Het maakt niet uit dat Luna niet van mij houdt, maar van mijn neusvleugel. Zolang ik maar van Luna kan houden. " /> Het maakt niet uit dat Luna niet van mij houdt, maar van mijn neusvleugel. Zolang ik maar van Luna kan houden. " />
Asset 14

De idioot in het bad en de godin van de neusvleugels

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor Hardhoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Tot nu toe was hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Daar komt nu verandering in. Dit is deel 8 van zijn verslag, het vervolg op "Koning van de open deur".-

Japan is precies zoals ze zeggen. Soms zie je Chinezen, ze dringen voor. De Japanners zeggen dan: ‘kijk, dat zijn de Chinezen’. Ik heb mij goed ingelezen in Japan. Maar, in tegenstelling tot wat ze zeggen, is daar niet veel voor nodig. Heel goed ‘oishii’ (lekker) zeggen, daar gaat het om. En vaak. Vreten, knikken, opkijken en dan, verrukt, verbaasd: ‘oishii!’. ‘Sugoi’ (wow) is ook goed, als het niet om eten gaat. Maar in Japan gaat het altijd over eten, want Japan is precies zoals ze zeggen. Het helpt ook om een Japanse vriendin te hebben met een Japanse familie en Japanse trekken zoals een bijna perverse voorliefde voor ontzettend dikke katten. De katten in Japan behoren overigens tot de meest ongezellige katten ter wereld. Ze zijn wel dik, maar bij lange na niet dik genoeg.

We logeren in Zushi, een kustplaatsje in Kanagawa en Luna, de kat des huizes, heeft zojuist een deel van mijn neusvleugel eraf gekrabd. Vandaag heb ik gekookt voor een buslading Japanners, vrienden van de familie, en doe tevreden extra lang over het laatste restje afwas. Met name mijn mayonaise ging nergens over, maar dat maakte niet uit, want iedereen knikte en zei verrukt: ‘oishii!’. Sean, mijn nieuwe broertje van een familie die de mijne niet is, rent door het huis met zijn pijp die we samen in Yokohama gekocht hebben. Er gaat zeepsop in en er komen bellen uit. Straks gaan we met lego spelen, we zijn bezig aan een trein-vliegtuig-auto en mijn vriendinnetje mag niet meespelen, want lego is niet voor meisjes, vinden we.

Kon ik maar altijd in Japan blijven. Elke dag zou ik stipt om zes uur netjes in een rij voor een trein naar Tokyo staan te wachten. Doordeweeks zou ik op kantoor blijven slapen en naar de meest shockerende porno kijken. Dat is oké, want de porno in Japan is toch gecensureerd. Ik zou een meegaande Japanner zijn die stilletjes kettingrookt, ik zou elke dag harder werken en uiteindelijk mijzelf kunnen vergeten. Soms zou ik mijn vrouw streng manen om, net als ik, met meer geduld in de rij voor de trein te staan. Ja, fatsoenlijk zou ik zijn, de stormen in mijn bloed consequent uitgeblust met bakken arbeidsethos en rauwe sint jakobsschelpen.*

Mijn bad staat klaar, maar ik wil niet in bad, want dan komt Luna op de rand staan om de rest van mijn neusvleugel eraf te krabben. Luna trekt ‘s avonds langs de badranden van Zushi om neusvleugels te verzamelen alsof ze van marsepein gemaakt zijn. Zoals de Matamoros voorhuiden van Moren verzamelde, zo sprokkelt Luna neusvleugels. Het is een gevaarlijk beroep. Eerst hypnotiseert ze de spelende kinderen en hun badeentjes, tot ze uiteindelijk niet anders kunnen, dan hun hoofd langzaam zo dicht mogelijk naar de neus van Luna te brengen om de krab te ontvangen. Zelfs als ze eenmaal gekrabd zijn, maar hun neusvleugel nog bezitten, blijft Luna zitten, totdat de kinderen opnieuw hun neus aanbieden. Poezen kunnen dat, steeds maar weer het voordeel van de twijfel krijgen.

Ik ben geen kind met een badeend meer. Dit zou mij niet mogen gebeuren, maar ik kan ook niet opgeven. Het maakt niet uit dat Luna niet van mij houdt, maar van mijn neusvleugel. Zolang ik maar van Luna kan houden. Ze mag mijn neusvleugel hebben, die groeit vast wel weer terug, ik kneed er wel iets van marsepein of Play-Doh** voor in de plaats. Eigenlijk zou ik háár moeten krabben, maar dat doe ik niet, want ze is niet zoals ik, Luna zou wegrennen. In plaats daarvan vertel ik haar verhalen zonder eind. Dat ik op reis ben omdat ik soms droomde over plekken waar ik nooit ben geweest en sommige van die plekken tijdens de reis heb teruggevonden. Dat is niet waar, ik lieg, maar dat weet Luna niet. Ze kijkt me aan en zegt niets, want zo zijn katten, zij liegt ook in mijn gezicht. Dan heb ik niets meer te vertellen en probeer mijn badeend losjes te verdrinken; in bad is nooit zoveel te doen. Luna kijkt even naar de badeend die zich niet laat verdrinken en weer naar mij. Ik overweeg om haar mijn neusvleugel weer aan te bieden, maar ze springt van de badrand uit het raam, de nacht in, op jacht naar verse vleugels.

* Dat van die stormen in mijn bloed komt van Tolstoj, of Dostojevski. Maar dan is het iets met stormen baren. Maar ik weet niet meer welke, uit welk boek en kan het niet terugvinden, want google laat me in de steek.

** Wat onze generatie bindt: de teleurstellende smaak van Play-Doh

Mail

Niels Gerson Lohman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Essay: Boy's don't cry 1

Boy's don't cry

In de essayreeks Boy's dont cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 1 met de films Mulan en Like father, like son. Lees meer

'Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’ 1

‘Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’

Na het overlijden van zijn grootouders vinden Stephan Splinter en zijn vader op zolder een schat aan informatie. Aan de hand van de documenten en de spaarzame verhalen van opa, beginnen ze hun veelbewogen familiegeschiedenis in Nederlands-Indië te reconstrueren. Lees meer

Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 47

Ontspan, Vladimir is hier

Deze week worden onze redacteurs blij van de zooi van iemand anders, de PlayStation en een Putin-stickerpakket. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer