Asset 14

Slikken of spugen

Soms heb ik heimwee naar de tijd dat ik ranzige spelletjes speelde met mijn vriendin Jackie. Nee, geen seksspelletjes, ik bedoel toen ik een jaar of tien was en Mens Erger Je Niet begon te haten. Waar je me eerst nog wakker kon maken voor een potje wat dan ook (Ganzenbord, stoepranden, alles wat bewoog op de computer en zelfs Patience op de computer - dat alleen bij het uitspelen ervan in psychedelische sprongen bewoog, een legendarische computertruc begin jaren negentig), raakte ik langzaam dodelijk geïrriteerd door deze uitgestippelde spelvormen. Waarom verzonnen we zelf niet iets, maar dan beter? Gelukkig had ik een vriendin die sowieso overal verveeld door raakte, dus samen tilden we het begrip gezelschapsspelletje naar een extremer level (een voorbode voor de puberteit, waarin we die tactiek op alle bezigheden toepasten).

We bedachten bijvoorbeeld het spelletje Slikken of Spugen. Nee viespeuken, dit heeft wederom niets met seks te maken, maar alles met culinaire hoogstandjes. Het idee was even simpel als briljant: om beurten maakten we in onze ouderlijke keukens een hapje of drankje voor elkaar klaar. Dat klinkt schattig nietwaar? Maar schattig is toch het woord niet echt. De ontvanger droeg namelijk een blinddoek, en de samensteller liet niet los in welke van de twee mogelijke categorieën haar gekokkerel viel: superlekker, of supersupervies. Het enige wat we verklapten, was of het om een hap dan wel een slok ging.

De categorie superlekker was gemakkelijk en vergde weinig creativiteit voor onze nog niet volgroeide smaakpapillen - we waren kwistig met de suikerpot, de slagroomspuit, de bastognekoeken en we smolten tientallen repen chocolade. Of we pakten, afhankelijk van onze bui, uit met bakboter, gesmolten kaas en currymayonaise. Werkelijk waar, het water loopt me nog steeds in de mond wanneer ik terugdenk aan onze superlekker-creaties. De in roomboter gebakken witte boterham met mayonaise en gesmolten kaas. De slagroomspeculaas-m&m’s. Zelfs de kokindjes in onverdund limonadesiroop waren nog best heel goed te doen. Maar goed, met alleen de categorie superlekker zou het geen spelletje zijn, maar onverbloemde vetmesterij. Enter de categorie supervies. Die begon onschuldig, met gewoon supervies; een boterham met pindakaas en tandpasta bijvoorbeeld. De kern van het spelletje was om minstens één grote hap of slok weg te werken en je lege mond te tonen - dan mocht je blinddoek af zodat je kon aanschouwen wat je zojuist verorberd had.
‘Oh! Marmite-mayonaise op roggebrood! Bizar!’
‘Een gebakken ei vol chocotoffs! Hahaha!’
‘Een glas melk met ketjap en mondwater! Ieeeeuw!’

Beeld: Berber Theunissen.

De eerste die het uit walging niet doorslikte had verloren en ging dus gebukt onder everlasting shame. Beiden even trots als koppig kon dit spelletje urenlang doorgaan, dus schaalden we na een aantal supervieze dissen over en weer al op naar supersupersupervies en vervolgens naar ziekmakend tot bijna fataal.

Cup-a-soup met kattenbakkorrels. Fijngestampte slakkenhuisjes in blokjes oude kaas. Ik noem maar wat. Maar de ergste waren eigenlijk de happen/slokken die bij eerste beschouwing niet eens echt verdorven smaakten, of soms zelfs nog best ok. Tot je blinddoek af mocht. Vooral mijn vriendin was een ster binnen deze sadistische categorie, waarbij ik bijvoorbeeld mijn ogen opende na een ogenschijnlijk heerlijke hap chocoladecake en de wc-borstel zag staan in het pannetje met gesmolten chocolade. Of die keer dat ze naast hagelslag ook dikke klodders spuug én snot door de roomboter had geroerd. Binnenhouden was het devies, anders verloor je alsnog. Ranzigheden van dit kaliber gingen hand over hand, want deze geintjes maakten natuurlijk wraakgevoelens los, die mij er bijvoorbeeld toe aanzetten om het weeë bezinksel uit het gootsteenputje met een kiwi, een appel en wat suiker lekker voor haar te blenden. Zij sloeg terug met kattenvoer gemarineerd in chloor. Ik slikte.

Ik denk dat het spelletje op dit punt ongeveer gestopt is, terwijl de puberteit zelfs nog moest beginnen (daar kom ik vast nog eens op terug, met onder meer het toevoegen van de ingrediënten alcohol en drugs aan velerlei spelletjes).

Maar ik heb dus best weleens heimwee naar die tijd. Vooral op momenten zoals nu, wanneer ik op een doorsnee dag bij mijn geliefde thuis een doorsnee-gerecht aan het koken ben en vanuit de keuken ‘nee hoor’ roep, ‘je hoeft niet te helpen!’ Dat hij lekker kan blijven tekenen, dat hij alleen maar zijn ogen even dicht hoeft te doen wanneer ik de tafel dek. Ruik je het al lief? Nee nog niet kijken hoor! Eerst een hap, hier, nee hier, hier komt ‘ie, ja apart he?

Ik gaf toe aan mijn opvlammende heimweegevoelens toen ik het troebele water van de dooie tulpen naast de linzensoep zag staan.

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer