Asset 14

Doktersfetisj

Vanaf nu hoef je je nooit meer te schamen om met iets vies of gênants naar de huisarts te gaan. Hard//hoofd vroeg namelijk artsen naar hun favoriete behandelingen en kwamen tot de conclusie dat zij zelf de grootste viezeriken zijn.

Dokter P. uit U.: “Stel je voor: een weekendklusser heeft zichzelf per ongeluk meegeklust. Als souvenir aan een compleet mislukte hamerslag kleurt het nagelbed van zijn duim akelig donkerrood-blauw. Zijn gezicht vertoont in toenemende mate een verwrongen en schuldbewuste grimas; de druk, letterlijk de bloeddruk, loopt ter plekke steeds verder op en kan geen kant uit. Dan mag ik! Gewapend met een uitgevouwen paperclip die ik met een vlammetje heb verhit loop ik op hem af. Hiermee zorg ik voor de juiste preoperatieve spanning. Het gloeiende uiteinde volgt een exacte, ongenadige koers richting duim en landt daar bovenop de nagel. Aai!!! Onder aanhoudende druk van mijn kant en onder pijnlijk sissen van zijn kant komt de verbinding met het inwendige vulkaantje tot stand. Zodra die verbinding er is spuit het bloed omhoog. De pijn is op slag verdwenen en degene die mij eerst dood wenste feliciteert mij met deze heerlijke kant van het mogen dokteren.”

Aarsmaden, door Kwennie Cheng

Marieke: “Toen mijn oma jong was had ze regelmatig last van wormen. Dat was in die tijd vooral bij kinderen een normaal verschijnsel, maar er waren nog geen medicijnen die je er snel vanaf konden helpen. Men bediende zich van keukenmiddeltjes en die werkten langzaam of zelfs helemaal niet. Vandaar dat mijn oma soms maandenlang met haar wormen rondliep. Tot zij op een gegeven moment het advies van de kruidenier opvolgde om achter elkaar tientallen rauwe knoflooktenen te eten. Een dag later spoot ze de hele toiletpot vol met duizenden kleine witte wormpjes. Ze kronkelden zelfs massaal over de rand!

Een halve eeuw later heb ook ik wormen en ga daarvoor naar mijn huisarts. Wat meewarig laat hij me weten dat ik hiervoor helemaal niet naar de dokter had hoeven gaan, omdat de pilletjes tegen aarsmaden gewoon zonder recept bij de drogist te krijgen zijn. Ik schaam me een beetje voor mijn onwetendheid en voel me bezwaard dat ik onnodig beslag heb gelegd op zijn tijd. Toch durf ik hem nog een vraag te stellen: “Kan het verhaal van mijn oma waar zijn?” De ogen van mijn huisarts gaan glinsteren. Wanneer ik uitgepraat ben, zit hij op het puntje van zijn stoel en uit zijn houding blijkt geen enkele twijfel over de plausibiliteit van mijn verhaal. Hij begint op zijn beurt te vertellen over zijn ervaringen in Afrika. Kindjes drentelden jarenlang rond met wormen in hun darmpjes. Plotseling staat hij op, opent een kast en toont mij zijn trofee. Op sterk water heeft hij de grootste worm waarvan een Afrikaans kindje ooit bevrijd is. Ja, door hem!
Opgelucht verlaat ik zijn kamer, hier kan geen Etos tegenop.”

De soa-test, door Kwennie Cheng

Dokter A. uit V.: “Ik heb een zwak voor soa’s en vreemdgaan. Laatst kwam er een heel gladde man op het spreekuur. In geuren en kleuren vertelde hij over hoe hij was vreemd gegaan. 'Je weet wel hoe dat gaat als zo'n knappe Braziliaanse kennis blijft logeren... Daar kan ik als man niet tegenop,’ zei hij.

Vervolgens gaf hij aan dat hij gelezen had dat de urinetest voor soa’s slechter was dan de test met een wattenstokje. Voor één keer ging ik daar niet tegen in. Toen hij vervolgens ook nog om een smoes vroeg om zijn vrouw antibiotica te geven, ‘jij bent immers ook een vrouw,’ vond ik het helemaal een mooie straf. Misschien heb ik toen het stokje wel iets langer in zijn penis rondgedraaid dan strikt noodzakelijk was.”

De pusstroom, door Kwennie Cheng

Dokter H. uit R.: “De Romeinen wisten het allang: ubi pus, ibi evacua. Oftewel: “waar pus zit, verwijder het!”

En niets is minder waar. Maar ook bijna niets geeft meer voldoening dan een mes zetten in een bomberend, oftewel pral gespannen abces (een met pus gevulde holte – eigenlijk de grote broer van het alom bekende jeugdpuistje) waarbij je de pus al door de huid ziet doorschemeren. Met je hand kun je er een beetje op drukken, om te voelen of het abces al ‘rijp’ is. Is dit het geval, dan prik je er een gaatje of een sneetje in en spuit alles er in een keer uit. Liefst met een boogje. Wanneer niet alles er in een keer uit spuit kun je met je vinger nog wat onder de huid roeren om het resterende pus naar buiten te drukken. Dit alles gaat gepaard met enorm veel stank. Je kunt er zelfs de hele dag naar blijven ruiken. Maar dat heb ik er graag voor over.

Mijn beste ervaring was een mevrouwtje met een ontstoken elleboog. Deze arm was vier keer zo dik als haar andere, en terwijl ik een snee in haar (verdoofde) elleboog zette, hield mijn collega er een bakje onder. Uit de wond kwam een sloot pus die het bakje uit haar handen sloeg. Het pus spatte tegen de muur en op het plafond. Vier andere bakjes hebben we nog gevuld. Blijkbaar zat het pus helemaal van haar hand tot aan haar oksel.”

De anus van een lijk, door Kwennie Cheng

Verpleegster R. uit A.: “Wat ik echt graag doe, sorry het klinkt raar, is lijktooi. Kijk, sterven is meestal niet zo mooi: een openhangende mond, een starende blik, allerlei excreties die er van boven en van onderen uitsijpelen. Voor de nabestaanden wil je als verpleegkundige echt je best doen om de overledene er weer acceptabel te laten uitzien. Een mooi lijk, dat geeft voldoening.

Tegen het lekken stoppen we watten in de anus en in de mond. Een specialist naait de mond vanbinnen dicht, zodat hij niet iedere keer open valt. Daarna boetseren we het gezicht tot het er redelijk ontspannen uitziet, alsof de persoon in kwestie vredig is ingeslapen.”

Het oorsmeer, door Kwennie Cheng

Dokter M. uit S.: “Eigenlijk is dit een taak voor de doktersassistente, maar ik haal er ook bijzonder veel voldoening uit dus daarom doe ik het lekker zelf. Wanneer er een propje oorsmeer vastzit in de gehoorgang kan de patiënt minder goed horen, daarom moet het oor worden uitgespoten. Een simpele ingreep maar heel bevredigend. Vroeger gebruikte ik een grote spuit, maar tegenwoordig hebben we een apparaatje waarmee we water in de gehoorgang spuiten. Door de druk schiet de oorsmeerprop los, en als een 'fliebeltje' komt hij met het water mee naar buiten. Het doet me denken aan de kokkels die je in Normandië op het strand kunt vinden. Die vind ik trouwens erg lekker.”

Mail

Kwennie Cheng

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer