Asset 14

Evita 2.0

De Argentijnse presidente Cristina Fernández de Kirchner weet het volk bijna net zo te raken als Eva 'Evita' Perón dat bijna zestig jaar geleden deed. Ze gebruikt hiervoor echter modernere middelen.

“Goedemorgen, goedemiddag, goedenavond. Al naar gelang het uur van de dag waarop je naar me kijkt.” Zo sluit Cristina, terwijl ze een lok kastanjebruin haar uit haar gezicht strijkt, haar eerste YouTube-filmpje af. Ze stuurt daarna nog een aantal tweets naar haar collega’s in Chili (sebastianpinera) en Venezuela (chavezcandanga). En raadt via haar Facebook-pagina (CFKArgentina) haar volk het boek aan dat ze gisteravond heeft uitgelezen. Dit jaar zet Cristina, zoals de Argentijnse presidente zich sinds haar verkiezingscampagne laat noemen, de sociale media vol in. Ontembaar, intelligent, polemisch en ambitieus als geen ander - sinds Evita dan. Cristina Fernández de Kirchner, bij de online community beter bekend als simply CFK, is Evita 2.0.

Een paar jaar geleden liet Cristina nog de fotolog van haar dochter Florencia - nick-name Florkey - van het world wide web verwijderen. Maar nu ziet de Argentijnse presidente de oneindige mogelijkheden van de sociale media wél in. Met haar MacBook Air, een cadeau van multimiljonair Carlos Slim, plaats ze minimaal twee tweets per dag. De laatste tijd zet ze ook video’s op het YouTube-kanaal van het Roze Huis, het presidentiële werkpaleis in Buenos Aires. Een populaire video is haar speech voor de legalisatie van het homohuwelijk in Argentinië. Een vergelijking met de videoboodschap waarin Lady Gaga een oproep deed om tegen het homobeleid van 'Don't ask, don't tell' binnen het Amerikaanse leger te stemmen, is niet misplaatst. Beide dames, zwaar opgemaakt en behangen met sieraden, pleitten voor gelijke rechten voor homoseksuelen.

Toen het homohuwelijk in Argentinië een paar dagen later een wettelijk feit was, sprak Cristina de senaat toe. "Ik weet niet hoe Eva Perón zich voelde toen zij getuige was van de invoering van het vrouwenkiesrecht 58 jaar geleden [...] maar vandaag kent onze samenleving een beetje meer gelijkheid dan vorige week." Cristina koppelt zichzelf op sublieme wijze aan het icoon dat Evita nog altijd is. Een van haar meest bekeken YouTube-filmpjes is de toespraak die ze gaf op de George Washington-universiteit in New York. “De eerste keer dat ik Eva Perón zag, was in een hardcoverboek dat mijn grootvader bewaarde in een laatje, naast zijn lidmaatschapskaart van de peronistische partij," begint ze de video. "Mijn moeder bewaarde foto’s van Evita waarop ze er uitzag als een fee,” herinnert ze zich vervolgens.

In tegenstelling tot Cristina was Eva Perón niet politiek verkozen, maar ze had wel veel macht en invloed op het regeringsbeleid. Ze had een grote schare bewonderaars onder de armen en de arbeidersklasse, wat belangrijk was voor de machtspositie van haar echtgenoot, president Juan Perón. Ze werd liefkozend 'Evita' genoemd en kreeg zelfs de titel 'Spiritueel Leider van de Natie'. Tijdens haar leven was Evita de machtigste vrouw van Latijns-Amerika. Cristina zet de traditie van Evita voort door zich in te zetten voor de armen, de vrouwen en - in de eenentwintigste eeuw - ook de homoseksuelen. Ze heeft bovendien veel werk gemaakt van de vervolging van de beulen van de Vuile Oorlog en van de zoektocht naar de kinderen en kleinkinderen van de Dwaze Moeders. Haar strijdlustige spreekstijl polariseert de Argentijnse politiek, maar spreekt een groot deel van de maatschappij aan, voornamelijk de lagere inkomensgroepen. Met behulp van de nieuwe media, die een ongelooflijk snel en effectief communicatie- en promotiemiddel blijken te zijn, communiceert de presidente direct met het Argentijnse volk en maakt ze het Roze Huis en het politieke proces tegelijkertijd meer transparant.

Het gevolg is dat de Argentijnen van mening zijn dat hun presidente een van hen is en dat maakt Cristina razend populair. Vlak na de dood van haar man, ex-president Néstor Kirchner, nam een aangeslagen Cristina weer een YouTube-filmpje op. "Mijn leven, zoals iedereen weet, is voorgoed veranderd. Dit is mijn meest pijnlijke moment, maar niet het meest moeilijke," aldus de presidente met trillende stem. Was dit bedoeld als meeslepende tranentrekker voor het volk of juist als subtiel statement richting haar politieke tegenstanders? Haar ambtstermijn loopt volgend jaar af. Zullen de sociale media strategie Evita 2.0 aan een tweede mandaat helpen?

-Ferenz Jacobs (Rotterdam, 1982) studeerde culturele antropologie met een specialisatie in visuele cultuur aan de Universiteit van Leiden. Hij heeft schildpadden op de stranden van de Turkse Republiek Noord-Cyprus gered en de winnende kandidaat van de eerste realitysoap in Chili geïnterviewd. Sinds drie jaar schrijft hij vanuit Barcelona voor verschillende Catalaanse en Spaanse media.-

Mail

Ferenz Jacobs streek na zijn studie antropologie in Leiden, met een specialisatie in visuele cultuur en Latijns-Amerika, neer in Barcelona. Hier ging hij aan de slag als freelance redacteur, begon een queer fanzine met de naam Rico en organiseerde de tijdelijke tentoonstellingen van Barcelona’s hennepmuseum. Voor een kijkje achter de schermen van de kunstwereld is hij altijd te vinden.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Over hoe je echtheid kan dragen

Over hoe je echtheid kan dragen

Leren riempjes die uitdagend uitsteken, of juist veilig verstopt tussen sokken in een mandje. In dit essay reflecteert Imme van Zuilekom op de strapon: die zowel zachtheid, hardheid en samenzijn bevat. Lees meer

Auto Draft 16

Weer thuis voelen in een wegwerpwereld

Onderzoeksprogramma Reparatie Remise vroeg schrijvers, kunstenaars en denkers te reflecteren op reparatie als culturele, sociale en politieke praktijk. In dit essay onderzoekt Lieke Knijnenburg wat het betekent om zorg te dragen voor spullen in een wereld die draait op snelheid, vervanging en voortdurende vernieuwing. Lees meer

Verwachtingen

Verwachtingen

In dit openhartige en genuanceerde essay deelt Sharon van Oost haar twijfels bij het grootbrengen van een jongen in deze vrouwonvriendelijke wereld. Hoeveel ruimte zal ze hem geven? Heeft ze zijn gender niet al te veel bepaald? Hoe kan ze hem helpen om zelf uit te vinden wat mannelijkheid voor hem betekent? Lees meer

:Metamorfosen in het Rijksmuseum: verkrachtingscultuur tentoongesteld, maar niet gecontextualiseerd

Metamorfosen in het Rijksmuseum: verkrachtingscultuur tentoongesteld, maar niet gecontextualiseerd

Tussen marmeren goden en mythologische meesterwerken in de tentoonstelling 'Metamorfosen' ziet Nina Läuger vooral een pijnlijk gebrek aan context. Ze vraagt zich af waarom het Rijksmuseum geweld, misogynie en verkrachting in klassieke kunst toont zonder die beelden echt vanuit het heden te bevragen. Lees meer

:Athene: Ergens tussen Grindr, Griekse oudheid en cruisegebieden

Athene: Ergens tussen Grindr, Griekse oudheid en cruisegebieden

Datingapps: een vloek en een zegen. Enerzijds laten ze je toe zonder grenzen gelijkgestemden te ontmoeten, anderzijds monetariseren ze je seks- en relatiebehoeftes. Bestaat er een best of both worlds? Onder de Griekse zon overdenkt Sharvin Ramjan de liefde in al haar vormen. Lees meer

Reuzenalken

De laatste reuzenalk en wat hij ons leert over de klimaatcrisis

In een Brusselse opslagkast staat een vogel die we nooit meer levend zullen zien. We weten al eeuwen hoe soorten verdwijnen en toch lijken we opnieuw weer toe te kijken. Wanneer wordt weten eindelijk handelen? Lees meer

:Kraamtranen: hoe de postpartum depressie de roze wolk van het moederschap doorprikt

Kraamtranen: hoe de postpartum depressie de roze wolk van het moederschap doorprikt

In ons collectieve geheugen lijkt er weinig plaats voor moeders* die na de bevalling lijden aan depressieve gevoelens: deze verhalen ondermijnen het klassieke beeld van het moederschap als een roze wolk. Gelukkig brengen steeds meer vertellingen nuance aan, waarbij de vraag rijst in hoeverre we als maatschappij verantwoordelijkheid dragen voor de eenzaamheid die kersverse moeders kan overvallen. Een essay door Anne Louïse van den Dool. Lees meer

:Over taboedoorbrekende literatuur en langharige auteurs: I Hate Henry

Over taboedoorbrekende literatuur en langharige auteurs: I Hate Henry

Is literatuur links of rechts? Sarah Neutkens duikt in twee klassiekers en gaat na of ze wel zo links zijn als vaak wordt beweerd. Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

over samen niet weten

Anne Louïse van den Dool won met het essay 'Een middenwereld: over samen niet weten' de derde plaats van Hooray for the Essay 2026. Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Tweede plaats Hooray for the Essay 2026 - Dat is dan jouw waarheid

Saar Lermytte won de tweede plek van Hooray for the Essay 2026 met het essay Dat is dan jouw waarheid Lees meer