Beeld: Assa Ariyoshi Deel 5 van het reisverslag van Niels: Navy Seals en burgermeesters die op kokosnoten schieten." /> Beeld: Assa Ariyoshi Deel 5 van het reisverslag van Niels: Navy Seals en burgermeesters die op kokosnoten schieten." />
Asset 14

Coconut campaign

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor hard//hoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Op dit moment is hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Dit is deel 5 van zijn verslag, het vervolg op 'De boot en de hippie die over lijken gaat'.-

Het derde varken wordt aangesneden. Craig geeft zijn afscheidsfeestje. Morgen gaat hij terug aan het werk in de grootste pizzakaasfabriek van de wereld. Zijn vrouw gaat ook mee, zij werkt bij de Burger King in Lemoure, Amerika. Craig is gepensioneerd navy seal. Vroeger wierp Craig bommen, maar nu roert hij zes maanden per jaar in grote bakken kaas. De andere helft van het jaar leeft hij als een koning in de Filippijnen. Ze zijn er allemaal: Jøran, Jens, Michael, Bernd (heeft zichzelf uitgenodigd), en Stefan. De laatste drie staan over het varken gebogen. Michael deelt bordjes uit, Stefan keurt het mes en Bernd peutert verlekkerd aan het knapperige staartje. Er zijn twee oude navy-vrienden van Craig uit Amerika, nu vliegen ze voor Delta Airlines. ‘Stop rocking that hammock, don’t you know that’s illegal in Mexico?’ grapt de ene navy seal tegen zijn vriendinnetje. De andere navy seals lachen. De andere vriendinnetjes zwijgen uit solidariteit. Het vriendinnetje trekt een theatrale pruillip en geeft haar vriendje een stomp. Toch houdt ze op met schommelen. Een andere navy seal gluurt naar me over zijn pilotenbril met een mondvol aardappelsalade. Hij weet nog niet helemaal wat hij van me moet denken. Vandaag heb ik met de drie legervrienden gedoken (ik snorkelde). Ik heb het gepresteerd om de hele boottocht lang vrijwel niets te zeggen, ik leek voornamelijk bezig met een persoonlijk wereldrecord kat-uit-de-boom-kijken. Vanavond heb ik wat goed te maken, dus ik besluit om met een anekdote te beginnen. Eerst vertel ik ze over het verhaal van Jeremiah die dacht dat ik CIA was. Dat stellen ze zeer op prijs. Op het punt dat ik mezelf met een weekdier vergelijk, lacht zelfs de navy seal die me niet helemaal lijkt te vertrouwen me bemoedigend toe. Dan vraag ik ze naar Diego Garcia, een off-limits eiland in de Indische Oceaan waar de Amerikanen een basis hebben. Craig vertelt dat ze er geweldige tijden hebben gehad. Er wonen rare vogels die niet kunnen vliegen omdat ze bij het landen en opstijgen over hun veel te grote snavels struikelen. Ik overweeg om ze te vertellen over mijn droom waarin ik verdwaal in een doolhof gemaakt van backpacks, tevergeefs op zoek naar een chinees restaurant, maar ik betwijfel of navy seals over dromen praten. Terwijl er een pijnlijke stilte valt, omdat ik per ongeluk de indruk wek dat ik hard nadenk om iets te zeggen, maar daar overduidelijk iets te lang over doe, komt er een meisje aangelopen.
navy seal: ‘hi, this is Niels, he’s still single!’
niels: ‘no I’m not’
navy seal (mij negerend): ‘he looking for a pretty Philippino girl, like you!’
girl: ‘I know. He keeps smiling at all the girls in the bar, the girls call him guapo’.
navy seal (afkeurdend) : ‘so... Niels... So that’s what you’re doin’, uh? Trying to be the guapo boy!


Beeld: Assa Ariyoshi

Het is even stil. Alle ogen, behalve die van Bernd zijn op mij gericht. Hij kijkt beteuterd naar het inmiddels aardig leeggeplukte varken. Op de achtergrond roept een klein meisje met een schep gevuld met kwallen: ‘look daddy, I’m collecting jellyfish!’. Dan klinken er vijf knallen op het strand. Er valt een kokosnoot uit de boom. De gasten roepen vrolijk in koor: ‘Hi Ling!’ en burgemeester Ling komt over het stand aangebeend met een wat groot pistool in zijn handen. Ling is de vader van Ding Dong, de Filippijnse superster. Ding Dong doet mee aan de verkiezingen volgende week, want hij wil gouverneur van Siquijor worden namens de sociaal democraten. Vroeger deed Ling iets hoogs in het Filippijnse leger, nu schiet hij kokosnoten uit de boom als hij dronken is. Hij loopt op me af en geeft me de handdruk die ik gister ook al kreeg, toen ik bij mijn vriend Russel langsging voor een kopje Tanduay & Coke. Toen praatten we over politiek en en ik bekende ook een sociaal democraat te zijn, dat leek me wel zo aardig. Hij vertelde trots dat hij voor Ding Dong werkte. Toen ik vertrok gaf Russel me de handdruk die na een gemoedelijke boks eindigt in een handje naar het hart. De oude burgermeester kijkt me verwachtingsvol aan. Hij zegt opgetogen tegen me: ‘I didn’t know you were a social democrat!’ en hij geeft me nogmaals uitdrukkelijk dezelfde handdruk. Ik krijg de indruk dat deze begroeting alleen voor de sociaal democraten van Siquijor is weggelegd. Ling drukt me een koud flesje bier in handen en vraagt of ik iets van film weet. Ik zeg dat ik weleens half iets met animatie heb gedaan. Ling zegt dat ze een verkiezingsfilmpje voor Ding Dong hebben gemaakt dat morgen op youtube moet, maar niemand kan het filmpje monteren. Hij zegt: ‘you have an apple, can you do it?’ en voegt er iets luider aan toe: ‘for the people?’. Natuurlijk kan ik niet weigeren, want ik weiger burgermeesters die op kokosnoten schieten niets. Hij brengt me naar een blauwe minivan waarop grote posters van zijn zoon zijn geplakt. Voordat ik instap pakt hij me het biertje uit handen en neemt er een flinke slok van, voornamelijk als teken van verbroedering en, misschien, met een vleugje machtsvertoon. In de minivan zitten twee soldaten gewapend met machinegeweren op hun schoot, voor mijn bescherming. Ik ga tussen ze in zitten met een viezig macbookje op mijn schoot. Mijn hoofd, mijn gehele verschijning eigenlijk, voelt op dit moment opvallend dun aan. Dun, maar uitstekend beveiligd. Als ik aankom bij het huis van Ling (het grote huis links van de de toren als je van de pier komt) staat Russel op ons te wachten. Russel en ik zijn even oud, maar hij heeft al vier kinderen. We drinken koffie in een kamertje voordat het grote knip-en-plakwerk begint. Ling vertelt dat de partij grote plannen heeft met Ding Dong. Hij zegt: ‘als we niet winnen, dan komt er misschien wel een revolutie’. Hij zegt dat hij twee bataljons naar het eiland laat komen om de verkiezingen eerlijk te laten verlopen. Ik zeg dat ik twee bataljons een fatsoenlijk aantal vind en knik daarbij zo veelbetekenend mogelijk. Ling knikt ook, wat minzaam, en voegt eraan toe: ‘you want to add me on facebook?’. We knippen en plakken beelden tot diep in de nacht. Russel maakt koffie en sandwiches van vijf op elkaar gestapelde boterhammen met daartussen alleen maar cheese spread en Ling nodigt me uit om een keer kokosnoten met hem uit een boom te schieten. Ik krijg een grote ronde button met daarop een foto van Ding Dong mee naar huis. Daarmee loop ik nu rond. Als ik soldaten en politieagenten zie, dan wijs ik op mijn button en ze knikken vriendelijk, maar als er mensen met rode petjes waarop ‘FUA’ staat in de buurt zijn, dan bedek ik mijn button met één hand.

Mail

Niels Gerson Lohman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Hard//hoofd presenteert - Dat dus.

Hard//hoofd presenteert... dat dus.

Hard//hoofd presenteert met trots: dat dus., een podcast in samenwerking met De Nieuwe Oost | Wintertuin, het Letterenfonds en Schakel025. Dat dus. is fictie voor mensen die van keukentafelpodcasts houden, over drie vrienden die het gevoel hebben een belangrijke les in volwassen-zijn te hebben gemist. Lees meer

Korfgeest 2

Korfgeest

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tim Bongaerts maakte een web van woorden om in te vallen en te wachten op de zondvloed. Lees meer

Nieuws in beeld: Homo homini lupus

Homo homini lupus

Sebastian Eisenberg volgt het nieuws van wolvin Noëlla en haar pups op de voet. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 52

Gelukkig groeien we op

Deze week worden onze redacteurs blij van opgroeien, dansen en goede voorbeelden. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer