Asset 14

Ontstekinkjes

‘Hee Stef hoe gaat ‘ie?’
‘Ja ontstekinkje hier ontstekinkje daar he?’
De caissière knikt alsof hij het over moedervlekken heeft en rekent een halve liter pils met hem af.
‘Dus ze vreet me op.’ Dat is aan mij gericht. A.K.A. WTF! staat er op zijn petje.
‘Hmm?’ lijkt mij een passende repliek.
‘Nou ze heb geen rem. Mijn zus is een kannibaal, ze vreet iedereen op.’
Nu lijkt een “ok” me het beste antwoord.
‘Weetjewel?’
‘Eh nee sorry. Je zus is een kannibaal?’
‘JIJ snápt het. Ik wacht je zo even op ok?’ Hij heeft een gelaatskleur die vloeiend overgaat in zijn oogwit, dat dus niet wit is maar van eenzelfde bleekrood als zijn wangen. Hij ruikt een beetje naar nachttrein.
‘Hoezo?’
‘Dan kunnen we het er verder over hebben.’
Waarom ook niet, denk ik terwijl ik mijn tas volprop met een grote hoeveelheid fruit en groenten - ik zit namelijk op dag drie van een zelfopgelegde detoxweek, dus iedere afleiding van het constant aanwezige niet-eten is welkom. Die helse zevendaagse legde ik mijzelf op na een bierdoordrenkt weekend en nu eet ik slechts fruit, groenten en noten, oftewel: geen zuivel, granen, vlees, alcohol of suiker (geen Caramac, geen Ritter Sport Trauben und Nüssen, geen ontbijtkoek, geen kokindjes) en ook geen koffie of sigaretten. Oftewel: de hel. Op dag één was me al duidelijk dat een detox ook wel het allerkutste op aarde genoemd mag worden. Op dag drie klinkt kannibalisme aantrekkelijk onder het juk van mijn ongekende hongerklop.
‘Waarom ook niet,’ zeg ik. Stef sjokt rustig mee naar de uitgang. Daar steekt hij nog even zijn hand op naar de caissière en roept dat hij haar gauw weer ziet. ‘Volgende keer zonder ontstekinkjes ok?’

Beeld: Gabor Roozen.

We gaan op het bakstenen muurtje naast de kinderspeelplaats zitten. Onder de klimtoestellen liggen zwartrubberen tegels, waar honderden kauwgompjes tweedimensionaal zijn geëindigd. Het is kwart over tien in de ochtend en ik neem een handje bessen. Stef trekt behoedzaam zijn blik bier open. Zijn alcoholwasem is imponerend, maar lekkerder dan alles wat ik de afgelopen dagen vol wortels, gember en limoen heb geroken. Ik ga iets dichterbij zitten en begin haast te watertanden als zijn jas naar frituurvet blijkt te ruiken.
‘Is je zus echt een kannibaal?’
‘Ja man.’ Hij giet zonder te slikken de helft van het blik naar binnen.
‘Ik heb nog nooit een kannibaal ontmoet.’
‘Weet je hoe ze heet?’
‘Je zus?’
‘Ja!’
‘Nee.’
Hij klokt de tweede helft weg en knijpt het blik zachtjes klein. Zijn kleren zijn allemaal gradaties verwassen zwart; zelfs zijn sokken hebben dezelfde vaalheid als zijn jas, petje en broek. ‘Wendy. Wil je d’r zien?’
Ik knik enthousiast.
‘Ze is dik jongen!’
Zelf mag hij er ook best wezen, wat omvang betreft. Zelfs zijn vingers zijn dik, en hij heeft kenkels, waar slordig een vies verband om is gewikkeld.
‘Ze heb ADHD.’ Hij klemt zijn vingers strak rond zijn knieën.
Ik neem een hand besjes en reik hem het doosje aan. Hij pakt er slechts één, die hij zorgvuldig in zijn jaszak stopt.
‘Kijk, dit is ‘r.’ Op de schermachtergrond van zijn telefoon licht iemand op die Wendy moet zijn. Voor een kannibaal ziet ze er redelijk doorsnee uit. Maar ze is wel dik inderdaad, superdik. Zou mensenvlees zo voedzaam zijn? Ik vraag of je bij mensenvlees beter bier kan drinken, net als bij Chinees (niet het ras, maar de keuken), of juist wijn, maar dat weet hij niet. Het water loopt me in de mond als ik aan vette Chinese groenten met pindasaus denk en ik kauw mijn zoveelste bes weg.
‘Het smaakt naar varken. Waar je gewoon bier bij moet drinken. Ja toch?’
‘Ja. Maar hoe komt ze eigenlijk aan d’r mensenvlees?’
‘Ssst!’ Hij krimpt een beetje ineen en veert dan op, wil zijn shirt omhoog trekken maar mompelt iets wat hem plots te binnen moet zijn geschoten.
‘Heeft ze daar een vaste leverancier voor?’
Hij schudt even zijn hoofd en beent dan ineens weg. Aan de overkant draait hij zich vlug even om, steekt zijn hand naar me op en roept dat we elkaar misschien nog wel zien in de buurt. ‘Volgende keer zonder ontstekinkjes ok?’ Zijn standaardgroet, blijkbaar.

Als ik naar huis slenter, neem ik me voor dat ik weer lekker kaas ga eten, en daarna toast met roomboter en pure hagelslag. Fuck ‘em, mijn eetgewoonten zijn bovengemiddeld gezond, deze ontmoeting had ik nodig om tot inkeer te komen van zo’n belachelijk idee als detoxen. Alleen vraag ik me nu nog doorlopend af hoe Stef aan zijn ontstekinkjes komt, en waar die zitten, en helemaal waar zijn zus haar mensenvlees haalt.

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 34

Als het regent

Deze week geven onze redacteurs tips voor druilerig weer. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Oproep: Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Voor de vaste rubriek Hard//talk zijn wij op zoek naar scherpe schrijvers met een mening die durven te verrassen en weten te overtuigen. Lees meer

Het Vertrek (1) - Het Raam 1

Het Vertrek (1) - Het Raam

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de eerste aflevering. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

Faust [working title] (foto door Michel Schnater) door

De opera Faust [working title] doorbreekt de stilte in corona-tijd

Iris Blaak liet zich meevoeren door 'Faust [working title]' van De Nationale Opera en interviewde de makers: Manoj Kamps en Lisenka Heijboer Castañón. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan