tickets
Asset 14

Doktersfetisj

Vanaf nu hoef je je nooit meer te schamen om met iets vies of gênants naar de huisarts te gaan. Hard//hoofd vroeg namelijk artsen naar hun favoriete behandelingen en kwamen tot de conclusie dat zij zelf de grootste viezeriken zijn.

Dokter P. uit U.: “Stel je voor: een weekendklusser heeft zichzelf per ongeluk meegeklust. Als souvenir aan een compleet mislukte hamerslag kleurt het nagelbed van zijn duim akelig donkerrood-blauw. Zijn gezicht vertoont in toenemende mate een verwrongen en schuldbewuste grimas; de druk, letterlijk de bloeddruk, loopt ter plekke steeds verder op en kan geen kant uit. Dan mag ik! Gewapend met een uitgevouwen paperclip die ik met een vlammetje heb verhit loop ik op hem af. Hiermee zorg ik voor de juiste preoperatieve spanning. Het gloeiende uiteinde volgt een exacte, ongenadige koers richting duim en landt daar bovenop de nagel. Aai!!! Onder aanhoudende druk van mijn kant en onder pijnlijk sissen van zijn kant komt de verbinding met het inwendige vulkaantje tot stand. Zodra die verbinding er is spuit het bloed omhoog. De pijn is op slag verdwenen en degene die mij eerst dood wenste feliciteert mij met deze heerlijke kant van het mogen dokteren.”

Aarsmaden, door Kwennie Cheng

Marieke: “Toen mijn oma jong was had ze regelmatig last van wormen. Dat was in die tijd vooral bij kinderen een normaal verschijnsel, maar er waren nog geen medicijnen die je er snel vanaf konden helpen. Men bediende zich van keukenmiddeltjes en die werkten langzaam of zelfs helemaal niet. Vandaar dat mijn oma soms maandenlang met haar wormen rondliep. Tot zij op een gegeven moment het advies van de kruidenier opvolgde om achter elkaar tientallen rauwe knoflooktenen te eten. Een dag later spoot ze de hele toiletpot vol met duizenden kleine witte wormpjes. Ze kronkelden zelfs massaal over de rand!

Een halve eeuw later heb ook ik wormen en ga daarvoor naar mijn huisarts. Wat meewarig laat hij me weten dat ik hiervoor helemaal niet naar de dokter had hoeven gaan, omdat de pilletjes tegen aarsmaden gewoon zonder recept bij de drogist te krijgen zijn. Ik schaam me een beetje voor mijn onwetendheid en voel me bezwaard dat ik onnodig beslag heb gelegd op zijn tijd. Toch durf ik hem nog een vraag te stellen: “Kan het verhaal van mijn oma waar zijn?” De ogen van mijn huisarts gaan glinsteren. Wanneer ik uitgepraat ben, zit hij op het puntje van zijn stoel en uit zijn houding blijkt geen enkele twijfel over de plausibiliteit van mijn verhaal. Hij begint op zijn beurt te vertellen over zijn ervaringen in Afrika. Kindjes drentelden jarenlang rond met wormen in hun darmpjes. Plotseling staat hij op, opent een kast en toont mij zijn trofee. Op sterk water heeft hij de grootste worm waarvan een Afrikaans kindje ooit bevrijd is. Ja, door hem!
Opgelucht verlaat ik zijn kamer, hier kan geen Etos tegenop.”

De soa-test, door Kwennie Cheng

Dokter A. uit V.: “Ik heb een zwak voor soa’s en vreemdgaan. Laatst kwam er een heel gladde man op het spreekuur. In geuren en kleuren vertelde hij over hoe hij was vreemd gegaan. 'Je weet wel hoe dat gaat als zo'n knappe Braziliaanse kennis blijft logeren... Daar kan ik als man niet tegenop,’ zei hij.

Vervolgens gaf hij aan dat hij gelezen had dat de urinetest voor soa’s slechter was dan de test met een wattenstokje. Voor één keer ging ik daar niet tegen in. Toen hij vervolgens ook nog om een smoes vroeg om zijn vrouw antibiotica te geven, ‘jij bent immers ook een vrouw,’ vond ik het helemaal een mooie straf. Misschien heb ik toen het stokje wel iets langer in zijn penis rondgedraaid dan strikt noodzakelijk was.”

De pusstroom, door Kwennie Cheng

Dokter H. uit R.: “De Romeinen wisten het allang: ubi pus, ibi evacua. Oftewel: “waar pus zit, verwijder het!”

En niets is minder waar. Maar ook bijna niets geeft meer voldoening dan een mes zetten in een bomberend, oftewel pral gespannen abces (een met pus gevulde holte – eigenlijk de grote broer van het alom bekende jeugdpuistje) waarbij je de pus al door de huid ziet doorschemeren. Met je hand kun je er een beetje op drukken, om te voelen of het abces al ‘rijp’ is. Is dit het geval, dan prik je er een gaatje of een sneetje in en spuit alles er in een keer uit. Liefst met een boogje. Wanneer niet alles er in een keer uit spuit kun je met je vinger nog wat onder de huid roeren om het resterende pus naar buiten te drukken. Dit alles gaat gepaard met enorm veel stank. Je kunt er zelfs de hele dag naar blijven ruiken. Maar dat heb ik er graag voor over.

Mijn beste ervaring was een mevrouwtje met een ontstoken elleboog. Deze arm was vier keer zo dik als haar andere, en terwijl ik een snee in haar (verdoofde) elleboog zette, hield mijn collega er een bakje onder. Uit de wond kwam een sloot pus die het bakje uit haar handen sloeg. Het pus spatte tegen de muur en op het plafond. Vier andere bakjes hebben we nog gevuld. Blijkbaar zat het pus helemaal van haar hand tot aan haar oksel.”

De anus van een lijk, door Kwennie Cheng

Verpleegster R. uit A.: “Wat ik echt graag doe, sorry het klinkt raar, is lijktooi. Kijk, sterven is meestal niet zo mooi: een openhangende mond, een starende blik, allerlei excreties die er van boven en van onderen uitsijpelen. Voor de nabestaanden wil je als verpleegkundige echt je best doen om de overledene er weer acceptabel te laten uitzien. Een mooi lijk, dat geeft voldoening.

Tegen het lekken stoppen we watten in de anus en in de mond. Een specialist naait de mond vanbinnen dicht, zodat hij niet iedere keer open valt. Daarna boetseren we het gezicht tot het er redelijk ontspannen uitziet, alsof de persoon in kwestie vredig is ingeslapen.”

Het oorsmeer, door Kwennie Cheng

Dokter M. uit S.: “Eigenlijk is dit een taak voor de doktersassistente, maar ik haal er ook bijzonder veel voldoening uit dus daarom doe ik het lekker zelf. Wanneer er een propje oorsmeer vastzit in de gehoorgang kan de patiënt minder goed horen, daarom moet het oor worden uitgespoten. Een simpele ingreep maar heel bevredigend. Vroeger gebruikte ik een grote spuit, maar tegenwoordig hebben we een apparaatje waarmee we water in de gehoorgang spuiten. Door de druk schiet de oorsmeerprop los, en als een 'fliebeltje' komt hij met het water mee naar buiten. Het doet me denken aan de kokkels die je in Normandië op het strand kunt vinden. Die vind ik trouwens erg lekker.”

Mail

Kwennie Cheng

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Op de eerste lentedag van dit decennium viert Hard//hoofd haar 10-jarig bestaan in Het HEM. Samen met de alchemisten van deze tijd toveren we Het HEM om tot nachtlaboratorium. Vier met ons mee! Lees meer

Tip: Wees een exoot

Wees een exoot

Eva van den Boogaard ontwaakt in een onbekend huis. Is zij hier de vreemdeling? Of is het vooral vreemd dat haar gastheer haar dat laat denken? Een tip om je niet neer te leggen bij xenofobie. Lees meer

 Klimt achter de klimop

Klimt achter de klimop

Italiaanse tuinmannen bevrijdden een vrouw die zo'n 60 tot 100 miljoen euro waard blijkt. Het nieuws in beeld door Veerle van der Veer. Lees meer

Trotse mixtape

Trotse mixtape

Als je buren aan de deur komen bonzen, is dat om de link naar deze playlist te vragen. Lees meer

Automatische concepten 32

Het glas had jouw vorm

Thijs Joores bespreekt in zijn gedichten een donkere kant van trots: over het Imposter Syndrome en thuiskomen bij je ouders waar je kindertekeningen nog op het toilet hangen. Lees meer

Alles vijf sterren: 19

Trots op onze menselijkheid

Deze week worden we blij (en trots) van burlesque, zwart-witfoto's in elke kleur van de regenboog en het tweede seizoen van Sex Education. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

 Wat betekent het om erbij te horen?

Wat betekent het om erbij te horen?

In deze extra Beeldspraak, speciaal voor de Trotse week, zoomt Alex Avgud in op de lichamen van zij die zich niet aan de norm wensen te houden: migranten, lhbt'ers of beide. Lees meer

Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan