nieuwsbrief
Asset 14

Slikken of spugen

Soms heb ik heimwee naar de tijd dat ik ranzige spelletjes speelde met mijn vriendin Jackie. Nee, geen seksspelletjes, ik bedoel toen ik een jaar of tien was en Mens Erger Je Niet begon te haten. Waar je me eerst nog wakker kon maken voor een potje wat dan ook (Ganzenbord, stoepranden, alles wat bewoog op de computer en zelfs Patience op de computer - dat alleen bij het uitspelen ervan in psychedelische sprongen bewoog, een legendarische computertruc begin jaren negentig), raakte ik langzaam dodelijk geïrriteerd door deze uitgestippelde spelvormen. Waarom verzonnen we zelf niet iets, maar dan beter? Gelukkig had ik een vriendin die sowieso overal verveeld door raakte, dus samen tilden we het begrip gezelschapsspelletje naar een extremer level (een voorbode voor de puberteit, waarin we die tactiek op alle bezigheden toepasten).

Mail

We bedachten bijvoorbeeld het spelletje Slikken of Spugen. Nee viespeuken, dit heeft wederom niets met seks te maken, maar alles met culinaire hoogstandjes. Het idee was even simpel als briljant: om beurten maakten we in onze ouderlijke keukens een hapje of drankje voor elkaar klaar. Dat klinkt schattig nietwaar? Maar schattig is toch het woord niet echt. De ontvanger droeg namelijk een blinddoek, en de samensteller liet niet los in welke van de twee mogelijke categorieën haar gekokkerel viel: superlekker, of supersupervies. Het enige wat we verklapten, was of het om een hap dan wel een slok ging.

De categorie superlekker was gemakkelijk en vergde weinig creativiteit voor onze nog niet volgroeide smaakpapillen - we waren kwistig met de suikerpot, de slagroomspuit, de bastognekoeken en we smolten tientallen repen chocolade. Of we pakten, afhankelijk van onze bui, uit met bakboter, gesmolten kaas en currymayonaise. Werkelijk waar, het water loopt me nog steeds in de mond wanneer ik terugdenk aan onze superlekker-creaties. De in roomboter gebakken witte boterham met mayonaise en gesmolten kaas. De slagroomspeculaas-m&m’s. Zelfs de kokindjes in onverdund limonadesiroop waren nog best heel goed te doen. Maar goed, met alleen de categorie superlekker zou het geen spelletje zijn, maar onverbloemde vetmesterij. Enter de categorie supervies. Die begon onschuldig, met gewoon supervies; een boterham met pindakaas en tandpasta bijvoorbeeld. De kern van het spelletje was om minstens één grote hap of slok weg te werken en je lege mond te tonen - dan mocht je blinddoek af zodat je kon aanschouwen wat je zojuist verorberd had.
‘Oh! Marmite-mayonaise op roggebrood! Bizar!’
‘Een gebakken ei vol chocotoffs! Hahaha!’
‘Een glas melk met ketjap en mondwater! Ieeeeuw!’

Beeld: Berber Theunissen.

De eerste die het uit walging niet doorslikte had verloren en ging dus gebukt onder everlasting shame. Beiden even trots als koppig kon dit spelletje urenlang doorgaan, dus schaalden we na een aantal supervieze dissen over en weer al op naar supersupersupervies en vervolgens naar ziekmakend tot bijna fataal.

Cup-a-soup met kattenbakkorrels. Fijngestampte slakkenhuisjes in blokjes oude kaas. Ik noem maar wat. Maar de ergste waren eigenlijk de happen/slokken die bij eerste beschouwing niet eens echt verdorven smaakten, of soms zelfs nog best ok. Tot je blinddoek af mocht. Vooral mijn vriendin was een ster binnen deze sadistische categorie, waarbij ik bijvoorbeeld mijn ogen opende na een ogenschijnlijk heerlijke hap chocoladecake en de wc-borstel zag staan in het pannetje met gesmolten chocolade. Of die keer dat ze naast hagelslag ook dikke klodders spuug én snot door de roomboter had geroerd. Binnenhouden was het devies, anders verloor je alsnog. Ranzigheden van dit kaliber gingen hand over hand, want deze geintjes maakten natuurlijk wraakgevoelens los, die mij er bijvoorbeeld toe aanzetten om het weeë bezinksel uit het gootsteenputje met een kiwi, een appel en wat suiker lekker voor haar te blenden. Zij sloeg terug met kattenvoer gemarineerd in chloor. Ik slikte.

Ik denk dat het spelletje op dit punt ongeveer gestopt is, terwijl de puberteit zelfs nog moest beginnen (daar kom ik vast nog eens op terug, met onder meer het toevoegen van de ingrediënten alcohol en drugs aan velerlei spelletjes).

Maar ik heb dus best weleens heimwee naar die tijd. Vooral op momenten zoals nu, wanneer ik op een doorsnee dag bij mijn geliefde thuis een doorsnee-gerecht aan het koken ben en vanuit de keuken ‘nee hoor’ roep, ‘je hoeft niet te helpen!’ Dat hij lekker kan blijven tekenen, dat hij alleen maar zijn ogen even dicht hoeft te doen wanneer ik de tafel dek. Ruik je het al lief? Nee nog niet kijken hoor! Eerst een hap, hier, nee hier, hier komt ‘ie, ja apart he?

Ik gaf toe aan mijn opvlammende heimweegevoelens toen ik het troebele water van de dooie tulpen naast de linzensoep zag staan.

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

Esmé van den Boom werkt sinds kort in een bibliotheek en dat werk draait tot haar grote schrik meer om boeken wegdoen dan boeken koesteren. Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Alles vijf sterren 2

Zo komen we de herfst wel door

Deze week worden we blij van een ouderwetse spelletjesavond (bij jou thuis), het elegie van Kate Tempest en een fotoarchief. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Beeldbrekers (VI): 'Wat betekent het om mens te zijn in een wereld van objecten?'

'Wat betekent het om mens te zijn in een wereld van objecten?'

Op de Dutch Design Week staat dit jaar de maakbaarheid van toekomst centraal. Tom Loois, een van de curatoren van de tentoonstelling ‘The Object Is Absent’, over hun tentoonstelling zonder objecten. Lees meer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Yentl van Stokkum schreef drie gedichten ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl. Joëlle de Ruiter maakte er illustraties bij. Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5