Asset 14

Snot

"Wat vervelend voor u," glimlacht de mevrouw van het burgerloket meewarig. Ik ben nummer 93 en wacht al vanaf nummer 75 om mijn huis en parkeervergunning over te zetten op naam van mijn ex. Voor dat soort handelingen moet je bewijzen dat je in ieder geval een half jaar geliefden bent geweest. Gelukkig niet door, zoals ik al paniekerig voor me zag, de berichtengeschiedenis in mijn telefoon uit te draaien, maar gewoon met bankafschriften van de en/of-rekening.
De afschriften van zes maanden terug geven een droog financieel verslag van onze vakantie op de Wadden. Brandts ijsco's, staat er. Vier euro vijfenzeventig. Strand Noord. Vijfentachtig euro. Dat was met die lekkere fles wijn (wat er later nog één werd). Het uitzicht was ansichtkaartmooi en het regende pijpenstelen. De watergeulen over de ruiten van de strandtent deden de gegrilde vis eigenlijk alleen nog maar beter smaken.

Ik slik een paar keer als ik kijk naar de flarden van wat mijn leven een tijdje geleden nog was en dan zegt de baliemedewerkster dus 'wat vervelend voor u'.
Het is niet eens zo dat ik spijt heb van mijn beslissing om te gaan, maar voor ik het weet barst ik aan het burgerloket, met minstens dertig wachtenden achter mij, in janken uit. En dan ook nog eens janken van het goorste soort, met hardop snikken en snot. De mevrouw, volgens haar naambordje heet ze Janice en ze heeft perfect gemanicuurde handen, weet niet zo goed wat ze met me aan moet en kijkt even om zich heen alsof ze iemand zoekt. Schuift me dan met veel spijt in haar ogen het nieuwe contract toe.

Beeld: Gabor Roozen.

Niet eens veel later gebeurt het me goddomme nog eens. Ik woon inmiddels net één dag in mijn nieuwe huis en word tegenover mijn ook nieuwe Albert Heijn aangereden door een andere fietser, die mij vervolgens - heel kort samengevat - een niet gering aantal keer kankerhoer noemt, mijn fiets nog tweemaal ramt met zijn voorwiel, me vol in mijn gezicht spuugt en weer wegrijdt. Voor ik er erg in heb is dit allemaal gebeurd zónder dat ik terug kon spugen of zelfs ook maar iets beledigends wist uit te brengen. Mijn fantasieën over Laura de Superheld, die in zulk soort situaties direct haar fiets neergooit om de belager zijn strot dicht te knijpen en plat op de grond tot excuses te dwingen, vervlogen even vlug als Superman verdwijnen kan.

Het enige wat ik nog kon doen, bedacht ik (vooral toen ik zag dat ik toevallig precies tegenover het politiebureau stond), was aangifte.

Achter de balie stond een verschrikkelijk aardige agent met roze wangen en blonde krullen.
“Was eerst maar even uw gezicht,” zei hij nadat ik de situatie uit de doeken had gedaan.
Driftig boende ik in het bezoekerstoilet van het politiebureau de rochel van mijn wang en uit mijn hals, spoelde de dikke klodder van mijn zonnebril. Met de TORK-rol die maar een klein stukje per keer kon worden uitgerold kreeg ik mijn gezicht net wel maar mijn hals net niet helemaal droog, maar goed.
Wilde ik een glas water? Ik knikte dankbaar. “Belangrijker nog, gaat het eigenlijk wel een beetje?” De agent met de lieve roze wangen keek meewarig naar me en daar kwam het dus weer. Een niet te verbijten huilbui. Voor de tweede keer ging ik naar het bezoekerstoilet, om opnieuw mijn gezicht te wassen en mijn neus te snuiten. Dik en grijzig snot, anders dan bij een huis-tuin-en-keuken-huilbui. Angstsnot? Zelfmedelijdensnot? Ontladingssnot? Alle-ellendesamengevatsnot. Afijn. De politieagent wist gelukkig wel heel goed hoe je met huilende mensen om moet gaan en ik had me redelijk snel weer herpakt. Gaf het signalement, liet mijn in elkaar geramde fiets zien en knikte mee bij de woorden straatterreur en mishandeling. Dit was mijn wraak, waarschijnlijk stond het toevallig ook nog allemaal op de beveiligingscamera van het bureau, zodat ze hem misschien nog zouden pakken ook. Ik voelde me lichter en kon weer lachen.
“Heb je thuis wel iemand waar je even mee kunt praten?” vroeg de agent toen ik opgemonterd het bureau uit wilde lopen. Ik zag mijn nieuwe woning voor me. De plek waar ik voor het eerst in vijf jaar alleen zou gaan wonen. Waar de dozen nog in stapels van zes hoog in de kale ruimte stonden. Nou goed, het laat zich raden. Voor de derde keer in een half uur bezocht ik het bezoekerstoilet van het politiebureau. TORK-rollen zouden echt verder uitrolbaar moeten zijn.

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
Wat heeft een mens aan een miljard?

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wie de vermogensongelijkheid in Nederland aan de kaak stelt, hoort regelmatig: ‘Gelukkig zijn we geen Amerika. Daar is de rijkdom pas oneerlijk verdeeld!’ Dat klopt. Maar we staan wel op de tweede plek. Zo egalitair is ons land niet. Lees meer

Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: filosoof Aldo Kempen reageert op de reflecties van filosoof Miriam Rasch. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Alles vijf sterren: 29

Verhalen voor aan de keukentafel

Deze week worden we blij van een documentaire over een Braziliaanse fotograaf, een bundel met spookverhalen en een heuse keukentafelpodcastquiz. Lees meer

 Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Meerkoeten blijken hun nesten maar wat graag te bouwen met ons corona-afval. Dat heeft voor-, maar vooral veel nadelen. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Rueben Millenaar

“Excuses voor de slavernij? Moet ik me schuldig voelen?”

Overheidsexcuses zijn hét moment voor Nederland om het koloniale verleden eens recht in het gezicht aan te kijken, schrijft Lennart Bolwijn. Lees meer

 1

'Ik gebruik de toekomst, het verleden en het tijdloze'

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: illustrator Mans Weghorst reageert op de reflectie van animator Michael Dudok de Wit. Lees meer

TIP: Verander je perspectief

Verander je perspectief

De geschiedenis maar ook het heden lijken vaak een ver-van-ons-bed-show. Else Boer onderzoekt hoe je belangrijke gebeurtenissen pijnlijk dicht naar je toe haalt. Een tip om op zoek te gaan naar verhalen die je wereld- en zelfbeeld doen kantelen. Lees meer

 Vijftig jaar parade op de barricade

Vijftig jaar parade op de barricade

Vandaag precies vijftig jaar geleden liepen duizenden Amerikanen mee in de eerste Gay Pride Parade. Lees meer

 1

Met een liefdevolle blik

Deze week worden we blij van een documentaire over een Japanse oudtante, een datingshow op Netflix en een podcast over misdaad en alcohol. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De tent die in 'A Show Off' hoog richting de hemel reikt, wankelt door overmoed. Als een stomme film waarbij de pianist in de zaal letterlijk de toon zette bij het filmbeeld, zo vallen beeld en geluid hier ook samen. Lees meer

Juist nu kan het straatbeeld anders 3

Juist nu kan het straatbeeld anders

In veertig tramhaltes verspreid over Den Haag is in plaats van reclame een kunstproject te zien van collectief Topp & Dubio. Lees meer

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Als iedereen zo graag met ‘homo’ wil schelden, laten we het dan ook als scheldwoord behandelen. Laten we voetbalwedstrijden stilleggen bij homofobe uitlatingen. Laten we druk uitoefenen op kranten die homofobe artikelen publiceren, schrijft Sebastiaan van der Lubbe. Lees meer

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van zij die het quarantaine-leven willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, maar onnatuurlijk en eenzaam. Lees Alex' tip over zelfbehoud in lockdown. Lees meer

Nieuws in Beeld: Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt 10

Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt

Fotograaf Ka-Tjun Hau bracht de 'achterkant' van de antiracismedemonstraties in beeld. Lees meer

Alles vijf sterren: 28

Breng ons naar zee

Deze week worden we blij van de documentaire Les plages d'Agnès, een boek over de midzomer en een recept voor veganistische zalm. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan