We leven in een zieke wereld: chemiegigant Monsanto ziet in Irak en Afghanistan nieuwe groeimarkten voor zijn genetisch gemanipuleerde zaden, de Amerikaanse koeien worden ziek omdat ze gesubsideerd mais krijgen in plaats van graan en onze maatschappij is verslaafd aan vet en suiker. Een mens moet er maar het beste van maken.
Zelf anticipeer ik regelmatig op een naderende depressie met het nuttigen van een goeie vette hap. Ik raad iedereen die zijn tenen (en andere essentiële lichaamsdelen) nog kan zien aan dat ook te doen. Het liefst maak ik m’n eigen snack, maar wanneer ik druk of lui ben wijk ik uit naar een snackbar of fastfoodketen. Mijn balkon is te klein om op te moestuinen of geiten te houden dus voorlopig zit ik nog even vast aan de bio-industrie. Echter, al is de herkomst van supermarktproducten vaak in nevelen gehuld, wanneer ik kook kan ik tenminste zelf bepalen welke ingrediënten er in m’n maaltijd verdwijnen. Voor deze tip zijn dat de volgende:
- Ciabatta of een andere stevige broodsoort
- veel gehakt
- zout, verse peper, kruiden (paprikapoeder, tijm, rozemarijn etc.)
- eieren
- uien
- twee kleuren paprika’s
- aubergine en/of courgette
- veldsla of ruccola
- kaas
- spek
De bereidingswijze kun je waarschijnlijk zelf wel uitvogelen. Ik doe één paprika en een uitje in de gehaktmix, samen met de kruiden en ongeveer drie eieren per kilo gehakt. Je krijgt mooie stevige hamburgers wanneer je ze niet in de pan bakt maar in de oven. De plaat licht invetten en op 180 graden bakken tot ze gaar zijn. Plakken courgette en/of aubergine mik ik ook in de oven met een beetje peper, zout en olie erop, de andere paprika doe ik rauw op mijn broodje. Eventueel spek en ui bakken, alles op je broodje kwakken, kaas, sla erop, en je hebt een hele degelijke hamburger.
Echte drama’s kun je met zo’n burger echter niet compenseren. Neem nu de 7-0 overwinning van Portugal van laatst. Tragisch, tragisch. Gelukkig zijn er nog een paar eieren over. Plan B kan in werking treden: bak een spiegelei, smelt er een dikke plak kaas over en drappeer het geheel op het reeds torenhoge broodje. Je krijgt je kaken er nauwelijk omheen maar het smaakt zalig. Terwijl het vet door je aderen giert kom je zeker tot rust.
