil?

Julia: Je weet hoe het afloopt, maar het is toch verrassend. Net als het echte leven. Ontroerend.

Boy: Er rolde zelfs een paar keer een traan over m'n wang. De laatste keer dat me dat gebeurde, kan ik me niet eens herinneren – tijdens een film althans. Gelukkig kon er af en toe ook gelachen worden, waardoor de film een warmte kreeg die bij Hanekes eerdere werk ontbreekt.

Emy: Ik las dat critici dit zijn “meest tedere” film noemen. Ik vind hem echter wreder dan ooit.

Julia: Wat is er dan zo wreed aan? Mensen krijgen toch beroertes? Ze gaan toch dood? En dat is gewoon niet mooi. Dat stinkt.

Emy: Helemaal waar, maar los van de vraag of je dat ook op deze manier in beeld moet brengen, vind ik het voornamelijk wreed op psychologisch vlak. Anne, de vrouw die de beroerte krijgt, wil helemaal niet meer verder leven. Haar man Georges gijzelt haar met zijn zorg, en dat wordt (in mijn ogen) een steeds naarder spel tussen die twee. Maar misschien zag ik het te veel in traditionele Haneke-termen.

Boy: Huh? Gijzelt met zijn zorg? Maar vooral: traditionele Haneke-termen? Wat bedoel je?

Emy: Door films als Funny Games, La Pianiste en Caché ben ik het gewend dat mensen in zijn werk wrede spelletjes met elkaar spelen. Eerst dacht ik dat dat hier niet zo was en was ik stiekem jaloers op die twee oude mensen die nog zoveel liefde voor elkaar voelen. Toen bleek dat zij eigenlijk wil sterven en hij haar per se in leven wil houden dacht ik: van iemand houden is ook diegene belemmeren, omdat je wilt dat hij of zij bij je blijft.

Julia: Ik zie het heel anders. Georges kan gewoon niet eerder accepteren dat het voorbij is. Dat ze eigenlijk al weg is gegaan. Iedereen is egoïstisch in de liefde.

Boy: Inderdaad, en Georges is daarvan de imperfecte, buitengewoon menselijke verpersoonlijking. Hij is mijn nieuwe held: vol liefde voor degene van wie hij houdt, draagt hij het leed waardig en is hij, uiteindelijk, bereid tot het uiterste.

Julia: Anne vertelt Georges dat ze niet meer wil. Als hij daaraan geen gehoor geeft, vraagt ze hem alleen er niets meer over te zeggen. Want ze weet dat ze niet meer van hem kan verlangen.

Emy: Dat bewijst mijn punt toch? Je kunt gijzelen een sterk woord vinden, maar feit is dat zij niet meer wil, maar voor hem maar een beetje door blijft lijden.

Julia: Dat heet dus liefde.

Emy: Ja, precies, dus wat dat betreft vond ik het als vrijgezel wel troostend.

Boy: Hahaha.

Julia: De film verbeeldde de vraag 'waarom leef je?' in die zin heel mooi. Want zo duidelijk is het niet. Je wilt dat het leven doorgaat. Maar wat is dat dan, leven? Ademen? Liedjes zingen? Voordat het misging was de kwaliteit van Georges' en Anne’s bestaan overduidelijk. Op welk punt moet je besluiten dat het het niet meer waard is?

Boy: Dat is een goede en moeilijke vraag, maar waar jullie aan voorbij lijken te gaan, is dat er ook zoiets is als een buitenwacht. Die vindt nog altijd dat je ondraaglijk moet lijden voordat er euthanasie aan te pas mag komen. En op eigen houtje je vrouw omleggen, dat is heel andere koek. Liefdevolle koek in dit geval, maar toch.

Emy: Maar die vraag kwam helemaal niet aan de orde.

Boy: Dat Haneke het niet expliciet aan de orde brengt, betekent niet dat het niet aan de orde is. Waarom denk je dat Anne niet naar een ziekenhuis wil? Natuurlijk, omdat ze bang is en het leven haar daar verschrikkelijk lijkt, maar ook omdat er geen uitzicht op een einde is. Niet als het aan keurig binnen de lijntjes kleurende dokters ligt in ieder geval. Zeker in Frankrijk, waar actieve euthanasie nog altijd verboden is.

Julia: Het was bovendien ook een dokter die haar beroerte veroorzaakte, zo wordt tussen neus en lippen door verteld. Er was 5 procent kans dat het mis zou gaan bij haar operatie. En het ging ook mis.

Emy: Dus is deze film eigenlijk een aanklacht tegen de medische zorg?

Julia: Dat vind ik een nogal heftige uitleg. Uiteindelijk heeft de buitenwereld er geen klap mee te maken. Die zuster die onbeschoft en vervelend is, wordt er uitgebonjourd en zelfs de kinderen komen amper aan bod. Het pathetische gehuil van de dochter lijkt haast onrealistisch. Sterven doe je alleen. En soms een beetje met zijn tweeën.

Boy: Over alleen sterven gesproken, ik zag deze film in m’n eentje. Is het dragelijker als er iemand naast je zit die af en toe je hand vastpakt?

Julia: Nou ja, ik ben er met mijn verloofde heen geweest. Daarvan hoop je toch dat hij ook nog van je houdt als je oud bent en kwijlt. Maar hij vond het walgelijk. Bij elke close-up van een door de ouderdom getekend gezicht, keek hij weg.

Emy: Zullen we dan later maar samen in hetzelfde bejaardentehuis gaan zitten en elkaars kwijl wegvegen?

Julia: Dan mag jij de filmlijst samenstellen.

Boy: En luisteren we de hele dag naar het verfijnde pianospel van Alexandre Tharaud.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Nostalgische saus

Nostalgische saus

Onze maatschappij kent momenteel veel nostalgische oplevingen. Kunstenaar Sandra Mackus betrapt zichzelf erop dat ze in haar werk ook met het verlangen naar vroeger speelt. Hoe blijft ze authentiek en oprecht? Haar recept is verbluffend simpel. Lees meer

Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Automatische concepten 44

Op weg naar andere relatie- en woonvormen

Een romantische relatie die niet wordt getypeerd door exclusiviteit of samenwonen, wordt opeens een vrije ruimte om op onderzoek te gaan en zelf te creëren, aldus Babet te Winkel. Lees meer

Filmtrialoog: De Beentjes van Sint Hildegaard

De Beentjes van Sint Hildegard

Onze redacteurs zagen het speelfilmdebuut van Herman Finkers als acteur en scenarist, een sympathiek liefdesverhaal dat desalniettemin de nodige pijn niet schuwt. Lees meer

 Eet je bord leeg!

Eet je bord leeg!

De Chinese president Xi Jinping heeft de aanval geopend op voedselverspilling in zijn land. Lees meer

 Geef mij mijn (waan)zin

Geef mij mijn (waan)zin

Illustrator Rueben Millenaar ziet het kookpunt van de onvrede om de coronamaatregelen steeds dichterbij komen. Lees meer

Tempo Doeloe -

Tempo Doeloe - Verbonden met een omstreden verleden

De jaarlijkse herdenking van de capitulatie van Japan in 1945 roept bij Vivian Mac Gillavry gemengde gevoelens op. Als tweede generatie oorlogsslachtoffer groeide ze op met nostalgische verhalen over Tempo Doeloe, maar vindt ze de steeds luider klinkende kritiek op het koloniale verleden terecht. Een essay over het omgaan met een koloniaal verleden in je familie, verbintenis voelen en je eigen gedachten daarover vormen. Lees meer

 Eén televisiedoorbraak, alstublieft

Eén televisiedoorbraak, alstublieft

Realityknaller Big Brother komt terug, en er is beslist geen tekort aan aanmeldingen. Lees meer

Filmtrialoog: Der Fall Collini

Der Fall Collini

Redacteurs Ruby Sanders, Rosanna Baas en Oscar Spaans togen naar de bioscoop om Der Fall Collini te zien, een rechtbankthriller met een verrassende inkijk op een onderbelicht stukje naoorlogse geschiedenis. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan